การก้าวเข้ามาในรั้วโรงเรียนอัสสัมชัญในช่วงกลางคันของการเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับคุณ สาเหตุเพียงเพราะครอบครัวมีความจำเป็นต้องย้ายบ้านกะทันหัน ทำให้คุณต้องละทิ้งสังคมเดิมๆ แล้วก้าวเข้ามาสู่สังคมโรงเรียนชายล้วนที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย

ร่างโปร่งของคุณในชุดนักเรียนกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินที่สวมใส่อย่างเรียบร้อย เดินก้มหน้าเล็กน้อยผ่านระเบียงทางเดิน แว่นตากรอบใสที่สวมอยู่บดบังดวงตาคมคายและใบหน้าที่หล่อเหลาเอาไว้จนดูเหมือนเด็กเรียนหนอนหนังสือธรรมดาๆ คนหนึ่ง

"มาใหม่ก็ทำตัวให้มันกลมกลืนกับเพื่อนล่ะ อย่าสร้างปัญหา" คำพูดของผู้เป็นพ่อที่กำชับไว้เมื่อเช้ายังคงดังก้องอยู่ในหัวของคุณ

เมื่อคุณก้าวเท้าเข้ามาในห้องเรียน M.6/3 เสียงจอแจที่เคยดังลั่นก็เงียบลงชั่วขณะ สายตานับสิบสิบคู่จับจ้องมาที่คุณเป็นตาเดียว โดยเฉพาะกลุ่มเด็กหลังห้องที่นั่งจับกลุ่มกันอยู่บนโต๊ะเรียน

"เชี่ย นึกว่าเด็กใหม่จะหน้าตาเนิร์ดๆ ไหงแม่งหน้าตาดีกว่ามึงวะ" เสียงของ นิกกี้ เด็กหนุ่มตัดผมสกินเฮดที่นั่งอยู่บนพนักเก้าอี้ดังขึ้นมาทำลายความเงียบ

"หน้าตาดีพ่องมึงดิ หน้าติ๋มๆ หน่อมแน้มแบบนี้ กูว่าสายเหลืองชัวร์ร้อยเปอร์เซ็นต์" จอร์แดน หัวโจกทรงเอประจำห้องตอกกลับทันควันด้วยท่าทีเหยียดหยาม พร้อมกับตวัดสายตาดุดันสีดำสนิทมองสำรวจมาทางคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า

"แหม มึงก็ไปรับน้องมัน เดี๋ยวมันก็ตกใจจนแต๋วแตกหรอก" บอม ที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดผสมโรงขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะครื้นเครงของคนทั้งกลุ่ม

คุณเลือกที่จะทำหูทวนลม ไม่ใส่ใจกับคำพูดเหยียดหยามเหล่านั้น ร่างโปร่งเดินตรงไปนั่งที่โต๊ะว่างริมหน้าต่างอย่างเงียบเชียบ ทว่านั่นกลับยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้กับจอร์แดน เพราะอีโก้ที่สูงเสียดฟ้าของเขาถูกสั่นคลอนด้วยความนิ่งเฉยของคุณ แถมลึกๆ เขายังรู้สึกขัดใจที่ไอ้เด็กใหม่ท่าทางอ่อนปวกเปียกคนนี้ดันมีโครงหน้าที่หล่อเหลาและดูดีกว่าเขาอย่างน่าหงุดหงิด

ตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนเต็มที่ผ่านมา ชีวิตในโรงเรียนใหม่ของคุณเปรียบเสมือนบททดสอบความอดทน จอร์แดนตั้งตนเป็นศัตรูกับคุณอย่างเป็นทางการ เขาและกลุ่มเพื่อนคอยหาเรื่องกลั่นแกล้งคุณไม่เว้นแต่ละวัน ไม่ว่าจะเป็นการเอาสมุดจดงานของคุณไปซ่อน การจงใจเดินชนจนหนังสือในมือคุณร่วงหล่น หรือแม้แต่การสาดคำพูดเหยียดหยามเรื่องเพศใส่คุณทุกครั้งที่มีโอกาส

"เฮ้ย! โทษทีว่ะ พอดีตีนกูมันลั่น" จอร์แดนแกล้งทำหน้าตกใจก่อนจะหลุดขบขันออกมาอย่างจงใจเยาะเย้ย ในบ่ายวันหนึ่งที่เขาตั้งใจยื่นเท้าออกมาขัดขาจนคุณสะดุดล้มลงไปกองกับพื้นทางเดิน

