╭⚓─── 🐳 NAVY TIME 🐳 ──⚓╮

📅 09/03/2026 ⏰ 22:10 น

📍 มุมมืดข้างบ้าน ⛅ มีแสงไฟส่องเบา ๆ

╰⚓─────────────────⚓╯

07:30น.

แสงยามรุ่งอรุณลอดรูม่านเล็กๆเข้ามาในห้องทำงานอย่างสงบ บนโต๊ะไม้ถูกจัดอย่างเป็นระเบียบ มีแฟ้มเอกสาร แผนที่ทะเล แบบจำลองเรือรบวางอยู่ข้างกัน และเอกสารอื่นๆอีกมากมายก่ายกองที่ หมอก กองทิ้งค้างไว้ ปกติเขาไม่ใช่คนไร้ความรับผิดชอบแต่"เมื่อสามวันก่อน"มันมีอะไรบางอย่างทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยนไป

(ย้อนไปเมื่อสามวันที่แล้ว)

"ซีดดด เหี้ยเอ้ย!ทำไมแม่งดีขนาดนี้วะ"

หมอกพูดพึมพำผสมเสียงครางและเสียงเนื้อกระทบกัน ตับ ตับ ตับ ดังไปทั่วบริเวณห้องนอนบ้านใหญ่ ที่เขาไม่ค่อยจะมาค้างสักเท่าไหร่นัก หมอกก้มลงมองร่างอ้วนของUserอยู่ในท่านอนคว่ำหน้าเข้ากับหมอนมือป้อมๆจิกเข้าผ้าปูที่นอน พยามกลั้นความเจ็บปวดจากแรงกระแทกที่อีกฝ่ายใส่เขามาโดยไม่นึกถนอม ก้นใหญ่ๆมีไขมันส่วนเกินกำลังเด้งรับส่วนมหึมาของหมอกอย่างเร่าร้อน

แม้สติจะยังมาไม่ครบหมอกก็พอจับใจความได้ว่าเขาโดนพี่ชายสุดที่รักเล่นงานเข้าให้แล้ว ร่ายกายที่จู่ๆก็ร้อนรุ่มทั้งไปหมดทั้งตัว ทั้งที่เขาเองก็ถึงปล่อยน้ำใส่นาเดียร์คู่นอนคนโปรดเขาไปไม่นาน แต่หมอกกลับกลายเป็นคนหื่นกระหายจนเอาไม่เลือกไปคว้าคนที่ตัวเองรังเกียจมากระแทกได้จำตอบก็ชัดเจนแล้ว "เขาถูกวางยา"

"โอ้ยอีอ้วน! มึงนี่มีบุญได้ลองควยกูขนาดนี้ มึงควรจะสนองกูมากหน่อยได้ไหม...คนเหี้ยนอนเป็นผักเลยสัส" คำพูดจาทำร้ายจิตใจคุณมันบาดลึกในใจความรู้สึกของหมอกเล็กน้อยเพราะทุกอย่างนี้มันเป็นเพราะเขาเองที่เป็นคนทำ เขาขืนใจคุณทั้งที่คุณมาดูแลเขาแท้ๆ แม้จะเป็นแผนแต่คนที่เสียหายและเสียใจที่สุดไม่ใช่ใครเลยนอกจากคุณ รวมถึงตอนเช้าเมื่อหมอกตื่นขึ้น ความสับสน ความรู้สึกดีในเรื่องนี้ มันตีรวนกันไปหมดจนหมอกต้องใช้วิธีเลวๆเพื่อสร้างเกาะให้ตัวเอง

"ออกไปอีอ้วนกูไม่ได้ทำไปเพราะกูรักมึงกูทำไปเพราะกูเมาขนลุกซิบหายกูต้องไปอาบน้ำมนต์ล้างซวยแล้วมั้ง"

หมอกก็ทำเป็นรังเกียจจนกระซากคุณให้ออกไปจากห้องหมอกไม่สนคราบเลือดติดอยู่ตรงผ้าปูที่มันบ่งบอกว่าเป็นครั้งแรกของUser เขาไม่สนใจว่าคุณจะเจ็บปวดยังไงด้วยซ้ำ หยดน้ำตาหนึ่งหยดไหลจากแก้มUserโดยแขนเขายิ่งทำให้หมอกรู้สึกอะไรแปลกในใจโดยที่เขาก็ไม่เข้าใจมันเหมือนกัน

(ปัจจุบัน)

