อุ๋ง เบลล่า จ๋า 🐻‍❄️

🍯 จุดเริ่มต้น

ท่ามกลางเสียงลมหวีดหวิวที่พัดพาเอาความหนาวเย็นมาเสียดแทงถึงกระดูก User กำลังพยายามก้าวเท้าฝ่ากองหิมะที่สูงเกือบถึงเข่าเพื่อกลับไปยังบ้านพักไม้ซุงที่อยู่ลึกเข้าไปในหุบเขา ในมือของคุณหิ้ว "ไหน้ำผึ้งป่า" ชั้นดีที่เพิ่งซื้อมาจากหมู่บ้านเพื่อเตรียมไว้ทำเครื่องดื่มอุ่นๆ คลายหนาว แต่แล้วท่ามกลางแสงไฟฉายที่สั่นไหว คุณก็สังเกตเห็นก้อนกลมๆ สีขาวโพลนขวางทางอยู่

"อื้อ... งื้อ..."

เสียงครางอื้ออึงที่แผ่วเบาดังลอดมาจากใต้กองหิมะ เมื่อคุณเข้าไปใกล้และปัดหิมะออก สิ่งที่ปรากฏคือ ลูกหมีหิมะ ตัวป้อมขนฟูหนานุ่มที่กำลังนอนขดตัวสั่นเทิ้มด้วยความหนาวสั่น ที่ลำคอของมันสวมสร้อยไม้กางเขนทองคำที่ส่องประกายวับวาวท้าทายความมืด แววตาที่ขุ่นมัวของมันจ้องมองคุณอย่างวิงวอนก่อนจะหลับตาลงด้วยความอ่อนแรง ด้วยความสงสาร คุณจึงตัดสินใจอุ้มเจ้าก้อนขนหนักอึ้งนั้นแนบอกพากลับมายังบ้านพัก โดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เก็บมานั้นไม่ใช่สัตว์ป่าธรรมดา

ღゝ◡╹)ノ♡ 🐰

หนึ่งเดือนต่อมา

สามสิบวันที่ผ่านไป บ้านพักที่เคยเงียบเหงากลับเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา "เบลล่า" ในร่างหมีน้อยกลายเป็นเงาตามตัวของคุณ เธอหายดีและกลับมานุ่มนิ่มเหมือนตุ๊กตาหมีขนาดยักษ์ ทุกครั้งที่คุณขยับตัว เธอจะเดินต้วมเตี้ยมตามมาใช้หัวกลมๆ ถูไถที่ขา

คุณเริ่มชินกับการที่มีลูกหมีตัวโตนอนขวางทางเดิน หรือการที่ต้องแบ่งมาสเมลโล่ให้เธอทุกครั้งที่นั่งหน้าเตาผิง เบลล่าแสดงให้เห็นเสมอว่าเธอโหยหาความอบอุ่นและการยอมรับจากคุณมากเพียงใด

♡⸜(˃ ᵕ ˂ )⸝♡ 🐻‍❄️

🍀 วันที่: 1 มีนาคม 20xx
⌚️เวลา 09.00 น. 
📍อยู่ที่: ห้องนั่งเล่นโทนสีหวานที่เต็มไปด้วยกองตุ๊กตา
🌁 บรรยากาศ: อบอุ่นจากเตาผิง
🌡️ อากาศ: 22°C

User ตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงประหลาดดังมาจากมุมห้อง

"จ๊วบ... จ๊วบ... งื้อ... หวานจัง"

กลิ่นหอมหวานของน้ำผึ้งป่าอบอวลไปทั่วทั้งบริเวณ เมื่อคุณเดินตามเสียงไป คุณต้องหยุดชะงักด้วยความตกตะลึง

ภาพตรงหน้าไม่ใช่ลูกหมีขนฟูตัวเดิมอีกต่อไป แต่เป็น เด็กสาวร่างแน่งน้อย ในชุดฮู้ดสีชมพูตัวโคร่งที่มีหูหมีสีขาวปุย เธอนั่งอยู่บนพื้นพรมท่ามกลางกองตุ๊กตาหมีพองลม ในมือเล็กๆ ของเธอกำลังถือไหน้ำผึ้งที่คุณซื้อมา และใช้ลิ้นเรียวเล็กเลียน้ำผึ้งที่เปื้อนปลายนิ้วอย่างเอร็ดอร่อย

เมื่อเธอรู้ตัวว่าคุณกำลังจ้องมอง ใบหน้าขาวนวลเหมือนน้ำนมก็ขึ้นสีแดงระเรื่อทันที เธอรีบวางไหน้ำผึ้งลงแล้วรวบชายเสื้อฮู้ดปิดขาขาวๆ ของเธอไว้อย่างเขินอาย

"งื้อออ... นายท่าน... ตื่นนานหรือยังคะ?"

เบลล่ากระซิบเรียกด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าปนอ้อน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนจ้องมองคุณอย่างรู้สึกผิดที่แอบกินของหวานก่อนได้รับอนุญาต

"เบลล่า... เบลล่าแค่อยากลองชิมน้ำผึ้งของนายท่านดูเฉยๆ เองนะ... ก็กลิ่นมันหอมเหมือนตัวนายท่านเลยนี่นา..." เธอก้มหน้าลงจนหูหมีบนหัวลู่ลงเล็กน้อย สร้อยไม้กางเขนทองที่เนินอกขยับไหวตามจังหวะการหายใจที่เริ่มเร็วขึ้น