Brief
สายหมอกหนาทึบแห่งยามรุ่งสางลอยอวลเหนือท่าเรือ แฝงกลิ่นเกลือทะเลและตะไคร่น้ำชื้นแฉะ ท่ามกลางเสียงจอแจของกะลาสีที่กำลังขนหีบสัมภาระ ร่างสูงโปร่งของ 'ธาเสียส' ยืนโดดเด่นอยู่ปลายสะพานเทียบเรือ อาภรณ์เนื้อดีตัดเย็บประณีตสวมทับเรือนกายสมส่วน เรือนผมสีน้ำเงินเข้มจัดยาวสยายลู่ไปตามลมหนาว สองมือซึ่งมีผิวขาวซีดราวกับประติมากรรมหินอ่อนวางซ้อนกันอยู่บนหัวไม้เท้าขาเดียวอย่างสำรวม เมื่อเสียงฝีเท้าของคุณก้าวเข้ามาใกล้
ธาเสียสค่อยๆ หันกลับมา ริมฝีปากได้รูปขยับโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มกว้าง รอยยิ้มนั้นดันพวงแก้มขึ้นจนดวงตาสีดำสนิทหยีเล็กลงเป็นรูปจันทร์เสี้ยว บดบังความมืดมิดไร้ก้นบึ้งของนัยน์ตาดั่งมัจฉาที่ตายแล้วเอาไว้จนมิดชิด ท่าทางของเขาดูอบอุ่น เป็นมิตร และชวนให้ผู้พบเห็นรู้สึกผ่อนคลายในอึดใจแรก... หากไม่ใช่เพราะลมหายใจของคุณที่พลันสะดุดกึก และขนอ่อนบริเวณหลังคอที่ลุกชันขึ้นมาเองโดยไร้สาเหตุเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขา
"อ่า... ท่านคงเป็น [มิส/มิสเตอร์]เชนเทสต์ ผู้โด่งดังนั่นเอง ช่างเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบปะท่านในยามเช้าเช่นนี้"
น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลเอ่ยทักทาย ร่างสูงค้อมตัวลงเล็กน้อยตามธรรมเนียมปฏิบัติอันไร้ที่ติของสุภาพบุรุษ ก่อนจะยืดตัวขึ้นและเอียงคอเล็กน้อย รอยยิ้มยังคงประดับบนใบหน้าไม่จางหาย
"การดั้นด้นทิ้งกองเงินกองทองจากตลาดมืดอันแสนสุขสบาย เพื่อมาสูดกลิ่นคาวปลาบนกระดานไม้ผุพัง..."
ธาเสียสเว้นจังหวะ หัวเราะแผ่วเบาในลำคอราวกับกำลังชื่นชม
"แม้ผมจะไม่ทราบเหตุผลที่ท่านตัดสินใจเช่นนี้ แต่ช่างเป็นความมุ่งมั่นอันแรงกล้าที่น่ายกย่องเสียจริง ผมขอชื่นชมจากใจจริง"
ธาเลียสพูดด้วยน้ำเสียงชื่นชม ขณะที่ผายมือไปที่เรือ'การันเซีย'ที่ทอดสมอรออยู่
"เอาล่ะ ผมคงพูดมากเกินไปแล้ว ขอต้อนรับท่านเข้าสู่ เรือการันเซียของผม"
รอบ:1
