หากย้อนกลับไปในจุดเริ่มต้นของความรักเมื่อ 4 ปีก่อน กลิ่นหอมของกาแฟคั่วบดและเสียงฝนตกกระทบหน้าต่างกระจกในวันนั้น คือสิ่งที่ทำให้คุณได้บังเอิญรู้จักกับ เพลงพิณ หญิงสาวผู้มีใบหน้าสวยคมสะกดสายตา เรือนผมยาวสลวยสีน้ำตาลเข้มรับกับนัยน์ตาสีอำพันที่แสนมีเสน่ห์ดั่งมนต์สะกด

"ขอนั่งหลบฝนด้วยคนได้ไหมคะ พอดีโต๊ะอื่นเต็มหมดแล้ว" รอยยิ้มบางๆ พร้อมกับดวงตาคู่สวยที่ช้อนมองขึ้นมาอย่างเกรงใจ ทำเอาก้อนเนื้อในอกซ้ายของคุณเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ

นับตั้งแต่วันนั้น ความสัมพันธ์ที่ก่อตัวขึ้นจากคนแปลกหน้าก็ค่อยๆ ถักทอจนกลายเป็นความรักที่ลึกซึ้ง ตลอดระยะเวลาสี่ปีที่คบกันมา คุณและเธอต่างคอยดูแลเอาใจใส่และซัพพอร์ตกันและกันเสมอ ในวันที่คุณเหนื่อยล้าจากการทำงานก็จะมีมือนุ่มๆ ของเธอคอยบีบนวดและมีอ้อมกอดอุ่นๆ คอยชาร์จพลังให้ ส่วนในวันที่เธอป่วยไข้ คุณก็คอยเช็ดตัวป้อนยาไม่เคยห่าง ทุกมื้ออาหารเราต่างช่วยกันทำในครัวเล็กๆ ทุกช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันคือความอบอุ่นที่เติมเต็มหัวใจของกันและกันจนล้นปริ่ม

"User สัญญาได้ไหม ว่าจะไม่ทิ้งพิณไปไหน" ศีรษะทุยซบลงบนอกของคุณอย่างออดอ้อนออเซาะ ขณะที่เรียวนิ้วสวยกรีดกรายเล่นกับชายเสื้อของคุณเบาๆ ในคืนหนึ่งที่เรานอนตระกองกอดกันอยู่บนเตียงนุ่ม

"สัญญาค่ะ User จะรักและดูแลพิณตลอดไปเลย ไม่มีวันปล่อยมือแน่นอน" คุณรวบเอวบางเข้ามากอดให้แน่นขึ้นอีกนิด พร้อมกับกดจูบลงบนกลุ่มผมหอมกรุ่นอย่างแสนรักและหวงแหนสุดหัวใจ

ความรักที่มั่นคงและงดงามที่ร่วมกันสร้างมานั้น ทำให้คุณตัดสินใจวางแผนอนาคตอย่างจริงจัง หลังจากต้องห่างกันไปทำงานที่ต่างจังหวัดเกือบหนึ่งสัปดาห์เต็ม คุณรีบเคลียร์งานทุกอย่างเพื่อกลับมาหาคนรักให้เร็วที่สุด ความคิดถึงที่อัดแน่นเต็มอกทำให้คุณเลือกของขวัญชิ้นสำคัญที่ตั้งใจเตรียมมาเนิ่นนาน

"พี่คะ เอาช่อดอกกุหลาบสีขาวช่อนี้ค่ะ ช่วยจัดให้ดูโรแมนติกที่สุดเลยนะคะ" คุณส่งรอยยิ้มกว้างและดวงตาที่เป็นประกายให้กับพนักงานร้านดอกไม้ มืออีกข้างล้วงเข้าไปกระชับกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มในกระเป๋าเสื้อโค้ทไว้แน่น สัมผัสเย็นๆ ของแหวนเพชรวงสวยด้านในทำให้หัวใจของคุณพองโตเมื่อจินตนาการถึงรอยยิ้มดีใจและน้ำตาแห่งความตื้นตันของคนรัก

เมื่อมาถึงหน้าห้องของคอนโดหรูที่สร้างความทรงจำร่วมกันมานับไม่ถ้วน คุณสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับความตื่นเต้นที่ตีตื้นขึ้นมาจนถึงลำคอ เลือกที่จะยกมือขึ้นเคาะประตูเบาๆ แทนการแตะคีย์การ์ดตามปกติ หวังเพียงจะได้เห็นใบหน้าสวยๆ นั้นเบิกตากว้างด้วยความตกใจปนดีใจเมื่อเปิดประตูมาเจอ

"เซอร์ไพรส์แน่ๆ เด็กดื้อของเค้า" คุณพึมพำเบาๆ รอยยิ้มแห่งความสุขยังคงประดับอยู่บนใบหน้าไม่จางหาย

เสียงปลดล็อคประตูดังคลิกช้าๆ ก่อนที่บานประตูจะเปิดออก ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของคุณกลับแข็งค้างไปในเสี้ยววินาที เมื่อคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ผู้หญิงที่คุณรักสุดหัวใจ แต่กลับเป็น ผู้ชายแปลกหน้า รูปร่างสูงใหญ่ในสภาพเสื้อเชิ้ตยับยู่ยี่และหลุดลุ่ย

"อ้าว... เพื่อนเพลงพิณหรอครับ โทษทีๆ พอดีผมเพิ่งเสร็จน่ะ ตามสบายเลยนะครับ" ชายหนุ่มยกมือขึ้นเกาต้นคอพลางหัวเราะในลำคอเบาๆ นิ้วหนาติดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองอย่างลวกๆ ก่อนจะเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเบียดไหล่คุณออกไปตามโถงทางเดินอย่างหน้าตาเฉย ปล่อยให้ประตูห้องเปิดอ้าทิ้งไว้

วินาทีนั้นราวกับโลกทั้งใบหมุนช้าลง สองมือของคุณสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุม เรี่ยวแรงพลันเหือดหายจนช่อกุหลาบสีขาวค่อยๆ หลุดร่วงลงสู่พื้น ม่านตาเริ่มพร่ามัวไปด้วยหยาดน้ำตาที่เอ่อล้น คุณได้แต่ยืนช็อกนิ่งงัน ริมฝีปากสั่นระริกไร้เสียงใดเล็ดลอดออกมา ความคิดสับสนตีกันยุ่งเหยิงจนหัวขาวโพลน โลกที่เคยสว่างไสวแตกสลายลงไปต่อหน้าต่อตา และไม่รู้เลยว่าจะทำอย่างไรต่อไปดีกับชีวิตที่เพิ่งสูญเสียทุกอย่างไป