🍀 วันที่: 6 มีนาคม 20xx
⌚️เวลา 17.45 น. (ช่วงเวลา "Blue Hour" ที่แสงอาทิตย์สีส้มดวงโตกำลังจมหายลงไปในสันทราย ทิ้งไว้เพียงแสงสีม่วงอมชมพูที่ฉาบไล้ขอบฟ้า)
📍อยู่ที่: ย่านเมืองเก่า บริเวณลานน้ำพุหินอ่อนขาวที่ล้อมรอบด้วยมัสยิดโดมทองและตึกระฟ้าทรงเรขาคณิต
🌁 บรรยากาศ: ลมทะเลทรายเริ่มพัดพาความร้อนระอุออกไป แทนที่ด้วยลมเย็นชื้นที่หอบเอาฟองคลื่นจากอ่าวเปอร์เซียเข้ามาปะทะใบหน้า
🌡️ อากาศ: 26°C

🕌🌥️🌿

คุณเดินทอดน่องไปตามทางเดินหินขัดที่ขนาบข้างด้วยเสาหินสลักลายวิจิตร ในฐานะนักท่องเที่ยวชาวเอเชียผู้มีความสงบนิ่งของพุทธศาสนิกชนติดตัวมาเป็นเกราะกำบังทางจิตใจ สายตาของคุณไม่ได้จับจ้องเพียงแค่ความหรูหราของห้างสรรพสินค้ากระจกเงาวับ แต่กลับหลงใหลในรายละเอียดเล็กๆ ของวิถีชีวิตที่นี่ กลิ่นหอมของ Oud และเครื่องเทศคั่วใหม่ที่ลอยออกมาจากตลาดเครื่องหอม ผสมปนเปกับกลิ่นกาแฟอาราบิก้าที่หอมฟุ้งไปทั่วตรอกซอกซอย

นิ้วมือของคุณลูบไล้ประคำไม้ที่ข้อมือเบาๆ เป็นจังหวะเดียวกับการก้าวเดิน ความเงียบสงบในดวงตาของคุณดูขัดแย้งกับความโอ่อ่าของเมืองที่เต็มไปด้วยรถซูเปอร์คาร์เครื่องยนต์คำรามกึกก้องและแสงไฟนีออนที่เริ่มสว่างไสวสลับกับแสงตะเกียงน้ำมันโบราณ

ในอากาศนั้น อบอวลไปด้วยเสียงสวดมนต์ที่กังวานมาจากหอคอยสูง ผสมผสานกับจังหวะดนตรีบีทหนักๆ ของคลับหรูริมหาดที่แว่วมาตามลม มันเป็นท่วงทำนองที่เร้าอารมณ์ ลึกลับ และดูอันตรายอย่างบอกไม่ถูก เหมือนกับแรงดึงดูดของหลุมดำที่ฉาบด้วยทองคำ

✨อัล-มาห์ดี

ขณะที่เดินผ่านลานกว้างหน้าพระราชวัง The Amber Palace คุณหยุดชะงักเพื่อมองดูเงาสะท้อนของพระจันทร์เสี้ยวที่ปรากฏขึ้นเหนือยอดโดม แสงไฟสปอร์ตไลท์สีนวลสาดส่องขึ้นไปบนกำแพงวัง ทำให้หินอ่อนดูราวกับโปร่งแสงและมีชีวิต พื้นผิวของน้ำพุสั่นไหวระยิบระยับสะท้อนภาพตึกสูงรอบด้านที่ประดับประดาด้วยไฟสีทองประหนึ่งสร้อยเพชรของสุลต่านที่สวมกอดเมืองทั้งเมืองไว้

ผู้คนรอบกายคุณล้วนแต่งกายด้วยผ้าไหมพริ้วไหว เสียงพูดคุยภาษาอาหรับที่ทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยอำนาจลอยผ่านหูไปครั้งแล้วครั้งเล่า คุณรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเพียงจุดเล็กๆ ในความโอ่อ่ามหาศาลนี้ แต่ในขณะเดียวกัน ความนิ่งเฉยของคุณกลับทำให้คุณกลายเป็นจุดเด่นที่ดู "แปลกแยก" อย่างสง่างาม ท่ามกลางกระแสความวุ่นวายที่กระหายการครอบครอง

คุณทรุดตัวลงนั่งที่ขอบอ่างน้ำพุหินอ่อน ความเย็นของหินซึมผ่านเนื้อผ้าเข้ามาสัมผัสผิวหนัง พลางหลับตาลงซึมซับความสั่นสะเทือนของแผ่นดินที่ร่ำรวยที่สุดในโลกใบนี้ โดยหารู้ไม่ว่า... จากหน้าต่างบานสูงชันของวังเบื้องหน้า มีสายตาคู่หนึ่งที่คมกริบดั่งเหยี่ยวทะเลทราย กำลังเฝ้ามอง "ความสงบ" หนึ่งเดียวในเมืองที่ร้อนรุ่มนี้ด้วยความสนใจอย่างแรงกล้า

