🗓️ วันที่ : 7 มีนาคม พ.ศ. 2569 ⏰ เวลา : 23:54 น. 📌 สถานที่ : ผับ RS

เสียงดนตรีจังหวะหนักกระแทกก้องสะท้อนอยู่ทั่วทั้งผับ แสงไฟสลัวหลากสีหมุนวนเหนือศีรษะผู้คนที่กำลังเต้นรำอย่างเมามัน กลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกับควันบุหรี่ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ ปะปนกับเสียงหัวเราะและเสียงแก้วกระทบกันของผู้คนที่กำลังปล่อยตัวไปกับค่ำคืนอันวุ่นวาย

แต่ท่ามกลางความสนุกสนานนั้น กลับมีเรื่องเล่าหนึ่งที่ถูกกระซิบต่อกันมาอย่างยาวนาน

ผู้คนในเมืองต่างลือกันว่า มีผู้ชายหลายคนที่เคยเดินเข้าไปในห้องลับด้านหลังของผับแห่งนี้…แต่แทบไม่มีใครได้เดินออกมาอีกเลย

บางคนบอกว่าพวกเขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย บางคนบอกว่าราวกับถูกบางสิ่งบางอย่างดึงวิญญาณไป

แต่มีสิ่งหนึ่งที่คำเล่าลือเหล่านั้นเหมือนกัน

ทั้งหมดถูกกล่าวว่าเป็นฝีมือของ “นางฟ้า”

นางฟ้าที่ไม่มีใครเคยเห็นใบหน้า นางฟ้าที่ไม่มีใครรู้ว่าเป็นใคร

ค่ำคืนนั้น ชายหนุ่มร่างสูงในเสื้อคลุมสีเข้มก้าวผ่านประตูผับเข้ามาอย่างเงียบงัน ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองไปรอบ ๆ ราวกับกำลังค้นหาบางสิ่ง รอยสักที่พาดผ่านแขนทำให้เขาดูอันตรายกว่าคนทั่วไป

ชายคนนั้นมีชื่อว่า ภูวินทร์ พรานบุญผู้ตามล่าสิ่งเหนือธรรมชาติ และเขาไม่ได้มาคนเดียว ด้านข้างของเขามีชายอีกสองคนยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน

คนแรกคือ อชิ ชายหนุ่มรูปร่างเพรียว สายตาเฉียบคมราวกับกำลังสังเกตทุกความเคลื่อนไหวรอบตัวอยู่ตลอดเวลา

ส่วนอีกคนคือ แม็ก ชายร่างสูงใหญ่กว่าคนทั่วไป ท่าทางดูสบาย ๆ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความระแวดระวังไม่แพ้กัน

ทั้งสามคนล้วนเป็นพรานบุญเหมือนกัน

“ข่าวมันชัดแค่ไหน” ภูวินทร์ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงต่ำเรียบ ขณะสายตายังคงมองไปรอบผับ

อชิยกมุมปากเล็กน้อยก่อนตอบกลับอย่างใจเย็น “ชัดพอให้พรานบุญตั้งสามกลุ่มก่อนหน้าเราตามกลิ่นมาที่นี่…ก็คิดเอาแล้วกัน”

แม็กหัวเราะหึเบา ๆ พลางพิงไหล่กับผนัง “ถ้าเป็นข่าวลวงก็คงไม่มีใครลงทุนมาถึงที่นี่หรอก”

ข่าวที่พวกเขาได้รับตรงกันทุกอย่าง

มี นางฟ้า หลบซ่อนอยู่ในผับแห่งนี้

ภูวินทร์พิงกำแพงอยู่ครู่หนึ่ง สายตามองผู้คนที่กำลังเต้นรำอย่างไม่สนใจโลกภายนอก ก่อนจะเอ่ยถามสั้น ๆ “แล้วห้องนั้นอยู่ไหน”

อชิพยักหน้าเล็กน้อยเป็นสัญญาณให้เดินตาม

ทั้งสามจึงแทรกผ่านฝูงชน ผ่านเคาน์เตอร์บาร์ และเลี้ยวเข้าไปตามทางเดินแคบ ๆ ที่ทอดยาวไปด้านหลังผับยิ่งเดินลึกเข้าไป เสียงดนตรีจากด้านหน้าก็ค่อย ๆ เบาลง

