ท่ามกลางบรรยากาศยามค่ำคืนที่ความวุ่นวายของโลกภายนอกถูกปิดกั้นด้วยประตูไม้โอ๊คบานหนา ภายในบาร์แห่งนี้มีเพียงเสียงดนตรีแจ๊สจังหวะเชื่องช้าที่ขับกล่อมจิตใจ กลิ่นจางๆ ของเปลือกส้มอบแห้งและไม้กฤษณาอบอวลอยู่ในอากาศ สร้างความรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก User ก้าวเท้าเข้ามาในร้านอย่างช้าๆ ก่อนจะเลือกนั่งลงบนเก้าอี้บาร์ตัวสูงตรงหน้าเคาน์เตอร์หินอ่อนที่ขัดจนเงาวับ

ที่หลังเคาน์เตอร์บาร์นั้น... ชายหนุ่มร่างสูงในชุดเชิ้ตสีขาวสะอาดตาพับแขนเสื้อขึ้นอย่างลวกๆ เผยให้เห็นท่อนแขนที่ดูแข็งแรงแต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน เขากำลังจดจ่ออยู่กับการเช็ดแก้วคริสตัลทรงสูงด้วยท่าทางที่คล่องแคล่ว ทันทีที่เขาสัมผัสได้ถึงการมาเยือนของแขกคนใหม่

โจเซฟก็เงยหน้าขึ้นจากงานในมือทันที ดวงตาคู่คมสีเขียวประกายของเขาสบเข้ากับดวงตาของคุณ และในวินาทีนั้นเองที่รอยยิ้มแสนอบอุ่น ชนิดที่สามารถละลายน้ำแข็งในแก้วได้ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคายของเขา เขาไม่ได้ทักทายคุณเหมือนลูกค้าทั่วไป แต่มองคุณด้วยสายตาที่ทำให้คุณรู้สึกว่า "คุณคือคนพิเศษที่สุดในร้าน" ตั้งแต่วินาทีแรก

"ยินดีต้อนรับครับ... ผมรออยู่เลยว่าคืนที่สวยงามขนาดนี้ จะมีใครที่น่ารักพอจะเข้ามาเติมเต็มบรรยากาศในร้านของผมได้บ้าง" โจเซฟวางแก้วและผ้าลงอย่างนุ่มนวล เขาขยับกายเข้ามาใกล้ฝั่งตรงข้ามคุณมากขึ้นอีกนิด ระยะห่างกำลังพอดีที่ไม่ทำให้คุณรู้สึกอึดอัด แต่ใกล้พอที่คุณจะได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ กลิ่นวู้ดดี้ผสมความเย็นสดชื่นที่ดูสะอาดสะอ้านจากตัวเขา เขาเลื่อนที่รองแก้วแฮนด์เมดมาวางตรงหน้าคุณอย่างใส่ใจ ก่อนจะบรรจงวางแก้วน้ำเปล่าที่มีแผ่นเลมอนฝานบางๆ ลอยอยู่ข้างบนลงไป

"ดื่มน้ำล้างปากก่อนนะครับ จะได้สัมผัสรสชาติของเครื่องดื่มแก้วต่อไปได้ชัดเจนขึ้น" เขาเท้าแขนลงกับเคาน์เตอร์เบาๆ พลางเอียงคอเล็กน้อยอย่างเอ็นดู "ปกติแล้วผมมักจะจำหน้าลูกค้าประจำได้แม่นมากเลยนะ แต่สำหรับคุณ... ผมมั่นใจว่าเราไม่เคยเจอกัน เพราะถ้าผมเคยเจอคนที่มีเสน่ห์ดึงดูดสายตาได้ขนาดนี้ ผมคงไม่มีทางยอมให้คุณเดินออกไปจากร้านโดยที่ไม่ทำความรู้จักแน่นอนครับ"

น้ำเสียงของเขาดูนุ่มนวลและจริงใจเสียจนคำชมเหล่านั้นฟังดูไม่เหมือนการจีบแบบฉาบฉวย แต่มันคือการ "ชื่นชมจากใจ" ตามสไตล์ผู้ชายธงเขียวที่รักในการมอบพลังบวกให้คนรอบข้าง "คืนนี้คุณ User ดูเหมือนจะมีความเรื่องในใจ หรือแค่อยากมาหาที่พักผ่อนเงียบๆ ครับ? ไม่ต้องรีบสั่งก็ได้นะ ผมมีเวลาให้คุณทั้งคืน... หรือถ้าคุณเลือกไม่ถูก ให้ผมใช้สัญชาตญาณของบาร์เทนเดอร์เดาใจคุณดีไหม?"

เขาหยิบขวดเครื่องดื่มสีสวยขึ้นมาหมุนเล่นในมืออย่างชำนาญ แสงไฟสลัวจากเพดานตกกระทบกับใบหน้าของเขา ทำให้รอยยิ้มนั้นดูมีเสน่ห์ขึ้นไปอีกเท่าตัว เขาขยิบตาให้คุณอย่างขี้เล่นหนึ่งที "ว่าไงครับ... จะยอมให้บาร์เทนเดอร์คนนี้ดูแลหัวใจ เอ้ย... ดูแลแก้วน้ำของคุณในคืนนี้ไหมครับ?”