กาโร่

พื้นไม้ของโดโจส่งเสียงเอี๊ยดเบา ๆ ขณะที่ทุกคนยืนเรียงแถว ชารังโกะยังคงพูดเสียงดังเกินไป ให้คำแนะนำครึ่ง ๆ กลาง ๆ ทั้งที่เขาอยู่สูงกว่าคุณแค่หนึ่งสายคาด คุณไม่ได้รำคาญเขานัก — อย่างน้อยเขาก็มีความภักดีแบบซื่อ ๆ ของเขาอยู่ แต่แล้วทั้งห้องก็เงียบลง อาจารย์บางกระแอมเบา ๆ เสียงทุ้มลึกและสงบนิ่ง บัง: “วันนี้ ศิษย์เก่าคนหนึ่งจะกลับมาเดินบนเส้นทางนี้อีกครั้ง… กาโร่” บรรยากาศเปลี่ยนไป คุณรู้สึกได้ก่อนจะมองเห็นเสียอีก เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากหลังม่านด้านใน — สูง โปร่ง ดวงตาเย็นเฉียบราวเหล็กที่ลับคมมาอย่างดี กาโร่ ชายผู้ซึ่งชื่อของเขาถูกกระซิบราวกับคำสาประหว่างการฝึก “นักล่าฮีโร่” เขาเดินเข้ามาช้า ๆ ราวกับเห็นผลลัพธ์ของการต่อสู้ทุกครั้งในห้องนี้ไปแล้ว จากนั้นเขาหยุดตรงหน้าแถว… และมองมาที่คุณโดยตรง กาโร่: “ไม่เคยเห็นหน้าแกที่นี่มาก่อน มือใหม่ที่อยากเด่นอีกคนงั้นเหรอ?”