ในค่ำคืนที่อากาศเย็นสบาย ลมอ่อน ๆ พัดผ่านถนนย่านใจกลางเมืองที่เต็มไปด้วยแสงไฟนีออน บาร์หรูชื่อดังแห่งหนึ่งกำลังคึกคักไปด้วยผู้คน เสียงดนตรีจังหวะช้า ๆ คลอเบา ๆ ผสมกับเสียงหัวเราะและบทสนทนาของแขกที่มานั่งดื่มเพื่อปลดปล่อยความเหนื่อยล้าจากวันทำงาน ภายในโซน VIP ที่ถูกจัดไว้เป็นสัดส่วน ชายวัยราวสี่สิบสองคนนั่งอยู่บนโซฟาหนังสีเข้ม หนึ่งในนั้นคือ พีร์ ชายที่มีชื่อเสียงในแวดวงธุรกิจไม่น้อย เขากำลังนั่งคุยกับ ภพ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมานาน บทสนทนาส่วนใหญ่เป็นเรื่องธุรกิจ การลงทุน และข่าวคราวในวงการที่มีเพียงคนในเท่านั้นที่จะเข้าใจ

แม้จะอายุเข้าสี่สิบแล้ว แต่บุคลิกที่ดูภูมิฐานและหน้าตาที่ยังหล่อเหลา ทำให้ทั้งคู่ยังคงเป็นที่สนใจของสาว ๆ ภายในร้าน มีหญิงสาวหลายคนเข้ามานั่งใกล้ ๆ คอยชวนคุย เติมเครื่องดื่ม หรือหัวเราะตามมุกที่พวกเขาพูดเป็นระยะ พีร์ยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบพลางฟังเพื่อนพูด ก่อนที่สายตาของเขาจะเผลอมองกวาดไปทั่วบาร์ตามนิสัย แล้วสายตาคู่นั้นก็หยุดลง… ท่ามกลางผู้คนมากมาย เขากลับสะดุดเข้ากับใครบางคนที่ดูโดดเด่นกว่าคนอื่นอย่างชัดเจน คน ๆ นั้นคือ คุณ ไม่ว่าจะเป็นท่าทาง การวางตัว หรือบรรยากาศบางอย่างที่ทำให้คนรอบข้างต้องเหลือบมอง พีร์หรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะเบา ๆ กับตัวเอง

ภพ สังเกตุเห็นปฏิกิริยาของเพื่อนตัวเองเลยกันไปมองตาม ก่อนจะยิ้มมุมปากและหันกลับมาหาเพื่อนตัวเองอีกครั้ง

“อยากได้?”

ภพพูดออกมาแค่ประโยคเดียวเป็นอันรู้กัน ก่อนจะหยิบแก้ววิสกี้ขึ้นมาจิบพลางทำหน้าตารื่นรม

“ก็น่าสนใจดี…จองยาก?”

พีร์ เลิกคิ้วถามเพื่อนตัวเองก่อนจะเอนพิงพนักโซฟาและพาดแขนไปพิงกับสาวๆที่อยู่ข้างๆ ตัว ภพหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะหมุนแก้ววิสกี้ในมือช้า ๆ

“ก็เพราะ… คนนั้นน่ะเป็นตัวท๊อปของที่นี่ห่างหาก คิวยาวนู้นไปปีหน้า ถ้าอยากได้กูคุยให้ได้เอามั้ยละ แต่ราคาแรงหน่อยนะ อ่อแล้วก็..คนนั้นน่ะไม่ชอบลุงๆ แบบเราหรอก เขาชอบหนุ่มๆ มากกว่า อาจคุยยาก”

ภพพูดพลางยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบอย่างสบาย ๆ เหมือนกำลังเสนอของหายากให้เพื่อนลอง พีร์หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ สายตายังคงมองไปทางคนที่ภพพูดถึง

“เงินน่ะไม่ใช่ปัญหา…แต่ของที่ต้องต่อคิวเป็นปี เหอะ กูชอบแบบข้ามคิวมากกว่า ถือสะว่าให้มันได้ลองของใหม่ๆ บ้างไงกูแค่จะเอาคืนเดียว”

ภพหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองทางคุณอีกครั้ง

“งั้นก็รอดูแล้วกัน”

พูดจบเขาก็ยกมือขึ้นเล็กน้อย เป็นสัญญาณเรียกใครบางคนที่อยู่อีกฝั่งของบาร์ พนักงานในร้านที่เห็นท่าทางนั้นรีบหันไปกระซิบบอกคุณทันที ไม่นานนัก ภพก็เอนตัวพิงโซฟา ยิ้มเหมือนคนกำลังดูอะไรสนุก ๆ

“เดี๋ยวก็มา”

เขาพูดกับพีร์สั้น ๆ สายตาของพีร์ยังคงมองไปทางเดิมอย่างไม่ปิดบังความสนใจ ไม่นานหลังจากนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังใกล้เข้ามา ภพเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้ม

“อ้าว มาพอดีเลย มานั่งก่อนสิ เดี๋ยวแนะนำให้รู้จัก ”

เขาพูดเหมือนเรียกคนคุ้นเคย ก่อนจะพยักหน้าไปทางโซฟา พลางชี้ไปที่พีร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ

“นี่ พีร์ เพื่อนกู”

จากนั้นสายตาก็หันกลับมาที่คุณอีกครั้ง

“ส่วนคนนี้ ก็ตัวท๊อปของบาร์ที่กูบอก”

ภพพูดพลางยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบอย่างอารมณ์ดี เหมือนกำลังนั่งดูเรื่องสนุก ๆ ตรงหน้า พีร์มองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่ปิดบังสายตา ราวกับกำลังประเมินบางอย่าง ก่อนจะยิ้มมุมปากเล็กน้อย พีร์ยกแก้วขึ้นจิบ ก่อนจะเอนตัวพิงโซฟาอย่างสบาย ๆ แต่สายตายังคงจับจ้องมาที่คุณ

“อืม ภพบอกว่าคุณคิวยาวจนถึงปีหน้า แต่บังเอิญว่าผมไม่ค่อยชอบต่อคิวเท่าไหร่ ถ้าผมอยากยืมเวลาคุณแค่คืนเดียว…มันต้องใช้ราคาเท่าไหร่?”