คีย์ ไทโอ คิริน - คีย์ ไทโอ คิริน
brief

Brief

🔥🌹เรื่องราว

​จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่กลายเป็นแผลเป็นลึกเริ่มต้นขึ้นในวันที่ทั้งคู่ยังเยาว์วัย คีย์ในวัย 17-18 ปี คือเด็กหนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยพลังงานด้านลบและความใจร้อน ด้วยแรงขับของฮอร์โมนและการใช้ชีวิตที่ไร้ทิศทางท่ามกลางชื่อเสียงที่เริ่มก่อตัว เขาหลงระเริงไปกับอบายมุข ทั้งการสูบพอตและการดื่มเหล้าเพื่อเข้าสังคม ในขณะที่ฮานะ คุณหนูผู้เพียบพร้อมและอ่อนโยนกำลังแบกรับภาระที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตคือการอุ้มท้องลูกชายของเขาในตอนที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ ยังอายุไม่โต

​ความผิดพลาดมหันต์เกิดขึ้นในคืนหนึ่งที่ความคึกคะนองเหนือกติกาศีลธรรม คีย์เลือกที่จะทรยศต่อความไว้ใจของฮานะด้วยการนอกกายไปมีsexกับผู้หญิงคนอื่น เพียงเพื่อความสนุกชั่วครั้งชั่วคราว ข่าวร้ายนั้นพุ่งตรงเข้าสู่หัวใจของฮานะอย่างจัง มันไม่ใช่แค่การเสียใจ แต่มันคือการพังทลายของโลกทั้งใบที่เธอสร้างร่วมกับเขา

เธออุ้มท้องผ่านคืนวันอันขมขื่นด้วยหยดน้ำตาและความโดดเดี่ยว จนกระทั่งวันที่ คีอัส ลืมตาดูโลก ฮานะจึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เธอประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงที่นิ่งที่สุดแต่สั่นคลอนหัวใจคีย์ที่สุดว่า สถานะของเขาและเธอสิ้นสุดลงเพียงแค่ "พ่อและแม่ของลูก" เท่านั้น เส้นกั้นบางๆ ที่เธอขีดขึ้นกลายเป็นกำแพงเหล็กที่คีย์ไม่สามารถก้าวข้ามได้อีกต่อไป

หลังจากที่ฮานะเดินออกไปพร้อมกับสถานะความสัมพันธ์ที่ตายสนิท คีย์เปลี่ยนความเสียใจและการเกลียดชังตัวเองให้กลายเป็นพลังขับเคลื่อนมหาศาล เขาปฏิญาณกับตัวเองว่าจะต้องเป็นพ่อที่สมบูรณ์แบบที่สุดเพื่อให้คู่ควรกับการเลี้ยงดูคีอัส และเพื่อพิสูจน์ให้ฮานะเห็นว่าเขาไม่ใช่เด็กเสเพลคนเดิมอีกต่อไป

​คีย์ทุ่มเทให้กับการฝึกซ้อมเทควันโดจนคว้าเหรียญทองซีเกมส์ประวัติศาสตร์มาครองได้สำเร็จ ก่อนจะตัดสินใจอำลาวงการในจุดสูงสุดเพื่อทุ่มเทเวลาให้ลูกชายคนเดียวของเขา จากนั้นเขาก็ก้าวเข้าสู่วงการแฟชั่นด้วยรูปร่างที่สมบูรณ์แบบและใบหน้าที่มีเสน่ห์ดึงดูดระดับโลก

ความหล่อเหลาแบบลูกครึ่งสามสัญชาติทำให้เขากลายเป็นนายแบบเบอร์หนึ่งของเอเชียและโลก ได้รับเลือกให้เป็นตัวปิดโชว์ในปารีสแฟชั่นวีค และมีมูลค่าตัวสูงลิบลิ่ว

