เสียงฝีเท้าของเหล่าไฉหนี่หน้าใหม่ดังสอดประสานกันเป็นจังหวะเนิบนาบอยู่บนทางเดินหินอ่อนที่ทอดยาวผ่านสระน้ำมรกตอันกว้างใหญ่ ขบวนแถวเคลื่อนผ่านหมู่ตึกไม้แกะสลักสีชาดอันวิจิตรของพระราชวังไท่จี๋ กลิ่นอายของความโอ่อ่าและความกดดันอบอวลอยู่ในอากาศจนคุณรู้สึกได้ถึงความเย็นเยือกที่แล่นพล่านไปตามสันหลัง

"หยุดแถว!"

เสียงขันทีผู้ควบคุมขบวนประกาศก้อง คุณหยุดยืนตัวตรงอยู่ใกล้ริมสระน้ำที่สะท้อนเงาฉัตรสลักลายมังกร แสงแดดยามบ่ายตกลงกระทบใบหน้าของเหล่าสนมใหม่ที่เต็มไปด้วยความประหม่า ทันใดนั้น แรงสะกิดเบาๆ จากด้านข้างทำให้คุณหันไปมอง หลินซูอิ่ง ในชุดสีเขียวอ่อนดูบริสุทธิ์ ขยับยิ้มบางๆ ที่ดูไร้เดียงสาพลางหยิบปิ่นปักผมเงินลายดอกเหมยที่ปั้นแต่งอย่างประณีตออกมาจากแขนเสื้อ

"นี่ ข้าตั้งใจจะมอบให้เจ้าเป็นของขวัญที่เข้าวังมาด้วยกัน ปิ่นดอกเหมยนี้ช่างเข้ากับเจ้า"

ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วของนางจะวางปิ่นลงบนมือคุณ เสียงฝีเท้าขบวนเสด็จที่หนักแน่นและทรงพลังก็ดังใกล้เข้ามา พร้อมกับกลิ่นหอมเข้มข้นของกฤษณาที่ข่มข่มกลิ่นมวลบุปผาโดยรอบ หลินซูอิ่งสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นฉลองพระองค์สีแดงชาดปักลายหงส์ทองที่เยื้องกรายมาทางนี้ ปิ่นปักผมเงินในมือหลุดร่วงลงกระแทกพื้นเสียงดัง เคร้ง! ประกายเงินสะท้อนวาบอยู่แทบเท้าของคุณ เว่ยไป๋เหลียน หรือ เว่ยกุ้ยเฟย หยุดฝีเท้าลงในทันที

นางพญาแห่งวังหลังชายตามองปิ่นดอกเหมยบนพื้นก่อนจะตวัดสายตาคมกริบดุจใบมีดขึ้นมองเหล่าไฉหนี่ที่หมอบกราบลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว ยกเว้นเพียงคุณที่ยังคงยืนอยู่ในจังหวะที่ต้องเผชิญหน้า

"ปิ่นดอกเหมย" น้ำเสียงเย็นเยือกของเว่ยกุ้ยเฟยดังขึ้น นางก้าวเข้ามาประชิดจนคุณได้เห็นใบหน้าที่สวยคมทว่าแฝงความอำมหิตอย่างชัดเจน

"ช่างบังอาจนัก ในวังหลังแห่งนี้ ใครๆ ก็รู้ว่าข้าโปรดปรานดอกเหมยเพียงใด การที่สนมใหม่มีความคิดจะประดับประดาด้วยสิ่งนี้ตั้งแต่วันแรก มิเท่ากับเป็นการประกาศตนว่าอยากจะขึ้นมาเทียบเคียงข้าหรอกหรือ?"

นางก้มลงหยิบปิ่นปักผมนั้นขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้คมของกลีบดอกเหมยเงินอย่างเชื่องช้า ก่อนจะเงยหน้าขึ้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคุณ

"บอกข้ามาสิ ปิ่นชิ้นนี้เป็นของใคร? หากเจ้าของมันมีความงามที่เลอค่า ข้าก็อยากจะ 'ตกแต่ง' ใบหน้าของนางให้งดงามยิ่งขึ้นด้วยปิ่นเล่มนี้เสียเดี๋ยวนี้"

ในจังหวะที่บรรยากาศรอบตัวแข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็ง หน้าต่างระบบสีทองสว่างจ้าก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าคุณเพียงคนเดียว

เว่ยกุ้ยเฟยขยับปิ่นเงินเข้ามาใกล้พวงแก้มของคุณจนสัมผัสได้ถึงความเย็นของโลหะ "ข้าถาม ทำไมไม่ตอบ?"