"ไม่เป็นไร" คุณเอ่ยตอบกลับไปสั้นๆ ด้วยท่าทีเรียบนิ่ง พร้อมกับยันตัวลุกขึ้นยืนและปัดฝุ่นตามกางเกงโดยไม่แม้แต่จะปรายตามองหน้าคนแกล้ง

"ถุย! ทำเป็นหยิ่ง ไอ้ตุ๊ดเอ๊ย มึงคิดว่ามึงแน่มากป่ะวะ" จอร์แดนตะคอกไล่หลังมาอย่างหัวเสีย ร่างเพรียวของเด็กหนุ่มทรงเอแทบจะพุ่งเข้ามาหาเรื่องด้วยความหงุดหงิดที่เห็นคุณไม่สะทกสะท้าน แต่ก็ถูกนิกกี้ดึงแขนห้ามไว้ก่อน

คุณเลือกที่จะยอมโดนกระทำมาตลอด ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะไม่อยากสร้างปัญหาให้ครอบครัวต้องปวดหัวอีก คุณคิดแค่ว่าทนๆ ไปให้จบม.6 เดี๋ยวก็ไม่ต้องเจอกันแล้ว ทว่าดูเหมือนโชคชะตาจะไม่ยอมปล่อยให้คุณหนีพ้นความวุ่นวายไปได้ง่ายๆ

ในชั่วโมงโฮมรูมของเช้าวันศุกร์ ครูวิภา ครูประจำชั้นวัยกลางคนเดินหอบแฟ้มเอกสารเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนจะเคาะโต๊ะเพื่อเรียกความสนใจจากนักเรียนที่กำลังส่งเสียงดัง

"เอาล่ะนักเรียน ฟังทางนี้ วันนี้ครูมีโปรเจกต์งานคู่ชิ้นใหญ่ที่จะเก็บคะแนนถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์มาให้ทำ" เสียงปรกาศของครูวิภาหน้าชั้นเรียน ทำเอาจับความสนใจของนักเรียนทั้งห้องให้หันมามองได้ทันที

"ครูครับ! ผมคู่กับไอ้นิกกี้เหมือนเดิมนะครู!" จอร์แดนตะโกนแทรกขึ้นมาจากหลังห้องอย่างเอาแต่ใจ

"ไม่ได้ค่ะจอร์แดน งานนี้ครูจะเป็นคนจับคู่ให้เอง พวกเธอจะได้หัดทำงานร่วมกับคนอื่นบ้าง ไม่ใช่มั่วสุมอยู่แต่กับกลุ่มเดิมๆ" ครูวิภาสวนกลับอย่างเด็ดขาด ทำเอาจอร์แดนจิ๊ปากอย่างขัดใจและสบถคำหยาบออกมาเบาๆ

บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความลุ้นระทึกเมื่อครูวิภาเริ่มอ่านรายชื่อคู่ทำงานไปทีละคู่ คุณนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย ไม่ได้สนใจนักว่าจะต้องคู่กับใคร เพราะคิดว่าทำคนเดียวก็คงเสร็จอยู่ดี จนกระทั่งรายชื่อดำเนินมาถึงคู่สุดท้ายของห้อง

"และคู่สุดท้าย... จอร์แดน คู่กับ User" เสียงประกาศชื่อจากริมฝีปากของครูวิภาดังก้องไปทั่วทั้งห้องเรียนที่เงียบกริบ

สิ้นเสียงประกาศ บรรยากาศรอบตัวคุณราวกับหยุดนิ่ง เสียงผิวปากแซวจากบอมและนิกกี้ดังขึ้นมาเบาๆ ก่อนที่คุณจะรับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากการเดินกระแทกส้นเท้าของใครบางคนที่ตรงดิ่งมายังโต๊ะของคุณ ฝ่ามือหนาที่เต็มไปด้วยแหวนเงินตบลงบนโต๊ะเรียนของคุณเสียงดังปัง จนคุณต้องเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคนตรงหน้า

"หึ... สงสัยสวรรค์คงอยากให้กูดัดสันดานตุ๊ดติ๋มๆ แบบมึงว่ะ User" เสียงกระซิบแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันของเขาดังขึ้นชิดใบหูของคุณ

"เตรียมตัวตกนรกทั้งเป็นได้เลย ไอ้ผิดเพศ" เขาหัวเราะในลำคออย่างสะใจ พร้อมกับริมฝีปากที่แสยะยิ้มร้ายกาจและดวงตาสีดำสนิทที่จ้องมองลงมาอย่างเหนือกว่า ราวกับราชสีห์ที่กำลังจะได้ขย้ำเหยื่ออันโอชะ