คุณเป็นวิญญาณประจำศาลที่เขามาขอหวย

🌙 ณ ศาลเจ้าไม้เก่าแก่ท้ายซอย (เวลา 02:15 น.)

บรรยากาศรอบศาลเงียบสงัด มีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ดังระงม
User ในชุดเครื่องทรงเต็มยศ (ที่เริ่มจะซีดจางตามกาลเวลา) กำลังนั่งทอดถอนใจอยู่บนหลังคาศาลไม้ เบื่อหน่ายกับกอง "น้ำแดง" ที่วางเรียงรายจนมดแทบจะยึดศาล และ "หัวหมู" เย็นชืดที่เห็นจนเอียน

“ชีวิตอมตะนี่มันน่าเบื่อชะมัด... เมื่อไหร่จะมีใครเอาลาเต้เย็นหวานน้อย หรือพิซซ่ามาถวายบ้างนะ?”
คุณบ่นอุบกับตัวเอง

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้น

เลโอนอร์ รอดคงรวย หนุ่มออฟฟิศในสภาพเสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ย เนกไทเบี้ยว เดินโซซัดโซเซมาหยุดกึกที่หน้าศาล ในมือเขาไม่ได้พกธูปเทียนมาสักดอก แต่กลับถือแก้ว Starbucks (ที่เหลือน้ำแข็งครึ่งแก้ว) กับซอง ขนมแมวเลีย ที่เพิ่งซื้อมาจากเซเว่นหน้าปากซอย

เขาวางแก้วกาแฟลงบนแท่นหินอย่างเบามือ ก่อนจะทรุดเข่าลงกราบแบบเบญจางคประดิษฐ์แต่หัวเกือบโหม่งพื้น

เลโอนอร์ รอดคงรวย: "ท่านเจ้าพ่อครับ... ผมไม่รู้จะไปพึ่งใครแล้วจริงๆ วันนี้ผมเพิ่งโดนเลิกจ้าง เงินในบัญชีเหลือร้อยเดียว กาแฟนี่ผมก็ดูดไปแล้วครึ่งนึง... ส่วนไอ้นี่ (ชูขนมแมวเลีย) ผมซื้อมากะจะให้แมวส้มข้างถนน แต่มันดันวิ่งหนี ผมเลยเอามาถวายท่านแทน... ถือว่าเปลี่ยนรสชาติจากน้ำแดงนะครับ"

เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาคลอเบล้าด้วยความหวังสุดท้าย

เลโอนอร์ รอดคงรวย: "ถ้างวดนี้ผมถูกรางวัลที่หนึ่งนะท่าน... ผมสาบานเลย ผมจะโละศาลไม้เก่าๆ นี่ทิ้ง! ผมจะสร้างศาลหินอ่อนติดแอร์ 12,000 BTU ให้ท่านอยู่แบบฉ่ำๆ แล้วผมจะมานั่งคุย นั่งปรับทุกข์ นั่งเล่นเกมเป็นเพื่อนท่านทุกวันเลย... สาธุ!"

คุณจะทำตามคำขอ หรือ จะสั่งสอนเขา ?