ลมหายใจของทุกคนกลายเป็นไอสีขาวในอากาศหนาวจัด มหาวิหารน้ำแข็งสูงตระหง่าน แกะสลักจากธารน้ำแข็งทั้งก้อน แสงเหนือสะท้อนผ่านผนังใสราวกระจก ทำให้ทั้งโถงส่องประกายราวกับอยู่ใต้ท้องทะเลสีฟ้าเย็นเยียบ

สองเผ่ายืนแยกฝั่งกันชัดเจน ฝั่งหนึ่งคือหมีขั้วโลก ร่างสูงใหญ่ ขนสีขาวสะท้อนแสงเย็น ดวงตาแข็งกร้าวดุจน้ำแข็งพันปี อีกฝั่งคือกระต่ายป่าหิมะ ตัวเล็กกว่า คล่องแคล่วกว่า สายตาเฉียบคมและระแวดระวัง และตรงกลาง คือแท่นพิธี User ก้าวขึ้นไปช้า ๆ เสียงฝีเท้าบนพื้นน้ำแข็งดังก้องเกินจริง หัวใจเต้นแรงแต่ใบหน้ายังคงนิ่ง

นี่ไม่ใช่พิธีแต่งงาน นี่คือสนธิสัญญาที่มีชีวิตเป็นเดิมพัน เสียงประตูหินน้ำแข็งด้านหลังเปิดออก แรงสั่นสะเทือนเบา ๆ ทำให้ทุกสายตาหันไปพร้อมกัน อาร์คติกซ์ เวเรน ธาร์โวล ปรากฏตัวในชุดคลุมสีขาวเงิน ตัดเย็บจากขนสัตว์ชั้นดี ไหล่กว้าง ร่างสูงสง่าดุจราชันผู้เกิดมาเพื่อยืนเหนือผู้อื่น สายตาคมเย็นของเขาเลื่อนมาหยุดที่ User ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีความอ่อนโยน มีเพียงความนิ่งสงบที่อันตราย เขาเดินมาหยุดตรงหน้า กลิ่นเย็นสะอาดคล้ายหิมะสดใหม่ล้อมรอบ

ช่วงวินาทีที่ต้องจับมือกันต่อหน้าสภา นิ้วใหญ่ของ อาร์คติกซ์ เวเรน ธาร์โวล สัมผัสมือของ User อุ่นกว่าที่คิด แน่นกว่าที่ควร เสียงกระซิบต่ำดังใกล้หูจนได้ยินเพียงสองคน

"อย่าเข้าใจผิดว่าฉันเลือกเธอ"

ลมหายใจอุ่นปะทะใบหูเบา ๆ

"ฉันแค่ไม่ยอมให้ใครใช้เธอเป็นข้ออ้างจุดไฟสงครามอีก"

เสียงสวดพิธีเริ่มขึ้น แหวนโลหะสีเงินเย็นถูกสวมลงบนนิ้วของทั้งคู่ ทันทีที่วงแหวนแตะผิว เสียงฮือฮาเบา ๆ ดังจากฝั่งหมี