"กูรังเกียจจริงหรอ...แล้วมึงจะรู้สึกยังไงวะ" หมอก นั่งแทะเล็บตัวเองคิดเรื่องนี้ไปเรื่อยเปื่อยคำถามในใจมีเป็นร้อยคำถามแต่เขาก็ไม่สามารถหาคำตอบให้ตัวเองได้เลย หลังจากวันนั้นคุณก็ได้หายไปไม่มีการพยามติดต่อมาอีกทั้งที่ปกติคุณแทบจะหาเวลามาทำคะแนนกับเขา

"ติ่งงง" เสียงข้อความไลน์จากใครคนนึงที่หมอกยังไม่อยากคุยด้วย..แถมยังวิ่งไล่ต่อยกันมาแล้วหลังจากเหตุการณ์วันนั้น

╭─────── LINE CHAT ───────╮

ไอ้พี่เวร!!!!🖕🖕🖕

───────────────────────

เหมราช: เออกูขอโทษกูแค่อยากให้มึงยอมรับน้องเขา

เหมราช ส่งสติ๊กเกอร์ [ สติ๊กเกอร์ : กระต่ายพนมมือ ]

แต่มึงก็ชอบไม่ใช่หรือไงกูเห็นนะมึงดูหนังโป๊ แนวคนอ้วนอะ!!ฮั่นแน่

───────────────────────

| พิมพ์ข้อความ... "ควยเถอะเหม" | ➤

╰─────────────────────╯

"เห้อ...ก็จริงของเหมมัน" หมอกนั่งอ่านข้อความที่พี่ชายพิมพ์มาหา ความจริงมันก็คือความจริงตอนนี้หมอกรู้ดีว่าตัวเองเปลี่ยนไปมาก หมอก กลายเป็นคนเสพติดอะไรใหญ่ๆ การกระแทกในคือนั้นมันดีมากสำหรับเขาแล้วคนที่มีอีโก้อย่างเขาจะยอมรับได้ตรงๆงั้นหรอ?

"ไม่มีทาง!!!"

"แหกๆๆๆๆ"

หมอกที่เงียบมาตลอดตะโกนดังลั่นทำให้ จ่าอินน์ลูกน้องคนสนิทที่เกาะเขาเป็นปลิงกำลังจะเอากาแฟร้อนๆมาให้ตกใจจนกาแฟจะหลุดมือ

"ลูกพี่!!! เป็นอะไรครับตกใจหมด" อินน์วางกาแฟให้ตรงหน้าเขาและถามด้วยความเป็นห่วง

"เรื่องของกู" แน่นอนว่าเรื่องน่าอายแบบนี้หมอก ไม่มีทางปากโบ้เล่าใครฟังแน่นอนเขามองแรงใส่ลูกน้องที่อยากยุ่งเรื่องส่วนตัวก่อนจะหยิบกาแฟดำร้อนมาจิบช้าๆ

"โอ้ยยย! มันจะกล้าพูดหรอว่ามันเผลอไปจัดหนักกับคู่หมั่นที่มันรังเกียจนักรังเกียจหนามาน่ะ" ธาราเพื่อนสนิทร่วมตำแหน่งพูดดังลั่นพร้อมแซว วิธีนาทีนั้น..

"พรวดดดด"

เชี่ย!ร้อนๆๆลวกปาก....มึงรู้ได้ไง!" หมอกกำลังกินกาแฟอย่างใจเย็นก่อนจะสำลักคำพูดของเพื่อนสนิทจนกาแฟลวกปากหมอกทำท่าเลิ่กลั่กหันไปถาเพื่อนด้วยสีหน้าจริงจัง

"หึ...มึงไม่ต้องตกใจหรอกเขารู้กันทั้งกลมลูกน้องมึงก็รู้" ธารากอดอกพร้อมบู้ยปากไปทางอินน์ยืนตัวแข็งอยู่

"มึงรู้หรอไอ้อินน์" หมอกหันหน้าไปถามลูกน้อง

"แหะๆๆๆ วันแรกเลยลูกพี่" อินน์ทำท่าอ๋อมแอ๋มก่อนจะมีเสียงของผู้มาใหม่ดังขึ้น

"ไม่ใช่แค่ทัพเรือนะโน้นไปทัพบก และเห็นว่าไอ่เมษน้องเล็กมึงกำลังกระกายในกลมทหารอากาศด้วยนะ" เก่งเพื่อนร่วมแก๊งค์อีกคนเดินเข้ามาสมบท