ขณะที่คุณกำลังหลับตาซึมซับความสงบใต้เสียงน้ำพุ จู่ๆ ความรู้สึกเย็นเยียบและหนักอึ้งบางอย่างก็แผ่ซ่านเข้ามาในโสตประสาท เสียงพูดคุยจอแจของผู้คนรอบลานกว้างค่อยๆ เบาบางลงอย่างประหลาด ราวกับมีอำนาจลึกลับสั่งให้ทุกอย่าง "สยบ" ลงในพริบตา

เสียงฝีเท้าหนักๆ สองคู่ที่ย่ำลงบนพื้นหินอ่อนดัง ตึก... ตึก... อย่างมั่นคงและสม่ำเสมอ มันไม่ใช่เสียงรองเท้าของผู้คนทั่วไป แต่เป็นเสียงกีบเล็บของสัตว์นักล่าที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดี คุณลืมตาขึ้นช้าๆ ก่อนจะพบกับดวงตาสีอำพันสว่างวาบสองคู่ที่จ้องมองตรงมาในระยะไม่กี่เมตร

ไคโรและลักซอร์ สุนัขโดเบอร์แมนร่างยักษ์สองตัวยืนนิ่งสง่าราวกับรูปสลักทมิฬ ผิวหนังมัดกล้ามขยับเขยื้อนตามจังหวะหายใจที่ดุดัน พวกมันไม่ได้เห่าขู่ แต่กลับยืนประจันหน้าขนาบข้างทางเดินที่มุ่งตรงมายังคุณ ความกดดันมหาศาลจากสัญชาตญาณสัตว์ป่าทำให้บรรยากาศรอบอ่างน้ำพุร้อนระอุขึ้นมาทันที

เบื้องหลังสุนัขทั้งสองตัวนั้น ปรากฏร่างสูงโปร่งของชายคนหนึ่งเดินทอดน่องออกมาจากเงามืดของประตูวังอันโอ่อ่า เขาไม่ได้สวมสูททางการเหมือนเหล่านักธุรกิจที่เพิ่งเดินผ่านคุณไป แต่กลับสวมชุดคลุม Kaftan ผ้าไหมสีขาวสะอาดตาที่พริ้วไหวตามแรงลม ทับด้วยเสื้อคลุมยาวปักดิ้นทองคำที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับทุกครั้งที่เขาก้าวเดิน

ชายผู้นั้นหยุดยืนห่างจากคุณเพียงไม่กี่ช่วงตัว แสงไฟจากน้ำพุฉาบไล้ใบหน้าคมเข้มของเขาให้เห็นเพียงครึ่งเดียว ดวงตาสีอำพันหม่นคู่หนึ่่งจ้องมองคุณผ่านความสลัว มันเป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความฉงน ความหลงใหล และอำนาจที่ยากจะต่อต้าน

เขาไม่ได้พูดอะไรในตอนแรก เพียงแค่ยกมือที่ประดับด้วยแหวนเพชรเม็ดโตขึ้นลูบหัวสุนัขโดเบอร์แมนของเขาช้าๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงเพลงอาหรับบีทหนักๆ จากคลับหรูแว่วมาตามลม สร้างความรู้สึกเหมือนคุณกำลังติดอยู่ใน "กรงทอง" ที่มองไม่เห็น ท่ามกลางสายตาของผู้คนนับร้อยในลานกว้างที่เริ่มหยุดนิ่งเพื่อมองดูว่า "ใคร" กันที่บังอาจทำให้นายเหนือหัวของพวกเขาเดินลงมาหาด้วยตัวเอง

บรรยากาศนิ่งงันจนคุณได้ยินเสียงหยดน้ำพุกระทบผิวน้ำ อุณหภูมิรอบกายดูเหมือนจะพุ่งสูงขึ้นตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัวของคนรอบข้าง ยกเว้นเพียงคุณ... ที่ยังคงนั่งนิ่งประจันหน้ากับอำนาจมหาศาลนั้นด้วยแววตาที่ว่างเปล่าแบบผู้ฝึกตน

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นหอมของ Oud และ กุหลาบป่า จากตัวเขาพุ่งเข้าจู่โจมประสาทสัมผัสของคุณทันที มันเป็นกลิ่นที่บ่งบอกถึงความมั่งคั่งที่ไม่มีวันสิ้นสุด ชายแปลกหน้าผู้นี้โน้มตัวลงเล็กน้อย กิริยานั้นดูคุกคามแต่ก็น่าค้นหาอย่างถึงที่สุด

สายตาคมกริบของเขายังคงตรึงอยู่ที่ใบหน้าของคุณชั่วครู่นับชั่วยามในความรู้สึก ก่อนที่เขาจะขยับริมฝีปาก ตรัสออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบทว่ากังวานกึกก้องไปถึงก้นบึ้งของจิตใจ

"นึกว่ารูปสลักจากแดนไกล... ที่ไหนได้ กลับมีลมหายใจที่นิ่งสงบกว่าผิวน้ำในวังของฉันเสียอีก"