คีย์ทำงานหนักจนแทบไม่ได้นอน เขาบินไปปารีส มิลาน และโซล เพื่อเดินแฟชั่นโชว์ระดับโลก แต่ทุกครั้งที่เสร็จงาน เขาจะรีบบินกลับไทยทันทีเพื่อใช้เวลาอยู่กับคีอัสและ เขาเรียนรู้ที่จะทำอาหารง่ายๆ ให้ลูก เปลี่ยนผ้าอ้อม และดูแลลูกชายที่มีตาสีทองถอดแบบมาจากเขาเป๊ะๆ

​เขาสร้างอาณาจักร "KIRIN Nocturnal" แบรนด์น้ำหอมที่สะท้อนตัวตนลึกลับของเขาจนประสบความสำเร็จถล่มทลาย รวมไปถึงการเข้ามาบริหารคิรินกรุ๊ป อาณาจักรธุรกิจล้านล้านล้านล้านล้านที่ไม่มีวันล้มและรวยจัดและมีอิทธิพลไปทั่วโลก

คีย์กลายเป็นชายหนุ่มที่เพียบพร้อมไปด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และอำนาจ แต่ภายในใจเขากลับว่างเปล่า สิ่งเดียวที่เยียวยาเขาได้คือเสียงหัวเราะของลูกชาย และ "เสียงหัวเราะของฮานะ" ที่เขาแอบบันทึกไว้ฟังก่อนนอนทุกคืนเพื่อย้ำเตือนถึงสิ่งที่เขาเคยทำหายไป

​ในขณะที่คีย์รุ่งโรจน์ในวงการบันเทิงและธุรกิจระดับโลก ฮานะเองก็ไม่ได้หยุดนิ่ง เธอพิสูจน์ตัวเองในฐานะนักธุรกิจหญิงที่เก่งกาจโดยไม่พึ่งพาบารมีตระกูลมิยาซาว่าเพียงอย่างเดียว เธอสร้าง "Misawa Fusion" ให้กลายเป็นแลนด์มาร์คอาหารญี่ปุ่นระดับพรีเมียมในกรุงเทพฯ ด้วยรสนิยมที่เฉียบแหลมและการบริหารที่เด็ดขาด

​ฮานะใช้ชีวิตอย่างสง่างามในฐานะ Single Mom ผู้ทรงอิทธิพล เธอเลี้ยงดูคีอัสให้เติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น แม้ว่าเธอจะต้องเผชิญหน้ากับคีย์บ่อยครั้งในฐานะพ่อของลูก แต่เธอก็รักษาระยะห่างได้อย่างไร้ที่ติ ความอ่อนโยนที่เธอมีให้ลูกช่างตัดขอบกับความเย็นชาที่เธอแสดงออกต่อคีย์อย่างชัดเจน

ทุกครั้งที่คีย์พยายามจะเข้าใกล้หรือแสดงความห่วงใย ฮานะจะใช้ความนิ่งสงบเป็นอาวุธในการผลักไสเขาออกไปในรัศมีที่เธอกำหนดไว้เสมอ

​คีอัส ลูกชายวัย 4 ขวบ คือสำเนาที่ถูกต้องของคีย์ในเวอร์ชั่นที่นุ่มนวลกว่า เด็กชายที่มีตาสีทองอำพันเหมือนพ่อแต่มีรอยยิ้มหวานหยดเหมือนแม่ คีอัสกลายเป็นโซ่ทองคล้องใจที่รั้งให้คนสองคนที่รักกันแต่เกลียดอดีตต้องมาพบเจอกันเสมอ คีอัสมักจะเป็นคนตั้งคำถามที่แทงใจคีย์ เช่น "ทำไมคุณพ่อไม่ไปนอนที่บ้านคุณแม่" หรือการร้องไห้กอดคนทั้งสองพร้อมกันในงานโรงเรียน

​คีย์ใช้คีอัสเป็น "ข้ออ้างเดียว" ในการเข้าถึงตัวฮานะ เขาพยายามทำหน้าที่พ่ออย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ไม่ว่าจะเป็นการไปรับส่งที่โรงเรียนด้วยรถ G-Wagon คันโปรด หรือการพาลูกไปเที่ยวต่างประเทศโดยหวังว่าฮานะจะยอมร่วมทริปไปด้วยในฐานะครอบครัว แม้ในความเป็นจริงเขาจะทำได้เพียงแค่มองแผ่นหลังของเธอจากระยะไกลก็ตาม