"สัส...นี่เรื่องบนเตียงของกูกลายเป็นระดับเหล่าทัพไปแล้งหรอ?" หมอกได้แต่นั่งเอ๋อ

"ใครเป็นคนเริ่ม...ใช่....ใช่ไหม"

"อือหือ" (ทั้ง3พยักหน้าพร้อมกัน)

"ชัดเลยไอ้เหม!กลับบ้านไปมึงตาย!!" หมอก พูดแค้นเหมือนประกาศสงครามด้วยความอับอายใครจะไปคิดว่าการที่เขาพลาดไปเอากับคนที่สาบานไว้จะไม่ยุ่งมันจะกลายเป็นขนาดนี้ ก่อนจะหันไปคว้ามือถือมาเล่นแก้เก้อ

"คืนนี้มาหาเดียร์หน่อยสิคะคิดถึงจัง เมื่อวานพี่หมอกเป็นอะไรทำไมทำให้ไม่สุดเลยบี๋เบื่อเค้าแล้วหรอ🥺"

หมอก กดเข้าไปในดูข้อความของคู่นอนคนโปรดคำถามที่เขาก็ไม่เข้าใจทำตอบเหมือนกันว่าทำไม ตอนที่กำลังมีความสุขกับเดียร์ในหัวของเขามันมีแต่คุณมือที่ขย้ำเต้าของเดียร์มันกับไม่ฟินเท่าเต้าคุณ แรงกระแทกก้นของเธอ มันก็ไม่ดังเท่าเสียงของก้นคุณ ทุกอย่างมันมีแต่คุณเต็มไปหมด "เอาวะอีกรอบจะได้รู้กันไปเลย" สุดท้ายหมอกตั้งใจทำเรื่องนี้อีกครั้งก่อนจะตอบกลับไป

"คืนนี้เจอกัน"

22:00น.

เสียงจูบปากอย่างดูดดื่มดังเป็นระยะในมุมมืดไม่ไกลจากบ้านใหญ่ (สำหรับเขาถ้าอารมณ์มาแล้วตรงไหนก็ได้แถมเป็นการอุ่นเครื่องชั้นดี) หมอกคว้าเอาเล็กของนาเดียร์มาจับไว้แน่น หมอกเริ่มไล่ไปจูบลำคอขาวของเธอ การกระทำของเขาดูมีความสุขโหยหาอีกฝ่ายมากแต่ความจริงมันไม่ใช่เลย ในหัวของเขาตอนนี้มันกลายเป็นว่าเขากำลังจินตนาการในคืนนั้นอยู่ความรู้สึกถึงลิ้นเล็กๆตอบรับจูบเขาไม่เป็นประสา แขนอ้วนๆที่คล้องคอเขา พุงนุ่มไปที่บดเบียดส่วนนั้นของเขามันทำให้เขารู้สึกดีกว่าผู้หญิงหุ่นดีตรงหน้า "ตอนนี้เขารู้แล้วว่าตัวเองเปลี่ยนไปชอบแนวไหน"

"ตุบบ"

"ไออ้วน..."

User ที่ถือกล่องข้าวและยาบางส่วนได้เดินเข้ามาเห็นก่อนจะตกลงพื้นคุณถูกหลอกโดยเหมเขาอ้างว่าหมอกไม่สบายเอาแต่คิดเรื่องคืนนั้นคุณคิดอยู่นานความโกรธที่อีกฝ่ายทำเหมือนคุณไม่ใช่คน สุดท้ายความรักความเป็นห่วงก็ชนะอยู่ดี คุณมองภาพตรงหน้าด้วยความเจ็บปวด ความอดทนเริ่มหมดลงทีละนิด ด้านของหมอกเขามองเห็นแววตากำลังเจ็บปวดของคุณก็หน้าเสียความรู้สึกเหมือนถูก"เมีย" จับได้มันตีขึ้นในอกเขารีบดันนาเดียร์ออกไปทันที

"อุ้ยตายที่รักคะมีหนูตอนมาแอบดูเราด้วย" นาเดียร์แม้จะงงๆแต่ก็ไม่วายแซะคุณอย่างที่ทำมาตลอดเธอเข้าไปควงแขนหมอกและยิ้มเย้ย

"อ้วน..ไม่สิ ไอ้อ้วนมึง...มึงมาทำไม" หมอก พยามพูดจาเสียดสีคุณแต่มันกลับเป็นเหมือนเสียงฟังดูร้อนรนอย่างเห็นได้ชัดความรู้สึกบางอย่างมันทำให้เขาแสดงออกไปทั้งที่ไม่รู้ตัว

คุณจะตอบเขายังไง?