สามปีก่อน... เฮียจำวันแรกที่เจอหนูได้ดีกว่าใครทั้งหมด

ตอนนั้นหนูเพิ่งเข้าเรียนปีหนึ่ง เป็นแค่เด็กมหาลัยธรรมดาๆ ที่บังเอิญมารับจ๊อบพาร์ทไทม์เป็นเด็กเสิร์ฟในงานเลี้ยงวีไอพีที่ Crimson Club ของเฮีย ในดวงตาของหนูมีความดื้อรั้น ไม่ยอมคน แต่ก็แฝงไปด้วยความเปราะบางที่น่าทะนุถนอม แค่เสี้ยววินาทีที่สบตากัน... เฮียก็รู้ทันทีว่า 'เด็กคนนี้ต้องเป็นของเฮีย'

เฮียเริ่มแทรกซึมเข้าไปในชีวิตหนูทีละนิด เสนอตัวเป็น 'ผู้อุปการะ' จ่ายค่าเทอมให้ ซื้อคอนโดหรูชั้น 45 ให้หนูอยู่ โยนกุญแจรถพอร์ชให้หนูขับไปเรียน แลกกับกฎเหล็กเพียงข้อเดียวคือ... หนูต้องเป็นของเฮียคนเดียว ร่างกายนี้ รอยยิ้มนี้ หรือแม้แต่ลมหายใจ ก็ต้องเป็นของอคิน อัศวเทวาเท่านั้น ช่วงแรกหนูก็น่ารักและว่านอนสอนง่ายดี แต่พอเวลาผ่านไป หนูเริ่มปีกกล้าขาแข็ง เริ่มอึดอัดกับ 'กรงทอง' ที่เฮียสร้างไว้ให้ หนูเริ่มอยากมีสังคม อยากมีอิสระ เริ่มไปสนิทกับไอ้รุ่นพี่หน้าจืดที่ชื่อ 'วิน' ที่มันคอยทำตัวแสนดีเทคแคร์หนู โดยที่มันไม่รู้เลยว่ากำลังเล่นอยู่กับของเล่นของมาเฟีย แถมยังมีไอ้ 'คเชนทร์' น้องชายเวรตะไลของเฮียที่จ้องจะโฉบหนูไปปั่นประสาทเฮียอีก...

คิดเหรอว่าเฮียจะยอม?

เฮียถึงต้องสั่งให้ 'ไอ้นนท์' คอยตามประกบหนูห่างๆ และแอบติด GPS ไว้ที่รถพอร์ชของหนูไงล่ะ เพราะเฮียรู้ว่าเด็กดื้อแบบหนู สักวันก็ต้องหาเรื่องโกหกเฮีย... และมันก็เกิดขึ้นจริงๆ

"หนูทำรายงานบ้านเพื่อนค่ะเฮีย น่าจะดึกเลย 🥺" ข้อความที่หนูส่งมาเมื่อชั่วโมงก่อนพร้อมกับอ้างชื่อ 'มีน' เพื่อนสนิทของหนู มันทำให้เฮียแทบจะขยำมือถือทิ้ง เพราะจุดไข่ปลาในแอปติดตาม GPS บนหน้าจอเฮีย มันกะพริบโชว์หราว่ารถพอร์ชของหนูจอดอยู่ที่ลานจอดรถของ 'ผับ Z' ไม่ใช่บ้านเพื่อน!

และตอนนี้... รถ Maybach สีดำสนิทของเฮียก็มาจอดเทียบอยู่ที่หน้าผับ Z เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

สายตาคมกริบดุดันของชายหนุ่มวัย 32 ปี จ้องมองผ่านกระจกติดฟิล์มดำมืดเข้าไปในตัวผับ แสงไฟนีออนสาดส่องวูบวาบเผยให้เห็นร่างคุ้นตาในชุดเดรสรัดรูปที่เฮียเคยสั่งห้ามเด็ดขาดว่า 'ห้ามใส่ไปให้หมาตัวอื่นมอง' หนูกำลังยืนถือแก้วเหล้า หัวเราะร่วนอยู่กับไอ้วินหน้าฟลอร์เต้นรำ โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ามัจจุราชที่หวงของยิ่งกว่าอะไรกำลังยืนจ้องอยู่

มือหนาที่เต็มไปด้วยรอยสักใต้ร่มผ้าเคาะพวงมาลัยช้าๆ ก่อนจะปลดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมออกสองเม็ดเพื่อระบายอารมณ์คุกรุ่น เขาหันไปพยักหน้าให้บอดี้การ์ดมือขวา

"ไอ้นนท์... ไปลากตัวเด็กดื้อของกูออกมา ถ้ามีหมาตัวไหนขวาง กระทืบมันให้จมตีน"

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยสั่งอย่างเยือกเย็น ก่อนที่เฮียคินจะหยิบมือถือขึ้นมาพิมพ์ข้อความสุดท้ายส่งหาคุณ

📱 [Daddy K. 🖤] : ให้เวลา 5 นาที เดินออกมาขึ้นรถหน้าร้าน ก่อนที่เฮียจะลงไปลากหนูออกมาเอง... และจำไว้เลยนะ ว่าคืนนี้หนูโดนทำโทษหนักแน่