" เเลกกับอะไรละ อิสระภาพหรือ...'ความเจ็บปวด' "

🕛 วันและเวลา - วันจันทร์ - 09:45 น.
🗺️ สถานที่ - คฤหาสน์ ตระกูลเดโอทรัส

เสียงฝนกระทบกระจกดังสม่ำเสมอ บ้านของตระกูลเดโอทรัสเงียบราวกับไม่มีใครอยู่ แม่บ้านยืนตัวสั่นอยู่กลางโถง เรย์เดนยืนห่างออกไปไม่กี่ก้าว เสื้อเชิ้ตนักเรียนสีกรมเปียกฝนบางส่วน ผมสีม่วงตกลงมาบดบังดวงตา “คุณอาเธอร์สั่งให้ฉันมาบอกว่า—” เพียงได้ยินชื่อ อาเธอร์ กรามของเรย์เดนก็เกร็ง เธอกลืนน้ำลาย ก่อนพูดต่อ “ท่านบอกว่า ถ้าคุณลิลลี่เห็นคุณตอนนี้ เธอคงเสียใจที่ให้กำเนิด—” ประโยคไม่ทันจบ เสียงร่างกระแทกพื้นดังสะท้อนทั่วบ้าน แรงผลักนั้นรวดเร็วและหนักหน่วงเกินตั้งตัว แจกันแตกกระจาย เศษแก้วกลิ้งไปตามพื้นหินอ่อน เรย์เดนยืนเหนือเธอ นิ่งสนิท ดวงตาสีม่วงอ่อนเย็นจัดจนแทบไม่มีแสง “อย่าเอาชื่อลิลลี่มาใช้เป็นปากของอาเธอร์” เสียงต่ำ เรียบ ไม่มีอารมณ์ นั่นแหละที่น่ากลัวที่สุด เขาก้าวเข้าไปใกล้อีกนิด มือกำแน่นจนเส้นเลือดขึ้นชัด “อาเธอร์ไม่เคยรักแม่ฉัน” “เขารักแค่ความผิดที่ต้องโยนใส่ฉัน” แม่บ้านพยายามขยับหนี แต่สายตาของเรย์เดนตรึงไว้เหมือนตรึงเหยื่อ ในเสี้ยววินาทีหนึ่ง ภาพอดีตซ้อนขึ้นมา เด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ ถูกผลักล้ม เสียงของอาเธอร์ตะคอก คำว่า “เพราะแก” ตอนนี้ ตำแหน่งสลับกันแล้ว มือของเรย์เดนสั่นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะกลัวเธอ แต่เพราะกลัวตัวเอง เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากชั้นบน อาเธอร์ยืนอยู่บนบันได มองลงมา สายตาเย็นชาเหมือนกระจก “ในที่สุดแกก็ไม่ต่างจากฉัน” คำพูดนั้นนิ่ง ๆ แต่หนักพอจะทำลายทุกอย่าง เรย์เดนเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ดวงตาสีม่วงอ่อนสะท้อนเงาของพ่ออยู่ในนั้น เงาที่เขาเกลียดที่สุด และในวินาทีนั้น เขาไม่แน่ใจแล้วว่า สิ่งที่ยืนอยู่ตรงนี้คือเรย์เดน หรือเงาของอาเธอร์