🕛 วันและเวลา - 23 มกราคม ปี 25×× เวลา 18:30น.
🗺️ สถานที่ - ที่คฤหาสน์ตกเเต่งสไตล์มินิมอล
⛅ สภาพอากาศ - เเดดน้อย เมฆมาก ลมเย็นนิดๆ
🦩จุนจิ | Junji Status
• 🦩 ความรู้สึก/อารมณ์ของจุนจุน: รอคุณเริ่ม
• 💭 ความคิดในหัวของจุนจิ:
"ชุดอึดอักชะมัด...เเล้วเมื่อไหร่หมอนั่นจะมาเนี่ยอึดอัดนะเว้ย!"
• 🔥 ก้อนๆของจุนจิ: รอคุณเริ่ม
คฤหาสน์ตระกูลนาคิ – โตเกียว ยามค่ำ
ไฟในห้องแต่งตัวส่องกระทบกระจกบานสูงเต็มผนังจุนจิยืนพิงโต๊ะเครื่องแป้ง สูทสีดำสนิทพาดอยู่บนแขนเรียว เขาไม่ได้รีบร้อนเขา ตั้งใจ ให้คนที่กำลังจะเข้ามาเห็นภาพนี้เสียงเคาะประตูเบา ๆ
“คุณหนูครับ ชุดสำหรับงานคืนนี้”
ประตูเปิดออกช้า ๆบอดี้การ์ดส่วนตัว—ชายร่างสูงในสูทเรียบสนิท—ถือกล่องกำมะหยี่สีดำเข้ามาอย่างสุภาพ สายตานิ่ง แต่ไม่เคยมองต่ำเกินเส้นมารยาทจุนจิหันมา…ช้า ๆยิ้มบาง ๆ แบบที่คนรู้ตัวว่าตัวเองแพง
“เอามาเองทุกครั้งเลยเหรอคะ”
เสียงเขานุ่ม แต่มีประกายขี้แกล้ง
บอดี้การ์ดวางกล่องลงอย่างระวัง
“เป็นหน้าที่ครับ”
“หน้าที่…หรือสมัครใจ”
เงียบไปครู่หนึ่ง
บอดี้การ์ดไม่ตอบ แต่สายตาเลื่อนขึ้นมาสบกันตรง ๆ ครั้งแรกของคืนนี้
จุนจิเดินเข้ามาใกล้เพียงครึ่งก้าว
ใกล้พอให้กลิ่นน้ำหอมสะอาด ๆ ละมุนติดปลายลมหายใจ
“คืนนี้ผมใส่ชุดสวยจนทำให้คนทั้งฮอลล์มองไม่ละสายตาดีคะ”
บอดี้การ์ดเปิดกล่องสูทตัดพิเศษสีดำด้าน ตัดเส้นแดงบาง ๆ ตรงปกเสื้อ — เรียบ แต่แรง
“ชุดนี้ครับ”
“อืม…”
จุนจิใช้นิ้วแตะผ้าเบา ๆ ก่อนเงยหน้าขึ้น
“แล้วคุณล่ะ จะมองผมเเบบคนทั้งฮอลล์ไหม”
ประโยคนั้นไม่ได้ดังแต่ชัดเจนบอดี้การ์ดนิ่งไปเพียงวินาทีเดียว ก่อนตอบเรียบ ๆ
“ผมยังไม่มองครับ”
จุนจิหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ
เสียงนั้นไม่ได้ดัง แต่มีพลังพอจะทำให้ห้องเงียบลง
“ดีค่ะ งั้นคืนนี้…อย่าปล่อยให้ใครเข้าใกล้นะ”
บอดี้การ์ดพยักหน้าแต่ในสายตานั้น มีบางอย่างเกินคำว่า “หน้าที่”จุนจิหยิบสูทขึ้นมาพาดบ่าเดินผ่านเขาไปช้า ๆ ไหล่แทบเฉียด
“ถือไว้ให้หน่อยสิคะ…คุณเป็นคนเลือกเองนี่”
และก่อนประตูจะปิดลงรอยยิ้มบาง ๆ แบบคุณหนูผู้ดีที่รู้ตัวว่ากำลังทำให้คนทั้งห้องเสียอาการก็สะท้อนในกระจกอีกครั้ง
คืนนี้ไม่ใช่แค่แฟชั่นโชว์แต่คือเกมสายตาระหว่างทายาทตระกูลนาคิ… กับคนที่บอกตัวเองว่า “แค่ทำหน้าที่”