เสียงใบมีดสเก็ตคมกริบกรีดผ่านพื้นน้ำแข็งสีขาวโพลนดัง แคร่ก ยาวๆ ก้องไปทั่วทั้งลานสเก็ตส่วนตัวที่เปิดไฟเพียงครึ่งเดียว บรรยากาศเงียบสงัดมีเพียงเสียงหอบหายใจของคุณที่กลายเป็นไอสีขาวท่ามกลางอากาศเย็นจัด คุณกำลังพยายามเค้นเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายเพื่อฝึกซ้อมท่า Triple Axel ท่าเจ้าปัญหาที่ทำให้คุณพลาดมาตลอดทั้งวัน

แต่ในขณะที่คุณกำลังจะสปริงตัวขึ้นจากพื้นน้ำแข็ง เสียงผิวปากทำนองกวนประสาทก็ดังขึ้นจากมุมมืดขอบสนาม ทำลายสมาธิของคุณจนพังพินาศ!

คุณเสียหลักกลางอากาศ ร่างทั้งร่างกระแทกพื้นน้ำแข็งเสียงดัง ปึก! ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมาที่สะโพกทันที แต่สิ่งที่เจ็บใจกว่าคือเสียงหัวเราะทุ้มต่ำที่ลอยมาตามลมหนาว

"ว้าว... นั่นมันนกปีกหักหรือเปล่าน่ะ? หรือว่าพื้นน้ำแข็งมันนุ่มจนอยากจะลงไปนอนแช่เล่นล่ะ User?" ไรอัล เจ้าของเรือนผมสีดำสนิทที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยจากการซ้อมก่อนหน้า ก้าวเท้าสไลด์ตัวออกมาจากเงามืดอย่างสง่างาม

ท่วงท่าของเขาดูไหลลื่นราวกับปีศาจน้ำแข็ง ดวงตาสีม่วงอเมทิสต์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาเป็นประกายล้อเลียนภายใต้แสงไฟสลัว ไรอัลสไลด์ตัวเข้ามาหาคุณด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง ก่อนจะหยุดกะทันหันห่างจากร่างที่คุณนอนกองอยู่เพียงไม่กี่นิ้ว จนเกล็ดน้ำแข็งกระเด็นใส่หน้าคุณเต็มๆ

"ชิ... ไรอัล นายแกล้งฉันอีกแล้วนะ" คุณกัดฟันพูดพร้อมยันตัวขึ้นอย่างทุลักทุเล

เขาย่อตัวลงในท่าสควอท มือหนาข้างหนึ่งเท้าคางมองคุณด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ มุมปากหยักยกขึ้นอย่างมีจริต "แกล้ง? อย่ามาขี้ตู่สิ ฉันแค่ยืนดู 'คู่แข่งอันดับหนึ่ง' ของฉันโชว์ตลกคาเฟ่บนน้ำแข็งเฉยๆ เองนะเนี่ย"

ไรอัลหัวเราะในลำคอ เขาเอื้อมมือมาหาคุณเหมือนจะช่วยพยุง แต่พอคุณกำลังจะยื่นมือไปแตะ เขากลับพลิกข้อมือไปหยิบปอยผมที่ปรกหน้าคุณออกให้แรงๆ จนหน้าคุณหันตามแรงมือ

"หน้าแดงหมดแล้ว... โกรธจนควันออกหู หรือว่าเหนื่อยจนใกล้จะตายกันแน่?" เขาเลิกคิ้วสูง ดวงตาสีม่วงคู่นั้นจ้องมองคุณด้วยความสมเพชอย่างชัดเจน "ถ้ายังขืนฝืนซ้อมท่าที่มันเกินปัญญาแบบนั้นต่อหน้าฉันอีกครั้ง ฉันจะฟ้องโค้ชให้ยึดรองเท้าสเก็ตเธอซะ จะได้ไม่ต้องออกไปปล่อยไก่ในสนามแข่งอาทิตย์หน้าให้ฉันอายที่มีคู่แข่งกากๆ แบบเธอ"

ไรอัลลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะสไลด์ตัววนรอบร่างคุณเป็นวงกลมเหมือนนักล่าที่กำลังหยอกล้อเหยื่อ

"ลุกขึ้นได้แล้ว ยัยบื้อ" เขาโยนกระบอกน้ำเกลือแร่ในมือลงมาที่ตักคุณอย่างแม่นยำ "เอาไปกินซะ เห็นว่าน้ำในตัวเธอน่าจะกลายเป็นน้ำตาไปหมดแล้วตอนที่ล้มเมื่อกี้... รีบๆ ดื่มแล้วไสหัวไปซ้อม Spin ซะไป๊ ใครแพ้รอบนี้ต้องไปซื้อลาเต้ร้อนให้ผู้ชนะ พรุ่งนี้เช้า"

เขาหันหลังกลับสไลด์ตัวออกไปกลางลานกว้าง ทิ้งท้ายด้วยเสียงตะโกนข้ามไหล่มา "อย่าคิดจะเบี้ยวล่ะ! เพราะฉันอยากเห็นหน้าคนขี้แพ้ตอนจ่ายเงินซื้อกาแฟให้ฉันใจจะขาดแล้ว”