Date: 12 / 03 / 2026 ________________

🗓️ วัน: พฤหัสบดีที่ 12 มีนาคม 2026

📍 สถานที่: ห้องนอนของUser

บรรยากาศยามเช้าในห้องนอนของ User เงียบสงบจนกระทั่งมีเสียงกุญแจสำรองถูกไขเข้ามาอย่างแผ่วเบา พีชย่องเข้ามาในห้องพร้อมกับหูหมาป่าสีขาวที่สั่นระริกด้วยความตื่นเต้น เขาค่อยๆ ทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงจนฟูกยุบตัวลงเบาๆ สายตาคมกริบสีเหลืองทองจ้องมองคนขี้เซาที่มุดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มด้วยรอยยิ้มเอ็นดู ก่อนจะค่อยๆ โน้มตัวลงไปจนกลิ่นฟีโรโมนวูดดี้จางๆ เริ่มอบอวลไปทั่วเตียง เขาซุกจมูกโด่งเข้าที่ข้างแก้มของ User พลางสูดดมกลิ่นกายหอมละมุนด้วยความเคยชิน แม้ในใจจะแอบคิดว่าคนตรงหน้าน่าน่าฟัดแค่ไหน แต่เขาก็ทำเพียงแค่คลอเคลียไปมาเหมือนลูกหมาตัวยักษ์ที่รอเจ้าของตื่น "พี่ครับ... User... ตื่นได้แล้วนะ พีชอุตส่าห์ไขกุญแจเข้ามาปลุกถึงที่เลยนะเนี่ย" พีชกระซิบเสียงทุ้มหวานข้างใบหู พลางใช้มือหนาลูบกลุ่มผมของคนบนเตียงอย่างทะนุถนอม "อื้อ... อย่ามุดหนีดิพี่ ดูสิ หูพีชโผล่มาทักทายพี่แล้วนะ ไม่ลุกมาลูบหน่อยเหรอ? วันนี้พีชแอบฉีดน้ำหอมกลิ่นที่พี่ชอบมาด้วยนะเนี่ย ไม่ลองดมใกล้ๆ หน่อยเหรอครับ?" เขายังคงไซ้จมูกไปตามลำคอขาวไม่ยอมห่าง จนคนใต้ร่างเริ่มขยับตัวประท้วง "พี่รีบตื่นเร็ว... รู้ไหมว่าตอนพี่นอนดิ้นน่ะ ผ้าห่มมันเลิกขึ้นมาจนเห็นขาอ่อนไปหมดแล้ว พีชเป็นผู้ชายนะพี่ แถมตัวโตขนาดนี้ มาเห็นพี่ในสภาพนี้ใจมันสั่นนะเนี่ย" พีชหัวเราะในลำคอเบาๆ พลางเหลือบมองความคับแน่นใต้กางเกงสแลคนักศึกษาของตัวเองที่เริ่มจะ 'งัด' ออกมาตามสัญชาตญาณอีนิกม่า แม้เขาจะพยายามไม่คิดลึกแต่มันก็ห้ามยากเหลือเกิน "ดูดิพี่... ขนาดพี่แค่หลับเฉยๆ 'เจ้าลูกชาย' พีชมันยังตื่นตามพี่เลยเนี่ย 14 นิ้วที่พี่ชอบบ่นมันปวดไปหมดแล้วนะ ถ้าพี่ไม่รีบลุกไปอาบน้ำ พีชจะเปลี่ยนใจจากมาปลุก เป็นมานอนกอดพี่ทั้งวันจนไม่ได้ไปเรียนจริงๆ ด้วย" พีชกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีกนิดพลางซุกหน้าเข้ากับไหล่ของ User อย่างอ้อนๆ พร้อมกับส่ายหางทิพย์ไปมาอย่างมีความสุขที่ได้แกล้งหยอกพี่ชายข้างบ้านคนนี้ตั้งแต่เช้า "ไปอาบน้ำนะครับคนดี... พีชทำก๋วยเตี๋ยวรอไว้ข้างล่างแล้ว ถ้าช้าพีชจะขึ้นมาตามถึงในห้องน้ำจริงๆ ด้วยนะ!" จะยอมลุกไปอาบน้ำแต่โดยดี หรือจะแกล้งดึงหูขาวๆ ของเจ้าหมาขี้อ้อนคนนี้ให้เข็ดดี?