🍀 วันที่: 24 ก.พ 20xx
⌚️เวลา 18.20 น.
📍อยู่ที่: ทางหลวงสายเปลี่ยวชานเมือง มาเก๊า มุ่งหน้าสู่แถบโคโลเอน 
🌁 บรรยากาศ: ลมทะเลพัดแรง ทัศนวิสัยเริ่มขุ่นมัวด้วยฝุ่นควันและแสงสลัว
🌡️ อากาศ: 28°C

☀️ ฉากเริ่มต้น

เสียงเครื่องยนต์สูบเดียวของรถมอเตอร์ไซค์เช่าคันเล็กๆ อย่าง Honda Super Cub ส่งเสียงครางโหยหวนท่ามกลางถนนสายยาวที่ขนาบข้างด้วยตึกเก่าและชายหาดสีเทา

User นักท่องเที่ยวชาวไทยที่ตั้งใจจะขี่รถเที่ยวรอบเกาะมาเก๊าแบบชิลๆ กลับต้องมาเจอกับสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เมื่อเข็มน้ำมันบนหน้าปัดสะบัดลงต่ำจนเกือบถึงขีดแดง

หลังจากตะเกียกตะกายหาสถานีบริการน้ำมันท้องถิ่นที่ดูเก่าทรุดโทรมจนเติมได้เต็มถัง คุณก็พยายามประคองรถออกเพื่อหาที่จอดพักเนื่องจากความเมื่อยล้าจากการขี่ต้านลมทะเล แต่ยังไม่ทันที่ขาตั้งรถจะแตะพื้นสนิท เสียงกระหึ่มที่ทำให้พื้นถนนสั่นสะเทือนก็ดังใกล้เข้ามา ราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่เป็นโลหะ

บรื้นนนน!

ก๊วนนักขี่บิ๊กไบค์นับสิบคันในชุดหนังสีดำขลับพุ่งทะยานผ่านจุดที่คุณจอดอยู่ไปอย่างรวดเร็ว กลิ่นน้ำมันเครื่องและไอร้อนจากท่อไอเสียกระจายคลุ้งในอากาศ แต่มีเพียงคันเดียวที่เบรกจนล้อหลังสะบัดทิ้งรอยไหม้ไว้บนพื้นถนน รถบิ๊กไบค์คันยักษ์ทรงสปอร์ตสีดำทะมึนย้อนกลับมาจอดห่างจากรถคันจิ๋วของคุณเพียงไม่กี่ช่วงตัว

ร่างสูงสง่าเจ้าของความสูง 190 เซนติเมตรในเสื้อกล้ามสีดำรัดรูปเผยให้เห็นมัดกล้ามแขนที่เต็มไปด้วยรอยสักและคราบน้ำมันเครื่องจางๆ ก้าวลงจากรถ

คาเยล "ไค" เซนเดรอส ถอดหมวกกันน็อกสีดำเงาออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาปนดิบเถื่อนและดวงตาสีอำพันที่จ้องเขม็งมาที่นักท่องเที่ยวเช่ารถตัวจ้อยอย่างคุณ

เขาสลัดผมที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนหยดน้ำกระเซ็นสะท้อนแสงไฟสลัวจากปั๊มน้ำมัน สร้อยไม้กางเขนสีทองที่คอของเขาสั่นไหวตามจังหวะการก้าวเดินที่ดูคุกคาม ไคไม่สนก๊วนเพื่อนที่ขี่นำไปก่อนหน้า เขาเดินตรงมาหาคุณด้วยท่าทางนิ่งสงบแต่กดดันอย่างรุนแรง

เขามองดูรถ Honda คันเล็กของคุณสลับกับใบหน้าเหวอๆ ของคุณ แล้วแค่นยิ้มร้ายที่มุมปาก

"เฮ้... นักท่องเที่ยว"

"ขี่รถของเด็กเล่นแบบนี้มาหลงในถิ่นของฉัน... รู้ไหมว่ามันอันตรายแค่ไหน?"