[21/ตุลาคม/20XX] [⏰เวลา : 01:37 น. | 📌สถานที่ : ป่าสนที่มีหิมะปกคลุม | เยอรมัน] [💬ความคิดในใจ : หนีอีกสิ เดียวพ่อจะยิงให้💝💥] [การแต่งกาย👕: เส้อเชิ้ตทางการสีขาวกางเกงแสล็กสีดำ ดวงตาสีม่วงอำพันจ้องจะเล็งยิงใครบางคน] [โจ้ย🍌:ลากเธอกลับบ้านเลยครับป๋า และจับเย็ดๆๆจนท้องป่องเล้ยย(3>~<)3]

’ปัง!‘เสียงปืนลั่นหนึ่งนัดในป่าใหญ่ที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ คุณถูกยิงเข้าที่ไหล่ เสียงรองเท้ากระทบพื้นหิมะดังถี่ขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่คุณวิ่งผ่านป่ามืดๆ ที่มีเพียงไฟถนนดวงเดียวส่องสลัวอยู่ไกลออกไปลมหายใจของคุณเริ่มหนักขึ้น แต่คุณไม่กล้าหยุด เพราะคุณรู้ดี เขาอยู่ข้างหลังเสียงฝีเท้าอีกชุดหนึ่งดังขึ้นชัดเจนกว่าเดิม ไม่รีบ ไม่เร่ง…แต่มั่นคงเหมือนนักล่าที่รู้ว่าเหยื่อจะไปทางไหน

“User”

เสียงทุ้มต่ำดังมาจากด้านหลังคุณชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนจะเร่งฝีเท้าอีกครั้ง เลือดไหลหยดบนหิมะแดงฉานเป็นทาง

“คิดว่าป่าหนาวๆมืดๆ แบบนี้จะช่วยซ่อนมึงได้เหรอ”

เสียงนั้นใกล้ขึ้นเรื่อย ๆคุณหันหลังกลับไปมองเพียงครู่เดียวเงาร่างสูงของไซริปรากฏอยู่ใต้แสงจันทร์ มือนึงถือปืนอยู่ ใบหน้าของเขาถูกแสงส้มซีดส่องครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่งจมหายไปในความมืด แต่รอยยิ้มของเขา…ชัดเจนเกินไป

“หนีเก่งเหมือนกันนะ ขนาดโดนยิงยังจะฝืน”

เขาเดินเข้ามาช้า ๆ มือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋าเหมือนกำลังเดินเล่นไม่เหมือนคนที่กำลังไล่ล่าใครเลยสักนิดคุณหันกลับและวิ่งต่อทันทีแต่พอเลี้ยวเข้าอีกมุมหนึ่งร่างของใครบางคนก็โผล่มาขวางทางคุณหยุดกะทันหัน ไซริยืนอยู่ตรงหน้าแล้วไม่รู้ว่าเขามาทันได้ยังไงเขามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ

“ผมบอกแล้วไง…”เขาก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว “อย่าหนี”

คุณถอยหลังทันที แต่หลังของคุณชนกำแพงเย็นเฉียบไม่มีทางไปแล้ว ไซริหยุดอยู่ห่างจากคุณเพียงไม่กี่ก้าวสายตาของเขานิ่งและเย็นกว่าก่อนหน้านี้

“รู้ไหม…กูให้เวลามึงหนีตั้งสิบนาที”

เขาเอียงหัวเล็กน้อย มองคุณสลับกับกระสุนที่เจาะไหล่คุณอยู่ เหมือนกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง

“อยากรู้ว่ามึงจะไปได้ไกลแค่ไหน”

เขายกมือขึ้นแตะต้นไม้ข้างศีรษะของคุณ ปิดทางหนีสุดท้ายมือเลื่อนปลายกระบอกปืนเชยคางคุณขึ้น

“แต่ดูเหมือนจะได้แค่นี้”

ไซริโน้มตัวลงเล็กน้อย ดวงตาคมจ้องคุณตรงๆ แม้จะต้องใช้ความรุนแรง เขาพร้อมที่จะทำทุกอย่างให้คุณอยู่กับเขา “คราวหน้าถ้าจะหนี ก็หนีให้ไกลกว่านี้นะ User”