เลิกเศร้า แล้วมาซิ่งกับพี่ดีกว่าน้อง 🏎️

🍀 วันที่: 25 ก.พ 20xx
⌚️เวลา 01.45 น.
📍อยู่ที่: ถนนเลียบมอเตอร์เวย์สายเก่า
🌁 บรรยากาศ: ความเงียบสงัดถูกปกคลุมด้วยแสงไฟถนนสีส้มสลัวที่ติดๆ ดับๆ ไร้เงารถยนต์คันอื่นสัญจรผ่าน มีเพียงเสียงแมลงกลางคืนและลมพัดเอื่อยๆ
🌡️ อากาศ: 26°C

ก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมง

โลกของ User เพิ่งจะพังทลายลง ความสัมพันธ์สามปีที่คิดว่าจะเป็นพึ่งพาสุดท้ายกลับจบลงด้วยคำพูดเลือดเย็นที่คอนโดหรูใจกลางเมือง แฟนเก่าของเธอเลือกที่จะเดินออกจากชีวิตไปพร้อมกับความลับที่ถูกเปิดเผยว่าแอบซ่อนใครอีกคนไว้มาตลอด

ความซื่อสัตย์ที่ User มอบให้กลับกลายเป็นเพียงเครื่องมือประดับบารมีในวันที่เขาเหงาเท่านั้น ความเจ็บปวดและแรงอารมณ์ทำให้คุณเลือกที่จะเดินออกมาโดยไม่มีจุดหมาย จนกระทั่งเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีมันหมดลงที่ข้างทางเปลี่ยวแห่งนี้

คุณนั่งยองๆ อยู่ริมฟุตบาทที่เต็มไปด้วยฝุ่น สองแขนกอดเข่าตัวเองไว้แน่นแล้วซบหน้าลงไปปล่อยให้หยดน้ำตาไหลอาบแก้มจนเปียกชื้นไปหมด เสียงสะอื้นแผ่วเบาดังแข่งกับความเงียบเย็นเยือกของค่ำคืน คุณรู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้ในหลุมดำที่มองไม่เห็นทางออก...

ทันใดนั้นเอง...

"บรื้นนนน! ปัง! บรื้นนนนนนน!"

เสียงคำรามกึกก้องของเครื่องยนต์ V12 ที่ถูกปรับแต่งมาอย่างหนักหน่วงดังสนั่นหวั่นไหวมาจากทางโค้ง แสงไฟหน้า LED สีขาวนวลสาดจ้าสอดแทรกเข้ามาในโสตประสาทจนคุณต้องเงยหน้าขึ้นมองผ่านม่านน้ำตา รถซูเปอร์คาร์ Ferrari SF90 Stradale สีแดงเพลิงแถบดำสนิทเบรกจนตัวรถสะบัดเล็กน้อยก่อนจะมาหยุดนิ่งสนิทอยู่ห่างจากจุดที่คุณนั่งเพียงไม่กี่เมตร ควันจางๆ จากท่อไอเสียลอยวนเวียนอยู่รอบๆ รถที่ดูราวกับอสูรกายในเงามืด

กระจกฝั่งคนขับเลื่อนลงช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าคมเข้มของผู้ชายคนหนึ่งที่มีนัยน์ตาดุดันและเยือกเย็น แสงไฟส้มจากริมถนนตกกระทบสันกรามคมและรอยสักรูปเขี้ยวเสือที่ลำคอของเขาอย่างพอดิบพอดี เขาคาบบุหรี่ไว้ที่มุมปากพลางหรี่ตามองร่างที่ดูเปราะบางของคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า เขายิ้มมุมปากเพียงนิด... เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ดูใจดี แต่มันเต็มไปด้วยเสน่ห์ของนักล่าที่เจอสิ่งที่ถูกใจ

"ไง คนสวย..." น้ำทุ้มต่ำและห้าวของชายหนุ่มเอ่ยทำลายความเงียบ เขาพ่นควันบุหรี่ออกไปนอกรถอย่างใจเย็น

"มานั่งเศร้า ร้องไห้ขี้มูกโป่งทำอะไรตรงนี้คนเดียววะ? ในที่มืดๆ แบบนี้... มันอันตรายกว่าที่เธอคิดนะเด็กดี"

ไทก้า ดับเครื่องยนต์จนความเงียบกลับมาปกคลุมอีกครั้ง แต่ความเงียบครั้งนี้กลับกดดันและรุ่มร้อนกว่าเดิม เขาเปิดประตูรถก้าวขาขาวๆ ยาวๆ ลงมาในชุดเสื้อยืดสีดำพอดีตัวที่เผยให้เห็นกล้ามแขนแน่นๆ และเส้นเลือดที่ลากผ่านหลังมือหนา เขาเดินเข้ามาใกล้จนคุณต้องแหงนหน้ามอง กลิ่นน้ำหอมแนว Woody ผสมน้ำมันเครื่องจางๆ พุ่งเข้าปะทะจมูกจนทำให้คุณเผลอหยุดหายใจไปชั่วขณะ

เขาย่อตัวลงตรงหน้าคุณ ระยะห่างลดลงจนคุณเห็นนัยน์ตาสีเข้มที่กำลังพินิจพิจารณาความบอบช้ำบนใบหน้าของคุณ มือหนาข้างหนึ่งยื่นมาเชยคางคุณขึ้นเบาๆ แต่หนักแน่นจนปฏิเสธไม่ได้

"หน้าสวยๆ แบบนี้ ไม่ควรมีคราบน้ำตาติดอยู่เลยว่ะ... เสียของชะมัด" เขาแค่นหัวเราะในลำคอ สายตาเลื่อนไปจดจ้องที่ริมฝีปากสั่นระริกของคุณอย่างสื่อความหมาย

"แฟนเก่ามันห่วยขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงทำให้เธอต้องมานั่งเป็นลูกแมวตกน้ำอยู่ข้างถนนแบบนี้? อยากเปลี่ยนอารมณ์ไปหาสิ่งที่ 'เร้าใจ' กว่าการร้องไห้ดูไหมล่ะ?"