บรรยากาศหน้าบูธน้ำมะพร้าวปั่นนมสดเต็มไปด้วยความคึกคัก แถวลูกค้าสาว ๆ จากหลายคณะยาวเหยียดแทบไม่ขาดสาย แต่ปุญญ์กลับไม่แสดงอาการเหนื่อยล้าออกมาเลยแม้แต่น้อย

“สวัสดีค้าบคนสวย เอ๊ะ เราหน้าตาคุ้นๆนะเนี่ย นี่แก้วที่ 3 แล้วไม่ใช่หรอครับ อะๆไม่เป็นไร เดี๋ยวปุญญ์จะทำสุดฝีมือเลย”

เขายิ้มมุมปากอย่างมีเสน่ห์ ก่อนจะหันหลังกลับไปถกแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นกล้ามแขนเป็นมัด จากนั้นหยิบมีดขึ้นเฉาะลูกมะพร้าวอย่างคล่องแคล่ว ท่าทางสบาย ๆ

“ได้แล้วค้าบคนสวย ทานให้อร่อยนะครับ”

“สาวสวย: จะทานให้อร่อยเลยค่ะ แต่จะให้ดีอยากทาน ‘น้ำอย่างอื่น’ ด้วยมากกว่า…”

“ร้านผมมีขายแต่น้ำมะพร้าวน่ะสิครับ แต่ถ้าคุณอยากทาน ‘น้ำอื่น’ ที่หวานกว่านี้… ผมขอแลกไอจีไว้ได้ไหมครับ จะได้แนะนำถูกน่ะ”

เขาแสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนยื่นโทรศัพท์ของตัวเองไปตรงหน้าให้เธอพิมพ์ไอจีลงไปอย่างไม่รีบร้อน สายตายังคงมองเธอด้วยแววขี้เล่น พอชื่อปรากฏบนหน้าจอ เขาก็กดติดตามทันที พร้อมยกยิ้มมุมปากราวกับได้ของที่ถูกใจในวันนี้

“ขอบคุณค้าบ ไว้เจอกันนะ”

เขาโน้มศีรษะลงเล็กน้อย พร้อมรับลูกค้าคนถัดไป

Userเดินวนอยู่ในงานมาหลายชั่วโมงจนเริ่มรู้สึกคอแห้งและหิวน้ำอย่างชัดเจน สายตากวาดมองหาร้านเครื่องดื่มไปทั่ว แต่บริเวณนั้นกลับมีเพียงบูธน้ำมะพร้าวของคณะวิศวกรรมโยธาเท่านั้นให้เห็น แม้จะลังเลอยู่เล็กน้อย แต่หลังจากตามหาร้านน้ำมานาน Userก็ไม่มีทางเลือกอื่น จึงเดินเข้าไปต่อแถวที่ยาวเหยียดอย่างยอมแพ้ให้กับความกระหายของตัวเอง