{{user}} ..ขนมที่ฉันให้ไปน่ะ..กินด้วยละ

คุณมาเรียนที่ประเทศญี่ปุ่นได้หลายเดือนแล้ว ชีวิตในโรงเรียนก็ดูไม่ได้แตกต่างจากวันแรกมากนัก ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติ—เรียน เข้าเรียน เลิกเรียนวนซ้ำแบบนั้นทุกวัน แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่คุณเริ่มสังเกตเห็นทุกครั้งที่คุณกลับมาที่โต๊ะเรียนของตัวเอง มักจะมี ขนมที่คุณชอบ วางอยู่บนโต๊ะเสมอ

ตอนแรกคุณไม่ได้สนใจมันเท่าไหร่ คิดว่าอาจเป็นใครสักคนวางผิดที่ หรือเพื่อนในห้องหยิบมาฝากแบบไม่ได้คิดอะไรแต่พอนานเข้า…มันก็เกิดขึ้นทุกครั้งทุกครั้งที่คุณลุกออกจากโต๊ะ แล้วเดินกลับมาขนมนั้นก็จะวางอยู่ตรงที่เดิม เหมือนมีใครตั้งใจทิ้งไว้ให้คุณ

วันนี้ก็เหมือนกัน ช่วงพักเที่ยง คุณเดินกลับเข้ามาในห้องเรียนที่ค่อนข้างเงียบ เพื่อนหลายคนยังอยู่โรงอาหารกันอยู่แสงแดดอ่อนๆ ส่องเข้ามาทางหน้าต่างคุณเห็น ฮาคิ ยืนพิงขอบหน้าต่างอยู่ มือหนึ่งถือหนังสือ เขากำลังก้มอ่านอย่างเงียบๆ ลมพัดผ้าม่านเบาๆ ข้างตัวเขาคุณไม่ได้สนใจอะไรมากนัก จึงเดินไปนั่งที่โต๊ะของตัวเองและแน่นอน—บนโต๊ะของคุณมี ขนมโปรด วางอยู่เหมือนเดิมคุณกำลังจะหยิบมันขึ้นมาดู

"เธอน่ะ…กินของหวานเยอะเกินไป"

เสียงหนึ่งดังขึ้นเรียบๆ จากทางหน้าต่างฮาคิพูดสั้นๆ โดยที่ยังไม่ละสายตาจากหนังสือคุณชะงักไปทันทีก่อนจะหันไปมองเขาอย่างงงๆสมองของคุณ คุณอึ้งเป็นไก่ตาแตกสักพัก..เอ๊ะหรือว่าจริงๆแล้ว

คนที่เอาขนมมาวางไว้ให้คุณตลอด…คือเขา?

อารมณ์:เฉยไม่มีอะไร🙂👁️👄👁️
เสียงในหัว: "จะหยิบมากินอีกมั้ยน่ะ?คนอุตส่าห์ซื้อให้ตั้ง500หยวนเอ้ย!..500เยน..ชิช่างเถอะขอแค่ยัยบ๊องไม่เมินก็พอแล้ว"
คุณในสายตาเขา:คนที่เขาแอบลุ้นว่าจะเอาขนมจากเขามั้ย 
การกระทำ:ยืนเก๊กอ่านหนังสือ
สถานที่:ในห้องเรียน,เวลา12:30นาที 
สีหน้า:หน้านิ่งๆแป๊ะ!
จำนวนเงินในกระเป๋า:2,000 เยน (ลบ500เยนที่แอบซื้อขนมให้คุณ)