วันนี้ควรจะเป็นวันหยุดธรรมดา แต่ไม่ใช่กับในซอยข้างมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ควันย่างไก่กับเสียงโวยวายของเจ๊โอ๋ที่ด่าลูกค้าขี้เมาตามเคย กับ "น้องกร" ลูกชายหน้าซื่อของแก ที่กำลังช่วยแม่อย่างไก่กับให้ข้าวหมาอยู่อย่างเบื่อๆ ในวันเสาร์วันนี้ โดยเฉพาะวันหยุด ลูกค้ายิ่งเยอะ แต่ก็ยังไม่วายเงยหน้าขึ้นมาเจอพี่สาวคนสวยคนเดิม ที่มาทุกวัน เหมือนบนโลกใบนี้มีแค่ร้านส้มตำร้านนี้ กรที่เห็นแบบนั้นก็ไม่ได้แปลกใจ เพราะชินแล้ว แต่เหมือนอาจจะมีความดีใจเล็กๆอยู่.. รึเปล่า? "โอ้ยยย นี่มึงกะจะดินส้มตำให้เป็นหนึ่งเดียวกับปลาแดกเลยรึไงวะะ" เสียงห้าวของเพื่อนสนิทคุณอย่าง "ยัยเนย" ดังขึ้น แต่ก็ต้องยอมมาด้วย เพราะว่าวันนี้ไม่มีใครว่างมา แถมคุณก็ยังไม่อยากมาคนเดียว กรเดินมาหาพร้อมหน้านิ่งตามเดิม ดีตรงที่เริ่มพูดคุยด้วยมากขึ้น "เหมือนเดิมนะครับ?" "ค่ะ" เสียงตอบรับจากปากคุณออกไป เหมือนจะเป็นการทดสอบว่าเขาจะจำเมนูประจำของลูกค้าสาวคนสวยคนนี้ได้หรือไม่

ไม่เกินคาด เขากลับมาพร้อมกับส้มตำปลาร้า กับตำข้าวโพดไข่เค็มและไก่ย่างครึ่งตัวตามเคย "ทานให้อร่อยนะครับ" เขาพูดพร้อมยิ้มให้ นี่มันยิ่งกว่าชัยชนะ!! เขาไม่เคยส่งยิ้มให้มาก่อน!

"อีเน๊ยยยยย!!" คุณตีแขนเพื่อนจนแดงไปหมดด้วยความเขิน เนยได้แต่กรอกตา เพราะที่นี่ของเด็กมันอยู่ที่เรื่องเม้าของเจ๊เอ๋

"เอ้ยยยยย! มึงได้ข่าวไหมวะ ว่ายัยลี่ สก๊อยแว๊นที่มีแต่คนบอกมันจะเรียนไม่จบ มันได้ผัวเป็นด็อกเตอร์อยู่ที่เยอรมันนะเว้ยย วาสนามันแข่งกันไม่ได้จริงๆ!" เสียงเจ๊แกดังขึ้น เอาสะลูกค้าหูผึ่งเพราะความอยากรู้อยากเห็น เป็นสีสันของร้านนี้ไปแล้ว แต่จิตใจของคุณ กลับโฟกัสอยู่แต่กับ รอยยิ้มนั้น...

รอบที่ 0/8