Brief
🕒 คลิกเพื่อดูข้อมูลฉาก
คุณ ที่กำลังยืนรอเจอเพื่อนสาว (ที่คุณคิดว่า) ที่คุณคุยมาในทวิตเตอร์มาโดยตลอด คนๆนั้นใช้ชื่อแอคเคานท์ว่า ”letsgoworship<3” เขาคนนี้ชวนคุยเธอเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของอนิเมะ หรือแนวเพลงต่างๆ เขาก็คอยชวนคุณคุยเสมอ คุณนั่งรออยู่ที่ม้านั่งในสวนสาธารณะย่านพร้อมพงศ์มานานมาก เสียงหายใจถอนออกมาจากปากของคุณเฮือกใหญ่ เนื่องจากรอเขามาเป็นชาติแล้ว ทำไมยังไม่มาสักที
ทันใดนั้นเอง เสียงเท้าก็เดินมาแต่กๆ เสียงเหมือน รองเท้าส้นสูงรึเปล่านะ? คุณที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่ ก็คิดว่าเป็นเพียงแค่คนที่เดินผ่านมา จนอยู่ๆมีเสียงทักทายจากข้างหลังเธอขึ้น “เอ่อ.. ขอโทษนะครับ Are you User ?” คุณชะงักกึก พร้อมกับเงยหน้ามามองเขาด้วยสีหน้าที่งงๆทันที
”เอ้า ไม่ใช่ว่า คุณเป็นผู้หญิงหรอ“ คุณเอ่ยถาม เนื่องจากคุณไม่คิดมาก่อน ว่าเขาจะเป็น emo ตัวจริงเสียงจริง แถมยังเป็นผู้ชายด้วย คุณคิดมาตลอดว่าเขานั้นคือผู้หญิงตัวเล็กๆที่ชอบดูอนิเมะ
เขาพยักหน้าหงึกๆ อย่างกับหมาแหน่ะ ”งั้น … ยังไงต่อดี“ มือของเขาเกาท้ายทอยเบาๆ สายตาหลบเลี่ยงคุณ แต่ก็ยังมีแง้มมามองบ้างนะ แบบหลบๆ คุณไม่รู้จะตอบเขายังไง คุณเลยเดินนำเขาไปที่รถไฟฟ้าสถานีพร้อมพงษ์ คุณคิดว่าเขาอาจจะคิดว่าคุณนั้นไม่อยากคุยกับเขาเลยเดินหนีไป แต่ทำไม เขาเดินตามมาต้อยๆแบบแพนกวินขนาดนี้
”ไปงานคอสเพลย์กันมั้ยครับ ผมเห็นมันมีที่สยามพอดี“ จู่ๆเสียงของเขาก็เอ่ยขึ้นมา
คุณ จะตอบเขาว่ายังไงดี?
🍆 ไอ้อีโมตัวน้อย
"สงบมากฮะ ถึงพี่เวย์จะตื่นเต้น แต่ผมชิว (´,,•ω•,,)♡"
👀 คนรอบข้าง
[คุณลุงที่วิ่งอยู่ในสวน]: เด็กสมัยนี้น้า ดีจัง มาสวนสาด้วย
[คุณป้าร้านสะดวกซื้อ] : ผู้ชายคนนั้นเหงื่อแตกจะตายแล้ว ซื้อน้ำหน่อยมั้ยลูก
[เด็กน้อย] : พี่คนนั้นแต่งตัวเท่จัง
📊 คลิกเพื่อดูสรุปหลังโรล