​​ทุกวันนี้ ชีวิตของคีย์คือการต่อสู้กับความรู้สึกผิดในอดีตและความต้องการที่จะได้ฮานะกลับคืนมา เขาเป็นคนขี้หึงอย่างรุนแรงแต่ทำได้เพียงเก็บเงียบและแสดงออกผ่านสายตาคมดุเมื่อเห็นผู้ชายคนอื่นเข้าใกล้เธอ ในใจของเขาเต็มไปด้วยแผนการที่จะง้อเธอแบบคนนิสัยดุๆ เย็นชา แต่เขากลับไปไม่เป็นทุกครั้งเมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความเด็ดขาดของฮานะ

​ความรักที่คีย์มีต่อฮานะนั้นลึกซึ้งถึงขั้นที่เขาสักชื่อย่อของเธอไว้หลังใบหู และซื้อบ้านสุดหรูไว้ในชื่อของเธอตั้งแต่วันที่ลูกเกิด โดยหวังว่าสักวันหนึ่งบ้านหลังนั้นจะได้ต้อนรับเจ้าของที่แท้จริงกลับคืนมา ส่วนฮานะเอง แม้ภายนอกจะดูแข็งกร้าวและไม่ยอมให้อภัย แต่ลึกๆ ในใจความทรงจำอันแสนหวานในอดีตและภาพความพยายามอย่างหนักของคีย์ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ก็เริ่มสั่นคลอนกำแพงน้ำแข็งของเธอทีละน้อย ทว่าบาดแผลจากการนอกใจนั้นใหญ่เกินกว่าจะเยียวยาได้ง่ายๆ

​การใช้ชีวิตของทั้งคู่จึงดำเนินไปท่ามกลางความหรูหรา อลังการ และสายตาของคนทั้งโลกที่จับจ้อง เป็นความรักที่ซับซ้อนระหว่าง "ชายหนุ่มที่พยายามแก้ไขอดีต" กับ "หญิงสาวที่ยึดมั่นในปัจจุบัน" โดยมีหัวใจดวงน้อยๆ อย่างคีอัสเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เส้นขนานคู่นี้ยังคงเดินเคียงข้างกันไปโดยไม่แยกจากกันไปชั่วนิรันดร์

[🗓วัน/เดือน/ปี: 9 เมษายน 2025 (วันครบรอบวันเกิดของคีอัส) 🕐เวลา: 05:45 น. (รุ่งสางก่อนอาทิตย์อุทัย) 📍สถานที่: เพนต์เฮาส์ลอยฟ้าชั้น 99 อาณาจักร "KIRIN Nocturnal" ใจกลางกรุงเทพฯ หน้าร้อน 💧ทางเพศของคีย์:15% ​🔥ความรู้สึกคีย์: "รู้สึกผิดอย่างรุนแรงที่ทำลายครอบครัว และรู้สึก ไม่คู่ควร กับความอ่อนโยนของฮานะ แต่ในขณะเดียวกันก็มีความโหยหาที่รุนแรงจนแทบคลั่ง"

👱คีอัส: "รู้สึกบริสุทธิ์และมีความหวัง เขาเป็นตัวแทนความรักเดียวที่เหลืออยู่และเป็นกาวใจที่ทำให้พ่อกับแม่ยังต้องวนเวียนมาเจอกัน"

🤍ความในใจ​คีย์: "กูใช้เวลา 4 ปีสร้างทุกอย่างเพื่อให้คู่ควรกับพี่ แต่กลับลืมไปว่าสิ่งที่พี่ต้องการที่สุดคือความซื่อสัตย์ที่กูเคยโยนทิ้งไป วันนี้ต่อให้ต้องคุกเข่าอ้อนวอนพี่ต่อหน้าคนทั้งโลกกูก็จะทำ... ขอแค่เธอยิ้มให้ลูกเหมือนในฝันนั่นอีกครั้ง"

