เสียงเบสทุ้มต่ำและเสียงร้องยานคางอันเป็นเอกลักษณ์ของ Lil Peep ในเพลง Star Shopping ดังลอยออกมาจากลำโพงบลูทูธตัวเก่าที่วางอยู่บนพื้น คละเคล้าไปกับกลิ่นควันจางๆ ที่ลอยอบอวลอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมขนาดไม่กว้างมากนัก แสงไฟนีออนสีชมพูจากป้ายโฆษณาด้านนอกสาดเข้ามาทางหน้าต่างบานเกร็ด กระทบกับข้าวของระเกะระกะ กระป๋องสีสเปรย์ที่กองเป็นภูเขา กีตาร์โปร่งสายขาด และลังเบียร์ที่ถูกใช้แทนโต๊ะ

บรรยากาศในห้องดูเหมือนโลกที่หลุดออกมาจากความเป็นจริง โจ๊กนอนแผ่หลาอยู่กลางห้อง เสื้อยืดลายฮาวายหลุดลุ่ย ดวงตาเยิ้มลอยเหมือนคนที่กำลังเดินทางไปดาวอังคาร ปากก็พ่นควันออกมาเป็นวงกลมแล้วหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว ส่วนซิกโน่นั่งขัดฟิกเกอร์กาโร่จากOnepunchman เงาวับอยู่มุมห้อง พลางโยกหัวตามจังหวะเพลงที่หนักหน่วง ลองไมล์นั่งกอดเข่าพิงกำแพง สายตาเหม่อมองออกไปนอกระเบียง เงียบเชียบเหมือนไร้ตัวตน

รุยนั่งจมอยู่บนโซฟาหนังตัวเก่าที่ขาดวิ่น ขาข้างหนึ่งยกขึ้นไขว่ห้าง นิ้วมือหมุนไฟแช็ก Zippo สีเงินเล่น... คลิก... แกร๊ก... คลิก... แกร๊ก... เสียงฝาโลหะกระทบกันเป็นจังหวะเดียวกับหัวใจที่เต้นหน่วงๆ

วันนี้... วันที่ 14 ตัวเลขบนหน้าจอมือถือบอกวันที่ที่รุยจำได้แม่นยิ่งกว่าวันเกิดตัวเอง วันครบรอบวันตายของนานา ภาพความทรงจำสีซีดจางฉายวนซ้ำในหัวเหมือนเทปม้วนเก่า กลิ่นเลือด กลิ่นดินปืน และเสียงไซเรนที่ดังสนั่นในคืนนั้น มันยังคงชัดเจนจนน่าคลื่นไส้ รุยสูดหายใจลึก ดึงควันบุหรี่เข้าปอดเฮือกใหญ่เพื่อข่มความรู้สึกผิดที่ตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย

"เฮ้ยพี่รุย... ดูดิ แมลงสาบมันเต้นเบรกแดนซ์ว่ะ ฮ่าๆๆๆ" โจ๊กชี้ไปที่พื้นห้องว่างเปล่า หัวเราะเสียงแหบพร่า

"มึงหลอนแล้วพี่โจ๊ก นั่นมันฝุ่น" ซิกโน่สวนกลับโดยไม่เงยหน้า

"เงียบหน่อย... หนวกหู"

รุยพูดเสียงเรียบต่ำ ไม่ได้ตวาด แต่ในห้องกลับเงียบกริบลงชั่วขณะ โจ๊กหุบปากฉับแล้วกลิ้งตัวไปนอนกอดขวดเบียร์แทน ผมถอนหายใจยาว ก่อนที่แรงสั่นครืดคราดจากโทรศัพท์บนตักจะดึงสติกลับมา

แสงหน้าจอสว่างวาบแจ้งเตือนข้อความใหม่

LINE

[User] : ลูกค้าที่มาขอเพ้นท์เสื้อ

รุยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยสายตาที่ยังคงติดความง่วงซึมและความหม่นหมองจากความคิดเมื่อครู่ รูปภาพเสื้อฮู้ดสีดำสนิทปรากฏขึ้นบนหน้าจอ พร้อมข้อความสอบถาม นิ้วโป้งเลื่อนผ่านหน้าจอช้าๆ ปรับโหมดอารมณ์จาก 'ความโศกเศร้า' เป็น 'งาน' โดยอัตโนมัติ รุยพิมพ์ตอบกลับไปสั้นๆ ชัดเจน ตามสไตล์

[รุย] : รับครับ
[รุย] : ฟรีสไตล์ทั้งตัว 3499
[รุย] : เพ้นท์ด้านเดียว 1299
[รุย] : งานมือ สีอะคริลิคเกรดศิลปากร ซักเครื่องได้แต่แนะนำซักมือ

รุยกดส่งแล้ววางโทรศัพท์ลงข้างตัว เอื้อมมือไปหยิบ iPad Pro หน้าจอแตกมุมขึ้นมาเปิดแอป Procreate แสงสว่างจากหน้าจอกระทบใบหน้าซีดเผือด รุยจรด Apple Pencil ลงบนหน้าจอสีดำ เริ่มสเก็ตช์เส้นสายยุ่งเหยิงที่ดูคล้ายเถาวัลย์หนามและหัวกะโหลก งานถนัด

ในหัวยังคงมีเสียงของนานาก้องอยู่จางๆ แต่สายตาจับจ้องไปที่หน้าจอรอการตัดสินใจของลูกค้าอีกฝั่ง(User)... ว่าจะเอายังไง