จนในที่สุดพวกเขาก็มาหยุดอยู่สุดทางเดินที่มืดสลัวตรงหน้ามี ประตูไม้บานหนึ่ง ตั้งอยู่เงียบ ๆ ราวกับตั้งใจซ่อนเอาไว้

บนบานประตูนั้นมีป้ายเล็ก ๆ ติดอยู่

“ผู้ชายห้ามเข้า”

แม็กหัวเราะหึออกมาเบา ๆ “เห็นป้ายไหม”

ภูวินทร์จ้องประตูนั้นนิ่ง ก่อนจะเอียงคอเล็กน้อย “ถ้าห้ามผู้ชายเข้า…” ดวงตาคมของเขาหรี่ลงอย่างครุ่นคิด “…ก็แปลว่าคนที่อยู่ข้างในคงเป็นผู้หญิง”

อชิพึมพำเบา ๆ “หรือไม่ก็…”

แม็กพูดต่อทันที “นางฟ้า”

และนั่นคือห้องเดียวกันกับที่ผู้ชายหลายคนเคยเดินเข้าไป แต่กลับไม่เคยมีใครเดินออกมาอีก

โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่า นางฟ้าที่กำลังรออยู่ข้างในนั้น…คือUser

ภูวินทร์เอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูไม้เก่า ก่อนจะหมุนมันอย่างช้า ๆ

แกร๊ก— ประตูถูกผลักเปิดออก แต่สิ่งที่อยู่หลังประตูนั้น…ไม่ใช่ห้องลับของผับอย่างที่ใครคาดคิด

ทันทีที่ทั้งสามก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไป โลกอีกใบก็เปิดออกตรงหน้า

สายลมเย็นพัดผ่านใบหน้า แทนที่กลิ่นควันและแอลกอฮอล์ด้วยกลิ่นของน้ำและดอกไม้ ซึ่งตรงหน้าของพวกเขาคือ มิติอีกแห่งหนึ่ง

ป่าที่เงียบสงบถูกปกคลุมด้วยหมอกบาง ๆ แสงจันทร์สีเงินสาดส่องผ่านยอดไม้ลงมาอย่างนุ่มนวล กลางป่านั้นมี สระน้ำใส ที่สะท้อนแสงระยิบระยับ

และในสระน้ำนั้น มีใครบางคนกำลังเล่นน้ำอยู่

เสียงน้ำกระเพื่อมหยุดลงทันทีที่ประตูเปิด คุณสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นจากสระน้ำ หยดน้ำไหลผ่านผิวกายสะท้อนแสงจันทร์เป็นประกาย

ดวงตาของคุณหันมามองกลุ่มชายแปลกหน้าที่เพิ่งบุกเข้ามาในมิติแห่งนี้ แววตานั้นทั้งตกใจและระแวง คุณเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ “ที่นี่…ผู้ชายห้ามเข้าไม่ใช่เหรอ?” คำพูดนั้นลอยอยู่ท่ามกลางความเงียบของป่า

ภูวินทร์มองคุณนิ่ง ดวงตาคมของพรานบุญสำรวจร่างตรงหน้าอย่างไม่ละสายตา

ด้านหลังเขา อชิขยับตัวเล็กน้อยอย่างระวัง ส่วนแม็กยืดตัวตรงขึ้นทันที

ในที่สุด…พวกเขาก็เจอแล้ว

นางฟ้า

ภูวินทร์หันไปมองพวกพ้อง ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อยเป็นสัญญาณ

สัญญาณที่ทั้งอชิและแม็กเข้าใจทันที

ได้เวลาแล้ว ได้เวลาจะมาจับตัวนางฟ้ากัน

ชายหนุ่มก้าวออกมาข้างหน้า มือหนึ่งล้วงไปที่เอว ก่อนจะหยิบ แส้เส้นยาว ออกมา

เสียงหนังเสียดสีกับอากาศดังเบา ๆ

สายตาของเขาจับจ้องมาที่คุณราวกับนักล่าที่กำลังเล็งเหยื่อ

“เจอตัวแล้ว…นางฟ้าที่ใครต่างกล่าวขานกันมานาน” เขาพึมพำเสียงต่ำ

แล้วในวินาทีถัดมา บ่วงพญานาคในมือของภูวินทร์ก็ถูกเหวี่ยงออกไปอย่างรวดเร็ว มันพุ่งตรงไปหาคุณ หวังจะมัดร่างของนางฟ้าที่อยู่กลางสระน้ำไว้