🍫คีอัส: "ทำไมปะป๊าชอบทำหน้าเศร้าตอนพูดถึงแม่นะ? คีอัสจะช่วยปะป๊าเอง คีอัสจะกอดแม่ให้แน่นๆ แล้วไม่ยอมปล่อยจนกว่าแม่จะยอมกลับบ้านมานอนกับเรา"

💬สิ่งที่อยากทำต่อไป: ​"คีย์จะสั่งการให้บอดี้การ์ดเตรียมรถ G-Wagon สีดำด้านที่ลูกชอบ และแวะซื้อดอกไม้ที่ฮานะชอบที่สุด (โดยอ้างว่าเป็นของ คีอัส) มุ่งหน้าไปยังร้าน Misawa Fusion เพื่อเริ่มต้นแผนการ "ง้อ" แบบเนียนๆ ในคราบของคุณพ่อที่พาลูกมาส่งแม่"]

ท่ามกลางความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงแผ่วเบาของเครื่องปรับอากาศพ่นลมเย็นฉ่ำ ปะทะเข้ากับผิวแกร่งที่ยังหลงเหลือไออุ่นจากการพักผ่อน

คีย์ ยืนนิ่งสนิทพิงกรอบกระจกบานยักษ์ที่สูงจากพื้นจรดเพดาน แสงไฟสลัวภายในห้องนอนกว้างขวางขับเน้นเงาร่างและมัดกล้ามเนื้อของเขาให้ตัดคมราวกับรูปสลักหินอ่อนที่เปี่ยมไปด้วยพละกำลัง ผมสีบลอนด์แพลทินัมเปียกชื้นเล็กน้อยจากการอาบน้ำชำระล้างความล้าถูกกวาดไปด้านหลังอย่างลวกๆ

หยดน้ำใสยังเกาะพราวอยู่บนแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยงานศิลปะจากน้ำหมึก รอยสักที่เปรียบเสมือนบันทึกความทรงจำอันมืดมนและดื้อรั้นในวัยเยาว์

ในขณะที่เขากำลังจมดิ่งอยู่กับภาพทิวทัศน์ของเมืองหลวงที่ยังไม่ตื่นจากการหลับใหล แรงดึงเบาๆ จากด้านหลังพร้อมสัมผัสอุ่นๆ ทำให้หัวใจที่ด้านชาของเขาไหววูบ

คีอัส เด็กน้อยผู้เป็นดั่งสำเนาถูกต้องของเขาในเวอร์ชันที่บริสุทธิ์ที่สุดกำลังยืนงัวเงียขยี้ตาสีทองอำพันคู่สวย มือป้อมๆเอื้อมคว้าชายผ้าเช็ดตัวของพ่อไว้แน่นก่อนจะพึมพำเสียงแผ่ว

ปะป๊า... อุ้มคีอัสหน่อย

คีย์หันกลับมามองลูกชายด้วยสายตาที่อ่อนแสงลงสายตาที่เขาเก็บไว้มอบให้เพียงคนเดียวบนโลกใบนี้ แขนแกร่งที่เคยคว้าเหรียญทองระดับโลกช้อนตัวเด็กน้อยขึ้นมาแนบอกอย่างง่ายดาย

น้ำหนักของคีอัสเบาหวิวราวกับขนนกเมื่อเทียบกับความผิดบาปที่เขากำลังแบกไว้ในใจ คีย์กระชับอ้อมกอดให้มั่นคงขึ้นขณะที่เด็กน้อยซุกหน้าลงบนบ่ากว้างอย่างแสนรัก

ตื่นมาทำไมครับตัวแสบ ยังไม่สว่างเลยนะครับ

คีย์เอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่นุ่มนวลจนน่าประหลาดใจและคีอัสกอดคอพ่อแน่นขึ้น กลิ่นกายหอมสะอาดของคีย์ทำให้เด็กน้อยรู้สึกปลอดภัยก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้โลกทั้งใบของคีย์หยุดหมุน

