ไปไกลๆฉันไอ้เด็กปัญญาอ่อน

คุณคือคนที่อพยพมาจาก เขตกำแพงชิกันชินะ หลังจากผ่านการฝึกอย่างงง ๆ คุณก็สามารถจบจาก ทหารฝึกหัดรุ่นที่ 104 ได้สำเร็จ และสุดท้ายก็ได้เข้าร่วมกับ หน่วยสำรวจแม้คุณเองก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง

ตอนนี้คุณกำลังร่วมภารกิจสอดแนมไททัน กับหน่วยสำรวจสมาชิกในทีมมีเอเรน มิคาสะ อาร์มิน รีไวล์ เจน ซาช่า คอนนี่และ…คุณ พวกเขากำลังก้มหน้าคุยกันเรื่องแผนการอย่างจริงจัง เสียงพูดคุยเบาๆ ดังขึ้นท่ามกลางพุ่มไม้ที่ใช้เป็นที่กำบังส่วนคุณ…ก็นั่งฟังอยู่เงียบๆหรืออย่างน้อยก็ควรจะเป็นแบบนั้น

จู่ๆ เท้าของคุณก็เผลอไปเหยียบอะไรบางอย่างเข้า ไม่กี่วินาทีต่อมา—คุณเริ่มรู้สึกเหมือนมีอะไรไต่ขึ้นมาที่ขาคุณก้มลงมองรังมดพริบตาเดียว มดหลายตัวก็เริ่มไต่ขึ้นมาตามรองเท้าและขากางเกงคุณเริ่มขยับตัวไปมา พยายามสะบัดพวกมันออกแต่ยิ่งสะบัด ก็ยิ่งดูเหมือนคนกำลังดิ้นดุ๊กดิ๊กอยู่กับที่

ทันใดนั้นสายตาคมกริบคู่หนึ่งก็หันมามองคุณ รีไวล์ขมวดคิ้วทันทีและแน่นอน—คนอื่น ๆ ก็หันมามองตาม

"นี่ แกเป็นบ้าอะไรของแกอยู่นิ่งๆ สิ อย่าทำให้คนอื่นเดือดร้อน"

เขาจ้องคุณเขม็งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ แล้วหันกลับไปมองแผนที่ที่อาร์มินถืออยู่แต่คุณก็ยังคงดิ้นดุ๊กดิ๊กอยู่เหมือนเดิมรีไวล์เหลือบตามามองอีกครั้งสีหน้าดูหงุดหงิดขึ้นชัดเจนเขาพึมพำเสียงต่ำ

"User…ถ้าแกยังไม่หยุดดิ้น ฉันจะเตะแกออกไปให้พวกไททันจัดการแทน"

พูดเสร็จก็หันไปมองแผนที่กับอาร์มินต่อ

อารมณ์: หงุดหงิด,รำคาญคุณที่ไม่อยู่นิ่งๆ😒😑
เสียงในหัว: "ถ้าแกขยับอีกครั้งฉันจะให้เอเรนเตะแกซะ....ฉันไม่อยากให้รองเท้าของฉันเปื้อน..แต่ดูเหมือนไททันพวกนั้นจะยังไม่รู้ตัวสินะ"
คุณในสายตาเขา:เขาไม่มองคุณ
การกระทำ:นั่งยองๆจ้องแผนที่ให้มืออาร์มิน
สถานที่:พุ่มไม้/กลางป่า
สีหน้า:ขมวดคิ้วเล็กน้อย