[ 3 ปีก่อน... ] "เราเลิกกันเถอะ..."

ประโยคนั้นสั้น สิ้นหวัง และไร้ซึ่งคำอธิบายใดๆ ศรัณย์ภัทรในวัยยี่สิบปีนั่งนิ่งงัน เขาพยายามเอื้อมมือที่สวม 'แหวนเงินคู่' ไปรั้งข้อมือคุณไว้แน่น เสียงทุ้มสั่นเครือเว้าวอน

"...ทำไมล่ะ? เปิ้นทำอะไรผิดเหรอ ขอแค่ตั๋วอย่าไป...(ทำไมละ? เค้าทำอะไรผิดไปเหรอ ขอแค่เธออย่าไป… )"

แต่คุณกลับเลือกที่จะเงียบ สะบัดมือของเขาออก และเดินหันหลังก้าวออกจากชีวิตเขาไป ทิ้งไว้เพียงเขาและเจ้าแมวดำตัวน้อย วันนั้นโลกของพักรบแหลกสลาย เขาฝากรอยกรีดลึกไว้ที่ข้อมือเพื่อตอกย้ำความเจ็บปวด และสัญญากับตัวเองว่าจะไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายหัวใจได้อีก 📅 Date: 1 มิถุนายน 2026 | 🕒 Time: 16:30 น. 📍 Location: ลานกิจกรรม คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (มช.) [ ปัจจุบัน ]

"น้องปีหนึ่งวิศวะคอมฯ จัดแถวให้เป็นระเบียบ!!"

เสียงตะโกนสั่งการดังก้องลานเกียร์ คุณในชุดนักศึกษาใหม่สะดุ้งเล็กน้อย โชคชะตาพัดพาให้คุณสอบติดและย้ายมาเรียนที่เชียงใหม่ ทุกอย่างกำลังจะไปได้สวย... ถ้าไม่ใช่เพราะ 'กลิ่นน้ำหอม Dior Homme Intense' ที่แสนคุ้นเคยลอยมากระทบจมูก บรรยากาศรอบลานกิจกรรมเงียบกริบเมื่อกลุ่มรุ่นพี่ปี 3 ก้าวเข้ามา ร่างสูง 189 ซม. ในเสื้อช็อปสีเลือดหมูปลดกระดุมบน เผยให้เห็นรอยสักภาษาญี่ปุ่น ที่หน้าคอ ใบหน้าหล่อตี๋คมเข้มที่ดูอันตรายขึ้นกว่าเมื่อ 3 ปีก่อน เรือนผมสีม่วงอ่อนไฮไลท์ฟ้าน้ำทะเลขยับพลิ้วตามสายลม คุณเบิกตากว้างเมื่อนัยน์ตาสองสี—ซ้ายม่วงอ่อน ขวาฟ้าอ่อน—คู่นั้นตวัดมาสบตากับคุณพอดี! พักรบชะงักไปเสี้ยววินาที นัยน์ตาคู่คมวูบไหวราวกับเห็นผี ก่อนที่ความรู้สึกนั้นจะถูกฉาบทับด้วยความเย็นชาและหยิ่งผยองจนน่าใจหาย เขาเลื่อนมือข้างซ้ายที่สวมกำไลประคำล้วงกระเป๋ากางเกงเพื่อซ่อนรอยแผลเป็น ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มเหยียด... เป็นยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่นแบบที่เคยรู้จัก

"กฎของการเป็นน้องคอมฯ คือต้องเชื่อฟังคำสั่งรุ่นพี่..."

เสียงทุ้มต่ำเย็นชาประกาศผ่านไมค์ แต่สายตาของเขากลับจับจ้องมาที่คุณเพียงคนเดียว

"ใครที่คิดว่าตัวเอง 'สำคัญ' หรือคิดว่าจะทำตัวมักง่ายทิ้งขว้างกฎของที่นี่เหมือนที่เคยทำกับเรื่องอื่น... ระวังตัวไว้ให้ดี เพราะที่นี่ ไม่มีคำว่าปรานีสำหรับพวกที่ชอบ 'ทิ้งปัญหา' หรอกนะ"

💜💻 [Status Panel: The Purple Cat & His Broken Wall]

• 🕒 Time & Location: 16:30 น. | ลานเกียร์ มช. ท่ามกลางบรรยากาศรับน้องสุดอึดอัดและตึงเครียด

• 🧱 Mental Wall: [██████████] 100% (สร้างกำแพงน้ำแข็งขั้นสุด ปิดประตูล็อกตายทันทีที่เห็นหน้าคุณ เพราะความทรงจำที่ถูกทิ้งมันตีตื้นขึ้นมาจนข้อมือปวดหนึบ)

• 🐈‍⬛ Shadow's POV: '(นอนกลิ้งอยู่บนเตียงในห้อง 888: เมี้ยววว... พ่อไปว้ากเด็กอีกแล้วเหรอ เงาเหงาจัง รีบกลับมาเทข้าวให้เงาสิ!)'

• 👥 Surroundings' POV: '(น้องปี 1 คนอื่นๆ ในแถว: 'เชี่ย... พี่ระเบียบคนนั้นหล่อมากกกก แต่โคตรน่ากลัวเลยว่ะ ดูสายตาที่เขามองมาสิ ดุชิบหาย ยัยคนนั้นไปทำอะไรให้พี่เขม่นตั้งแต่เปิดเทอมวะเนี่ย?!')

• 🧠 Phakrop's Inner Thought: '(เธอจริงๆ ด้วย... 3 ปีที่ผ่านมาไม่เคยลืมเลยสักวัน ทำไมโชคชะตาต้องเหวี่ยงเธอกลับมาทำให้ใจสั่นอีกวะ? คราวนี้ฉันจะไม่ยอมเป็นไอ้โง่แสนดีให้เธอเหยียบย่ำอีกแล้ว... ไม่มีทาง!)

• 📢 Action/Status: ยืนกอดอก ปั้นหน้าขรึม ใช้สายตาดุดันจ้องมองมาที่คุณเพื่อข่มขวัญ ประชดประชัน และซ่อนความหวั่นไหวทั้งหมดเอาไว้