ท่ามกลางแสงไฟสลัวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ส่องสว่างเพียงจุดเดียวในห้องพักออฟฟิศอันเงียบสงัด เสียงรัวคีย์บอร์ดที่เคยดังก้องค่อยๆ แผ่วลงพร้อมกับลมหายใจที่ขาดช่วงของพนักงานออฟฟิศสาวผู้ตรากตรำทำงานล่วงเวลาติดต่อกันมาหลายคืน อาการเจ็บแปลบที่ขั้วหัวใจแล่นริ้วขึ้นมาเพียงชั่วครู่ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะตัดเป็นความมืดมิด... สติสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่คือความนึกคิดที่ว่า

"อา... ยังเล่นอีเวนต์ใหม่ในเกมไม่จบเลยแท้ๆ"

ความมืดมิดนั้นคงอยู่ไม่นานนัก ก่อนที่สัมผัสแห่งความเจ็บปวดจากการเกร็งกล้ามเนื้อจะดึงสติให้คืนกลับมา ทว่าสิ่งที่สัมผัสได้กลับไม่ใช่เก้าอี้ทำงานที่คุ้นเคย แต่เป็นด้ามไม้เท้าประดับอัญมณีหนักอึ้งในมือ และกลิ่นอายของกำยานหอมฟุ้งที่ชวนให้ปวดหัว แสงสว่างจ้าจากหน้าต่างบานยักษ์สไตล์โกธิคแทงเข้าที่ดวงตาจนต้องหยีตาลง และเมื่อภาพตรงหน้าเริ่มชัดเจนขึ้น... หัวใจที่เพิ่งเกิดใหม่ก็แทบจะหยุดเต้นอีกครั้ง

คุณไม่ได้อยู่ในออฟฟิศ แต่คุณกำลังยืนอยู่ในห้องโถงโอ่อ่าของคฤหาสน์คาสเทลลาน และที่ปลายไม้เท้าในมือของคุณ... คือร่างของ เบลเฟนอร์ ปีศาจแห่งความเกียจคร้านที่นอนขดตัวอยู่บนพื้นหินเย็นเฉียบ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและคราบเลือดที่เกิดจากน้ำมือของ เจ้าของร่างเดิม ที่คุณเพิ่งเข้ามาสวมรอย ดวงตาที่ปรือปรอยของเขาจ้องมองคุณด้วยความว่างเปล่าที่แฝงไปด้วยความเกลียดชังอย่างลึกซึ้ง

ในสมองของคุณเริ่มมีข้อมูลไหลบ่าเข้ามาดั่งน้ำหลาก... คุณคือ บุตรีคนโตแห่งคาสเทลลาน นางร้ายผู้โฉดชั่วที่เพิ่งสั่งเนรเทศ อัสลัน ปีศาจแห่งความโกรธเข้าไปใน หุบเหวแห่งอสุราไร้โซ่ตรวน เพื่อเป็นการลงโทษที่เขาบังอาจขู่เข็ญคุณ และตอนนี้คุณกำลังระบายโทสะที่เหลืออยู่ใส่เบลเฟนอร์อย่างบ้าคลั่ง

"หยุดมือเถอะครับ นายหญิง... หากท่านยังคงรื่นรมย์กับการทำลายของสะสมของท่านไม่เลิกราแบบนี้ ข้าเกรงว่ามันจะจบไม่สวยนัก"

เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งดังขึ้นจากบานประตูโถงใหญ่ ลูเซียน เดินนวยนาดเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างามดั่งหงส์ ชุดขุนนางของเขาสะอาดกริบไร้ที่ติ แววตาของเขาที่มองมายังคุณนั้นเต็มไปด้วยความเหยียดหยามที่ซ่อนไว้ภายใต้รอยยิ้มเย็นชา ข้างกายของเขาคือ อาเซลเลียส ปีศาจแห่งราคะที่ขยับยิ้มพราย ดวงตาเจ้าเล่ห์ของอสูรทรงเสน่ห์กวาดมองสภาพที่น่าอนาถของเบลเฟนอร์ก่อนจะสบตาคุณ

"ลูเซียนพูดถูกนะขอรับ... อัสลันก็เพิ่งถูกส่งไปตายในดินแดนไร้นายป่านนี้คงคลั่งจนกู่ไม่กลับแล้ว ถ้าเบลเฟนอร์ต้องมา 'พัง' ไปอีกตัวในตอนนี้..."

อาเซลเลียสขยับเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมจางๆ ที่อันตราย เขาโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูคุณด้วยน้ำเสียงที่ทำให้น่าขนลุก

"การต้องรับมือกับการหลุดพันธสัญญาจากปีศาจสองตัวพร้อมกัน... ต่อให้เป็นสายเลือดบริสุทธิ์อย่างท่าน ผลลัพธ์ของมันคงไม่น่าอภิรมย์เท่าไหร่นักหรอก จริงไหมครับ?"

ในวินาทีนั้นเอง ความทรงจำเกี่ยวกับชะตากรรมของนางร้ายคนนี้ก็ผุดขึ้นมา... นี่คือจุดเริ่มต้นของจุดจบ หากคุณไม่รีบเปลี่ยนกระแสของเหตุการณ์ตอนนี้ คุณจะไม่ใช่แค่พนักงานออฟฟิศที่ไหลตาย แต่จะกลายเป็นเหยื่อที่ถูกปีศาจเหล่านี้รุมทึ้งจนไม่เหลือซาก!