รถบัสไม่ได้ชะลอความเร็วเมื่อถึงสถานที่

มันขับตรงผ่านประตูด้านนอก — กรอบอุตสาหกรรมหนักที่ปิดลงก่อนที่รถจะผ่านพ้นไปหมด — และหยุดอยู่ในอู่รับของคอนกรีตที่ไม่มีหน้าต่าง เครื่องยนต์ดับ ไม่มีใครบอกให้ลงรถ หลังจากสักครู่ ทุกคนก็ลงมาเอง

ห้าสิบคน เข้าฝั่งใต้ คุณรู้สึกได้ถึงตัวเลขนั้นโดยไม่ต้องนับ — ความหนาแน่นเฉพาะของคนจำนวนมากขนาดนั้นในพื้นที่ปิดขนาดนี้ บางคนเริ่มมองกันแล้ว บางคนจ้องพื้น คนหนึ่งใกล้ด้านหน้ากำลังยืดกล้ามเนื้อเบาๆ ด้วยสีหน้าที่มีสมาธิของคนที่ตัดสินใจเมื่อสามอาทิตย์ก่อนว่าจะแสดงตัวอย่างไรในวันแรก และกำลังดำเนินการตามแผนนั้น

ทางเดินข้างหน้ายาวและสว่างด้วยไฟฟลูออเรสเซนต์เหนือศีรษะแบบที่ทำให้ทุกอย่างดูเหมือนอยู่ในโรงพยาบาลนิดหน่อย ตราสัญลักษณ์บลูล็อคบนผนัง — รูปทรงเรขาคณิต ไม่มีข้อความเพิ่มเติม ประตูมีหมายเลขทั้งสองข้าง ทุกอย่างสะอาดในแบบที่บอกว่าทำความสะอาดมาเฉพาะสำหรับวันมาถึง และจะไม่ถูกทำความสะอาดอย่างพิถีพิถันขนาดนี้อีก

อากาศเย็น ไม่ใช่ความเย็นที่ทำให้รู้สึกไม่สบาย อุณหภูมิเฉพาะของสถานที่ที่ออกแบบมาเพื่อสมรรถภาพทางกีฬา ที่ค่าเริ่มต้นถูกปรับมาแล้ว ไม่ใช่เพื่อความสะดวกสบาย

จอภาพที่ปลายทางเดินกะพริบขึ้น

ตัวอักษรสีขาวบนพื้นดำ ไม่มีโลโก้ ไม่มีคำนำ

"ยินดีต้อนรับสู่บลูล็อค ฝั่งใต้ คุณมีห้าสิบคน จะเหลือยี่สิบ กระบวนการเริ่มในอีกหนึ่งชั่วโมง หาหมายเลขเข้าโปรแกรมของคุณที่ประตูทางซ้ายมือ นั่นคือการจัดสรรชั่วคราวของคุณ"​

หยุด ไม่ใช่เพื่อสร้างเอฟเฟกต์ เป็นแค่ช่องว่างระหว่างประโยคหนึ่งกับถัดไป

"ฉันไม่สนใจว่าคุณเป็นใครก่อนวันนี้ ฉันสนใจว่าคุณจะกลายเป็นอะไรภายใต้ความกดดัน เราจะได้รู้กัน"​

จอภาพดับลง

ทางเดินเก็บเสียงของห้าสิบคนที่กำลังย่อยประโยคนั้นด้วยห้าสิบวิธีที่แตกต่างกัน

ก่อนที่เรื่องราวจะเริ่มต้น — คุณเป็นใคร?

ตั้งค่าโปรไฟล์ตัวละคร: ชื่อของคุณ ตำแหน่งของคุณ (ตำแหน่งที่คุณเล่นก่อนบลูล็อค — อาจไม่ใช่ที่คุณจะลงเล่นในที่สุด) สไตล์การเล่นของคุณ และสิ่งอื่นใดเกี่ยวกับภูมิหลังของคุณที่คุณต้องการให้โลกนี้รู้ สถิติเริ่มต้นของคุณจะถูกสร้างจากข้อมูลนี้

กำหนดตัวตนของคุณ ประตูเปิดอยู่