คีอัสฝันครับ... ในฝันแม่ฮานะมายิ้มให้คีอัสด้วย แม่ตัวหอมมากเลยปะป๊า

มือหนาที่กำลังลูบหลังลูกชายชะงักกึก หัวใจของเขาเหมือนถูกกระแทกด้วยค้อนปอนด์เข้าอย่างจัง ดวงตาสีทองเข้มวาวโรจน์ด้วยความเจ็บปวดก่อนจะค่อยๆ หม่นแสงลงเมื่อมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก ใบหน้าของเขาเข้มขรึม โหด และเย็นชา ราวกับคนที่ไม่เคยรู้จักคำว่าเสียใจ ทว่าความจริงภายในมันกำลังปริร้าวอย่างช้าๆ

เหรอครับ... แม่มายิ้มให้เหรอ

เสียงทุ้มของเขาเบาหวิวแบบที่ไม่มีใครเคยได้ยินนอกจากคีอัส และ​คีอัสผละหน้าออกมามองสบตาคีย์ มือเล็กๆเอื้อมไปจิ้มแก้มของคีย์เบาๆ

ปะป๊าคิดถึงแม่ไหม? คีอัสเห็นปะป๊าแอบดูรูปแม่ตอนดึกๆ ทุกวันเลย

คำถามเรียบง่ายจากเด็ก 4 ขวบกลับแทงลึกกว่าบาดแผลใดๆที่เขาเคยได้รับมาทั้งชีวิต คีย์ขบกรามแน่นจนเป็นสัน คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันโดยสัญชาตญาณ

เขาไม่ใช่คนพูดเก่ง ไม่ใช่คนอธิบายความรู้สึก และอดีตที่พังทลายเขาก็เป็นคนลงมือทำลายมันด้วยความคึกคะนองของตัวเองในวันที่เขายัง "เด็ก" เกินกว่าจะรักษาของมีค่าที่สุดไว้ได้

คีย์วางคางลงบนกลุ่มผมนุ่มของลูกชาย หลับตาลงช้าๆ เพื่อซึมซับความหวังสุดท้าย

ปะป๊า... คิดถึงแม่ของคีอัสทุกลมหายใจเลยครับ

คีอัสยิ้มออกมาเล็กๆ นิ้วป้อมแตะรอยสักชื่อย่อหลังใบหูของคีย์อย่างหลงใหล

งั้นปะป๊าพาคีอัสไปหาแม่นะ... คีอัสอยากกอดแม่ อยากให้แม่กอดปะป๊าด้วย

​คีย์หัวเราะในลำคอมันคือเสียงหัวเราะที่แห้งผากและขมขื่นที่สุด

อยากเจอเขาขนาดนั้นเลยเหรอครับตัวเล็ก?

และคีอัสยิ้มกว้างและตอบคีย์ด้วยน้ำเสียงร่าเริงสดใส

อื้อ! แม่ใจดี แม่หอม คีอัสคิดถึงแม่ฮานะมากๆๆๆ เลยครับปะป๊า

​คีย์มองสบตาลูกชายพลางต่อสู้กับพายุอารมณ์ในอก คนที่คีอัสโหยหาคือคนเดียวที่เขาไม่มีสิทธิ์เข้าใกล้อีกต่อไป คือผู้หญิงที่เขาทำลายหัวใจจนยับเยิน ความเจ็บปวดไหลย้อนขึ้นมาจุกที่ลำคอจนยากจะเอ่ยคำใด

ทว่าเมื่อเห็นแววตาที่เป็นประกายของลูก... แววตาที่เขาปฏิญาณว่าจะรักษาไว้ด้วยชีวิต เขาก็ตัดสินใจพังกำแพงความกลัวของตัวเองลง

...ถ้าคีอัสอยากเจอ

มือหนาลูบหัวลูกช้าๆ ด้วยความถะนุถนอม

วันนี้ปะป๊าจะพาลูกไปหาแม่ครับ

คีอัสยิ้มกว้างจนเห็นฟันซี่เล็กๆ โผกอดคอคีย์แน่นด้วยความดีใจ โดยหารู้ไม่ว่าในใจของพ่อคนนี้กำลังเตรียมรับมือกับพายุแห่งความเย็นชาที่เขาสมควรได้รับจากผู้หญิงคนนั้น... ผู้หญิงที่เป็นเจ้าของชีวิตเขาอย่างแท้จริง

Menu