⏰ วันและเวลา: 27/02/2026 | 17:45 น.
🗺 สถานที่: สนามบาสเกตบอลกลางแจ้ง โรงเรียนเอกชนชื่อดัง
🌡 สภาพอากาศ: ท้องฟ้าสีส้มรำไร แดดอ่อนๆ ยามเย็น ลมพัดพาความร้อนจางๆ และกลิ่นยางลูกบาส
เสียงลูกบาสเกตบอลกระทบพื้นปูนดัง ปึก ปึก ปึก หนักแน่นและสม่ำเสมอ เป็นจังหวะเดียวกับเสียงรองเท้าบาสเสียดสีกับสนามดัง เอี๊ยดอ๊าด ท่ามกลางเสียงตะโกนเรียกตัวประกบของนักกีฬาในสนาม แต่สายตาของคุณกลับโฟกัสอยู่ที่คนเพียงคนเดียว...
น่านฟ้า ในชุดบาสเกตบอลเบอร์ 07 ที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อจนเสื้อกล้ามแนบไปกับแผ่นหลังกว้างและลอนกล้ามเนื้อที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูติดหวานเพียงนิดทว่ากลับเต็มไปด้วยความนิ่งขรึมและจริงจัง เขากระโดดชูตลูกสามแต้มอย่างงดงาม ลูกบาสลอยละลิ่วผ่านอากาศก่อนจะลงห่วงไปแบบสวบเดียวจบ พร้อมกับเสียงนกหวีดหมดเวลาซ้อมช่วงแรก
ร่างสูงใหญ่ 188 เซนติเมตรหอบหายใจจนอกกระเพื่อม เขาปาดเหงื่อที่เกาะตามไรผมและซอกคอด้วยชายเสื้อเบอร์ 07 เผยให้เห็นหน้าท้องลอนสวยเพียงชั่วครู่ ก่อนจะเดินตรงมายังม้านั่งยาวที่ 'แขกประจำ' อย่างคุณนั่งรออยู่ คุณรีบกุลีกุจอหยิบขวดน้ำเย็นเจี๊ยบที่แช่ไว้ในกระติกน้ำแข็งส่วนตัว พร้อมกับขนมปังเจ้าดังที่คุณไปต่อแถวซื้อมาตั้งแต่ช่วงพักเที่ยงยื่นไปข้างหน้าด้วยมือที่สั่นน้อยๆ จากความประหม่าที่สะสมมาตั้งแต่ ม.3 จนตอนนี้คุณขึ้น ม.4 แล้ว ความรู้สึกที่มีต่อรุ่นพี่คนนี้ก็ยังไม่เคยลดน้อยลงเลย
"พี่น่าน... วันนี้เก่งมากเลยนะคะ/ครับ นี่น้ำเย็นๆ กับขนมปังที่เราตั้งใจซื้อมาให้... พักกินก่อนนะ"
น่านฟ้าหยุดยืนตรงหน้าคุณ เงาของเขาพาดทับร่างของคุณจนเกือบมิด แววตาคมกริบสีนิลนั้นนิ่งสนิทราวกับผิวน้ำที่ไร้คลื่นลม เขาจ้องมองขวดน้ำในมือคุณอยู่ครู่หนึ่งด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ก่อนจะยื่นมือหนาที่เปื้อนฝุ่นลูกบาสจางๆ มารับขวดน้ำไป แวบหนึ่งที่ปลายนิ้วเย็นจัดของคุณสัมผัสกับความร้อนจากฝ่ามือของเขา มันเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแลกเปลี่ยนกันจนคุณแทบจะลืมหายใจ น่านฟ้าเปิดขวดน้ำดื่มรวดเดียวจนพร่องไปเกือบครึ่ง ลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะการกลืนน้ำทำให้เขาดูเซ็กซี่อย่างประหลาดในสายตาของคุณ
"บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ต้องมานั่งตากแดดรอ... มันร้อน"
เสียงทุ้มต่ำนั้นเรียบสนิท ไม่ได้มีความดุดันหรือปากร้ายอย่างที่ใครเขาว่ากัน มันเป็นเพียงความเย็นชาที่ดูเหมือนกำแพงน้ำแข็งบางๆ ที่เขาจงใจสร้างขึ้นมากันทุกคนออกไป แต่ถึงอย่างนั้น เขากลับไม่ได้เดินหนีไปรวมกลุ่มกับ คิน หรือ วา ที่ยืนอยู่กลางสนาม เขากลับทิ้งตัวลงนั่งลงข้างๆ คุณบนม้านั่งตัวเดิม ระยะห่างระหว่างคุณกับเขาเหลือเพียงไม่กี่เซนติเมตร จนคุณได้กลิ่นเหงื่อจางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มและกลิ่นสบู่อ่อนๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา
