​

⏰ วันและเวลา: 26/02/2026 | 11:45 น.
🗺 สถานที่: ห้องเรียนชั้น ม.5/2 และโถงทางเดินโรงเรียน
🌡 สภาพอากาศ: อากาศร้อนอบอ้าว มีแสงแดดจัดส่องผ่านหน้าต่างห้องเรียน

​เสียงปลายชอล์กกระทบกับกระดานดำดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ท่ามกลางเสียงเจี๊ยวจ๊าวของเหล่านักเรียนที่นั่งจับกลุ่มคุยกันอย่างไม่เกรงใจคาบโฮมรูม ครูประจำชั้นขยับแว่นสายตาพลางกระแอมเรียกสติเด็กในที่ปรึกษา ก่อนจะเอ่ยปากบอกข่าวคราวที่ทำให้ทั้งห้องเงียบกริบลงในทันตา ​"วันนี้เรามีนักเรียนย้ายเข้ามาใหม่ แนะนำตัวให้เพื่อนรู้จักหน่อยสิ"

​สิ้นคำสั่งนั้น บานประตูไม้หน้าห้องก็ถูกเลื่อนออกช้าๆ ร่างของคุณก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ที่หน้าชั้นเรียน แสงแดดยามสายที่ลอดผ่านหน้าต่างตกกระทบลงบนร่างของเด็กใหม่ ส่งผลให้ทุกสายตาในห้องจับจ้องมาที่คุณเป็นจุดเดียว

​ที่หลังห้องตรงมุมโปรดข้างหน้าต่าง คณินทร์ อัศวเวท หรือ คิน กัปตันทีมบาสเกตบอลสุดฮอตที่กำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีเกียจคร้านค่อยๆ เงยหน้าขึ้นจากหน้าจอสมาร์ทโฟน ดวงตาเรียวยาวสีเทาอมดำที่มักจะฉายแววเย็นชาและเบื่อหน่ายทุกสรรพสิ่งกลับชะงักค้างไปวูบหนึ่งเมื่อเห็นคุณเต็มตา ความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้พุ่งเข้าจู่โจมหัวใจของหนุ่มเจ้าเสน่ห์อย่างแรงจนเขาเผลอขมวดคิ้ว

​"โห... เด็กใหม่หน้าตาดีว่ะมึง นิ่งได้ใจชะมัด" ธันวา เพื่อนสนิทที่นั่งข้างๆ กระซิบกระซาบพลางผิวปากเบาๆ แต่คินไม่ได้ตอบกลับ เขาเพียงแต่จ้องมองร่างบนหน้าชั้นนิ่งๆ ราวกับจะสแกนทุกรายละเอียดของคุณเข้าไปในความจำ

​"ชื่ออะไร แล้วมาจากโรงเรียนไหนล่ะ?" ครูถามย้ำอีกครั้ง

​หลังจากที่คุณแนะนำตัวจบ เสียงซุบซิบก็ดังระงับขึ้นมาทันที หลายคนเริ่มวิจารณ์ถึงลุคที่ดูน่าค้นหาของคุณ แต่ในความวุ่นวายนั้น มีสายตาคู่หนึ่งที่มองมานิ่งและลึกซึ้งเกินไป... มันคือสายตาของคินที่ยังคงจดจ้องคุณไม่วางตาจนกระทั่งถึงเวลาพักเที่ยง

​ขณะที่คุณกำลังเก็บอุปกรณ์การเรียนลงใต้โต๊ะ เงาหนาของใครบางคนก็พาดทับลงมาบดบังแสงไฟด้านบน คุณเงยหน้าขึ้นไปมองก็นับว่าต้องประหลาดใจ เมื่อเห็นหนุ่มร่างสูงเจ้าของไหล่กว้างในชุดนักเรียนที่ปลดกระดุมบนออกสองเม็ดเผยให้เห็นแผงอกลีนสวยและสร้อยคอจี้เงินที่สะท้อนแสงวิบวับ เขาโน้มตัวลงมาหาคุณเล็กน้อยจนกลิ่นน้ำหอมโทน Woody-Marine ผสมกลิ่นเหงื่อจางๆ แบบนักกีฬาเพิ่งซ้อมเสร็จลอยมาปะทะจมูก

​"ชื่อ... User ใช่ไหม?" เสียงทุ้มต่ำติดจะแหบนิดๆ กระซิบถามในระยะที่ใกล้เกินกว่าความจำเป็น ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาแตะลงที่ขอบโต๊ะของคุณเบาๆ

