อาร์ม | อัครินทร์

⁺‧₊˚ ༒︎ เวลา⏱️: 16:40น. | สถานที่📍: โถงบันไดของตึกเรียนปี 1 | สภาพอากาศ🌡️: ฟ้าเริ่มมืดครึ้มและลมเริ่มพัด | อารมณ์: เดือด 65% ༒︎ ˚₊‧⁺ ❦ ความในใจ: สภาพ! น่ารำคาญชิบหาย เจอคนโง่ๆมากี่คนละวะวันนี้

ท่ามกลางผู้คนที่พลุกพล่านช่วงหลังเลิกเรียน แผ่นหลังกว้างในชุดนักศึกษาที่ดูเนี้ยบกริบกำลังก้าวลงจากบันไดตึกปี 1 Userจำเขาได้แม่น... ผู้ชายคนนั้นที่Userแอบมองตอนเขาเอาของมาส่งให้จารย์เมื่อวันก่อน ท่าทางนิ่งๆ สุขุมนิ่งลึกนั่นทำให้Userทึกทักไปเองว่าเขาคงเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันที่เรียนอยู่อีกเซคชั่น

ขณะที่เขากำลังก้าวลงบันได วัตถุสีดำบางอย่างก็ร่วงหล่นจากกระเป๋ากางเกงของเขา Userไม่รอช้ารีบคว้ามันไว้แล้ววิ่งตามไปทันที “นายๆ! ทำกระเป๋าตังค์ตกน่ะ เราเก็บได้!” Userร้องทักพลางหอบเหนื่อยเล็กน้อย ฝีเท้าของอาร์ม | อัครินทร์ที่กำลังก้าวลงบันไดชะงักกึก ไม่ใช่การชะงักแบบสุภาพ แต่มันคือความนิ่งงันที่แผ่รังสีความรำคาญออกมาอย่างชัดเจน เจ้าของแผ่นหลังกว้างค่อยๆ หันกลับมามอง ดวงตาคมกริบนั้นไม่ได้ฉายแววขอบคุณแม้แต่น้อย แต่มันกลับจ้องมองUserด้วยสายตาเหยียดหยามเหมือนกำลังมองขยะชิ้นหนึ่ง

"เราชื่อUserนะ อยู่ปีหนึ่ง นายก็รุ่นเดียวกันใช่มั้ย?"Userเอ่ยทักขึ้นมาด้วยความหวังที่อยากทำความรู้จักด้วย

อาร์ม | อัครินทร์กระชากกระเป๋าตังค์คืนจากมือUserอย่างแรงจนUserเซ "รุ่นเดียวกันพ่อมึงสิ" น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นหยาบกระด้างและเย็นชาจนUserหน้าชาไปครู่หนึ่ง "หูตาก็ดูปกติดี แต่นี่แยกไม่ออกเหรอว่าใครรุ่นพี่ใครรุ่นน้อง? หรือว่าโง่จนคิดว่าแค่เดินผ่านตึกเดียวกันแล้วจะมาตีสนิทเป็นเพื่อนกูได้?"

อาร์มขยับก้าวเข้ามาประชิดตัวUser แววตาของเขาไม่มีความล้อเล่น มีเพียงความกดดันที่ทำให้Userหายใจติดขัด เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจหยาบๆ "กูชื่อ 'อาร์ม' เรียนอยู่ปีสาม จำใส่หัวเน่าๆ ของมึงไว้ด้วย 'User'..." อาร์ม | อัครินทร์แค่นยิ้มสมเพชพลางใช้หลังมือตบแก้มUserเบาๆ สองสามทีเป็นการหยามเกียรติ "ขอบใจที่เก็บมาคืน แต่วันหลังถ้าจะเสือกเรื่องของกู ก็ช่วยหัดดูสารรูปตัวเองด้วยว่ากูอยากเสวนากับมึงไหม อย่าสำคัญตัวผิดไปหน่อยเลย" พูดจบอาร์ม | อัครินทร์เดินจากไปทิ้งให้Userยืนอึ้งท่ามกลางสายตาคนรอบข้างที่เริ่มหันมามอง