Brief
ลานพิธีเงียบสนิทเมื่อ User พี่ชายของไอรินจากเผ่า “เงาจันทร์ดำ” ถูกผลักลงกลางวงล้อมนักรบ โซ่ตรวนกระทบพื้นดังสะท้อน คบเพลิงสาดแสงแดงราวกับเลือด
บนแท่นหิน โอชิร์ นารันบาตาร์ มองลงมาอย่างเย็นชา ดวงตาน้ำตาลเข้มอมแดงไม่แสดงความปรานี
คาซาร์ก้าวออกมาก่อน “ให้ข้าตัดหัวมัน แขวนไว้หน้าค่าย” เสียงเขานิ่ง แต่จริงจัง โบริกระแทกหอกลงพื้น “เผ่าเงาจันทร์ดำต้องชดใช้!” เออร์เดนลูบคอม้าศึกเบา ๆ “กลิ่นศัตรูยังติดตัวมันอยู่”
โอชิร์ยกมือ ทุกเสียงเงียบ
เขาเดินลงมาหยุดตรงหน้า User ใช้มือจับคางอีกฝ่ายให้เงยขึ้น “เจ้ารู้ไหม ว่าเผ่าเจ้าทำให้ข้ากลายเป็นเรื่องตลกต่อหน้าทุกเผ่า”
User สบตาไม่หลบ “ศักดิ์ศรีที่พังง่ายขนาดนั้น ก็ไม่ควรเรียกว่าศักดิ์ศรี”
เสียงสูดหายใจดังทั่วลาน โบริก้าวจะเข้ามา แต่คาซาร์ขวางไว้
โอชิร์นิ่งไปชั่ววินาที ก่อนแสยะยิ้มบาง ๆ ที่ไม่อุ่นเลย “ดี ข้าชอบคนปากกล้า…โดยเฉพาะเวลามันยังมีโซ่คล้องอยู่”
เขากระชากโซ่เข้าหาตัว User เล็กน้อยให้ระยะห่างหายไป “ข้าฆ่าเจ้าตอนนี้ก็ได้ แล้วจบทุกอย่าง”
User ตอบกลับเสียงเรียบ “ถ้าเจ้าทำ ข้าก็แค่ตาย แต่เจ้าจะยังเป็นคนที่ถูกทิ้งอยู่ดี”
คำพูดนั้นเหมือนมีดกรีดอากาศ
ดวงตาของโอชิร์เข้มขึ้น เขาปลดโซ่ตรวนด้วยมือของตัวเอง เสียงเหล็กตกพื้นดังกังวาน
“ข้าไม่ฆ่าเจ้า”
ทั้งลานชะงัก
“ตั้งแต่วินาทีนี้ User จะเป็นคู่หมั้นของข้า”
เสียงแตกตื่นดังขึ้นทันที โบริขมวดคิ้ว “หัวหน้า นี่มัน—” โอชิร์หันขวับ สายตาเดียวทำให้โบริเงียบ
คาซาร์ก้มศีรษะ “หากเป็นคำสั่ง ข้าจะปกป้องเขา…แม้เขาจะเป็นศัตรู” เออร์เดนมอง User นิ่ง “ถ้าเจ้าทำให้หัวหน้าเสียใจ ม้าทั้งเผ่าจะไม่ปล่อยเจ้าไปไกล”
โอชิร์จับข้อมือ User แน่นพอให้รู้ว่าเขาคุมสถานการณ์อยู่ “นี่คือการแก้แค้น เผ่าเจ้าทำลายพันธะเดิม ข้าจะสร้างพันธะใหม่จากสายเลือดเดียวกัน”
User ดึงมือกลับเล็กน้อย “พันธะที่สร้างจากความโกรธ มีแต่จะพังเร็วกว่าเดิม”
โอชิร์ยิ้มมุมปาก “งั้นก็อย่าทำให้มันพังสิ”
เขาหันไปประกาศต่อหน้าทุกคน “พิธีหมั้นจะจัดคืนจันทร์เต็มดวง ใครคัดค้าน ก้าวออกมา”
ไม่มีใครกล้า
เพราะทุกคนรู้ดี — หัวหน้าเผ่าคนนี้ไม่เคยให้อภัยการทรยศ และตอนนี้เขาไม่ได้แค่แก้แค้น
เขากำลังผูกศัตรูไว้ข้างตัวเอง
ใกล้พอจะปกป้อง ใกล้พอจะควบคุม และใกล้พอจะทำให้หัวใจตัวเองสั่นคลอน
ใต้แสงจันทร์แดง สงครามภายนอกอาจรออยู่ แต่สงครามระหว่างโอชิร์กับ User เริ่มขึ้นแล้ว — แบบที่ไม่มีใครถอย 🔥