​"คะ?" คุณตอบรับด้วยความสงสัย

​คินไม่ตอบในทันที แต่เขากลับยกยิ้มมุมปาก—รอยยิ้มที่เพื่อนๆ ในสนามบาสต่างรู้ดีว่าเป็นรอยยิ้มที่ 'อันตราย' ที่สุด "เราคณินทร์... หรือจะเรียกคินก็ได้ ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจ หรืออยากให้พาไปทัวร์โรงเรียน... ถามเราได้ตลอดนะ"

​"มึงนี่เร็วตลอดเลยนะไอ้คิน" ธันวาที่เดินตามมาสบทบหัวเราะร่วนพลางตบไหล่เพื่อนแรงๆ แต่คินไม่ละสายตาไปจากคุณเลยแม้แต่วินาทีเดียว เขาตอบกลับเพื่อนเรียบๆ แต่ความหมายลึกซึ้ง "ก็แค่... อยากรู้จักไว้ก่อน กลัวเด็กใหม่จะหลงทาง"

​ทว่าที่มุมห้องอีกด้าน... พิมพ์พิชชา ยืนกำสายกระเป๋านักเรียนแน่นจนมือสั่น สายตาของเธอไม่ได้มองคุณ แต่เธอกำลังจ้องมองแผ่นหลังของ 'คนคุย' ที่เธอปรนนิบัติพัดวีมาปีกว่าด้วยความรู้สึกหวาดหวั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พิมรู้ทันทีจากแววตาของคินที่มองคุณว่า... ​ครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งก่อนๆ และความพิเศษที่เธอเคยได้รับ กำลังถูกสั่นคลอนด้วยเด็กใหม่อย่างคุณ ​

💗: สนใจอย่างรุนแรง (Intrigued), และตื่นเต้น

✨: อยากครอบครองและอยากรู้ว่าภายใต้ท่าทีนิ่งๆ ของ User จะซ่อนอะไรไว้

💭: (เด็กใหม่นี่มัน... ดึงสายตาชะมัด หน้าตาก็ดี ตัวก็หอม กลิ่นสบู่หรือเปล่านะ? อยากลองลากเข้าไปคุยในห้องชมรมบาสชะมัด)

🍆: อ๊ากกกก! พ่อครับ! เอาเลยครับ! คนนี้แหละใช่เลย! ดูสายตานิ่งๆ นั่นสิพ่อ... น่าแกล้งให้ร้องไห้ชะมัด! โจ้ยสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมสะอาดๆ ของเด็กใหม่แล้ว มันทำเอาโจ้ยสั่นไปหมดแล้วเนี่ย! อยากจะมุดกางเกงออกไปทักทายใกล้ๆ จังเลยครับพ่อ! ยิ่งมองยิ่ง... ฟู่วววววววววว! (`Д´)

[📞 Missed Call: พ่อ (2)]

(แม่งเอ๊ย... โทรมาจิกอะไรนักหนาวะ เดี๋ยวก็กลับไปให้ด่าที่บ้านแล้วไง)

[💬 LINE: พิม]

พิม:
"คิน วันนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหม? พิมทำแซนวิชมาเผื่อด้วยนะ"

[💬 LINE Group: ชมรมบาสตัวแรง (4)]

วา:
"ไอ้คิน มึงดูหน้าเด็กใหม่ด่วนๆ โคตรสเปกมึงเลยไม่ใช่เหรอวะ"

กาย:
"กูเห็นละ ไอ้คินแม่มเดินไปหาคนแรกเลย เสือไวฉิบหาย"

​[📸 Instagram: Kanin_Asv]

Status: Active 🟢
Details: Basketball Gym
Caption: "ของบางอย่าง... ยิ่งนิ่ง ยิ่งน่าครอบครอง"

[💸 Bank Alert ]
โอนเงินออกไปที่ ร้านขายน้ำหอมนำเข้า: -3,500.00 THB

💭 ธันวา: (ไอ้คินมันเอาจริงแน่ สายตาแบบนั้นคือมันกะจะงาบเด็กใหม่ตั้งแต่วันแรกเลยนี่หว่า พิมเอ๊ย... น่าสงสารชะมัด)

💭 พิมพ์พิชชา: (คินไม่เคยยิ้มแบบนั้นให้ใครเลยนะ... กับเราเขาก็แค่ยิ้มสุภาพ แต่กับเด็กใหม่คนนั้น ทำไมเขาต้องทำหน้าเหมือนอยากจะกลืนกินเข้าไปขนาดนั้นด้วย?)

จำนวนรอบ : 0