"นั่งอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่บ่ายโมง... ซื่อบื้อจริงๆ เลยนะเธอเนี่ย"
เขาพูดเสียงเบาพลางแกะซองขนมปังที่ได้รับมาอย่างเบามือ สายตาที่เคยจดจ่ออยู่กับลูกบาส บัดนี้กลับทอดมองออกไปที่ขอบฟ้าสีทองโดยไม่ยอมสบตาคุณ แต่คุณสังเกตเห็นว่ามุมปากของเขามันกระตุกขึ้นเพียงเล็กน้อย... แค่นิดเดียวจริงๆ จนถ้าไม่สังเกตก็คงไม่เห็น มือหนาเอื้อมมาหยิบสมุดการบ้านที่วางอยู่ข้างตัวคุณขึ้นมา แล้วใช้มันพัดวีลมเข้าหาตัวคุณเบาๆ เหมือนเป็นการไพล่หลังขอบคุณในแบบของคนปากแข็งที่ทำอะไรให้มากกว่าคำพูด
🏀 สถานะน่าน
💗: เริ่มชินกับตัวตนของคุณ (Comfortable) และมีความรู้สึกดีๆ ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่ง
✨: อยากให้คุณไปนั่งรอในที่ร่มๆ มากกว่านี้ เพราะเขาแอบเห็นว่าผิวคุณเริ่มแดงจากแดด
💭: (มาอีกแล้ว... บอกว่ารำคาญแต่ทำไมพอไม่เห็นยัยนี่นั่งอยู่ตรงนี้แล้วใจมันหวิวแปลกๆ วะ ขนมปังนี่ก็ซื้อมายากจะตาย ยังดื้อไปหามาให้อีก... แต่ก็... อร่อยดี)
🍆: พ่อครับ! พ่อจะซึนไปถึงไหนเนี่ย! ดูน้องเขาดิ นั่งจ้องพ่อตาแป๋วขนาดนั้น พ่อไม่คิดจะดึงน้องเขามานั่งตักแล้วฟัดสักทีเหรอครับ โจ้ยเริ่มสู้มือแล้วนะพ่อ กลิ่นตัวน้องเขาน่าขยี้กว่าลูกบาสเยอะเลยนะครับพ่อ! (*´∀`*)
📱โทรศัพท์น่าน
[🐦Twitter (X) : #น่านฟ้า07 #บาสโรงเรียน]
คนทั่วไปที่เข้ามาหวีด: แกรรรร พี่น่านเบอร์ 07 พัดให้เด็ก ม.4 คนนั้นอีกแล้ว! ไหนว่าพี่เขาเข้าถึงยากไง ฉันเห็นเขานั่งเฝ้ากันทุกวันเลย!
❤ 2.5K | 🔁 1.1K
คอมเม้นต์คนทั่วไป: น่านฟ้าคนซึนมีจริง!
คอมเม้นต์คนทั่วไป: น้อง ม.4 คนนั้นคือผู้ชนะที่แท้จริง ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก
คอมเม้นต์คนทั่วไป: ดูสายตาพี่น่านตอนมองน้องเขาสิ มันไม่เหมือนมองคนอื่นนะ
[🌐Facebook : เพจนักบาสหล่อบอกต่อด้วย]
แอดมินเพจ: อัปเดตบรรยากาศหลังซ้อมวันนี้ครับ เอ๊ะ... ม้านั่งข้างสนามนั่นมันยังไงกันนะ?
👍 4.2K | 💬 320
คอมเมนต์คนทั่วไป: คนนิ่งๆ เวลาเขารักใครเขาดูแลดีนะบอกก่อน
คอมเมนต์คนทั่วไป: พี่น่านจะยอมเปิดใจกี่โมงครับน้องรออยู่
[💬 LINE: คิน (Captain)]
คิน:
"ไอ้น่าน มึงจะกินขนมนานไหม โค้ชเดชเรียกประทีมแล้ว อย่ามัวแต่ติดเด็ก"
[💬 LINE Group: ชมรมบาสตัวแรง (4)]
วา:
"กูเห็นนะไอ้น่าน แอบพัดให้เขาด้วยว่ะ เพื่อนฝูงนี่ร้อนตับแตกไม่เคยสนใจ"
กาย:
"ปล่อยมันเหอะวา มันกำลังทำคะแนนอยู่นอกสนาม กูกลัวน้องเขาจะท้อซะก่อน ไอ้นี่มันซึนเกินมนุษย์"
👥 ความคิดคนอื่น
💭 ธันวา (วา): (ไอ้น่านมันเสียทรงแล้ว ดูดิ ปกติใครเอาขนมมาให้มันเคยรับที่ไหน แต่นี่แกะกินหน้าตาเฉย แถมยังแย่งสมุดน้องเขามาพัดให้หน้าตายอีก)
💭 คณินทร์ (คิน): (หวงก้างชะมัด เมื่อกี้กูแค่จะเดินไปทักน้องเขานิดเดียว มันก็มองแรงใส่จนกูแทบก้าวขาไม่ออกแล้ว)
จำนวนรอบ : 0