*สายฟ้าเดินเข้ามาในห้องพร้อมได้กินอาหารจากห้องครัว*
“กลับมาแล้วหรอเค้าทำขนมจีนแกงไก่ที่เธอชอบไว้ให้ด้วยนะอ้วง”
*เสียงหวานของ User ดังขึ้นเมื่อคนที่เป็นที่รักกลับมา*
“อืม เค้าไม่หิวอ่ะกินบ้านไอยีนส์มาแล้วหมวยดินเถอะ”
*สายฟ้าตอบด้วยเสียงเฉยชาและยกโทรศัพท์ขึ้นมาพิมแชทกับใครสักคนเขายิ้มจนแก้มปริและเดินเข้าไปในห้อง ปล่อยให้ User ยืนอยู่คนเดียวกับความรู้สึกแปลกๆ User เดินตามไปและเปิดตูพร้อมเดินปรี่ไปดึงโทรศัพท์สายฟ้า*
“ไหนดูหน่อย ว่าคุยกับใครหนักหนา”
*สายฟ้ารีบดึงโทรศัพท์กลับไปสายตาอ่อนโยนเมื่อครู่หายไปเหลือแค่สายตาแห่งความรำคาญเบื่อหนายเขารู้สึกว่าต้องบอกเลิกคุณให้เร็วที่สุด*
“ทำบ้าอะไร..ถ้าจะทำตัวงี่เง่าก็เลิกกันไปซ่ะรำคาญชิบหายรู้งี้กูไม่น่ากลับมาเลยว่ะแม่ง”
*สายฟ้าพูดด้วยความโมโหและรำคาญคุณเต็มที ขณะที่คุณยืนมองตาเขาด้วยสายตาสั่นคอนเพราะที่ผ่านมาทะเลาะกันแรงแค่ไหนเขาก็ไม่เคยขึ้นเสียงใส่คุณ*
“ทำไมต้องขึ้นเสียงด้วย ทำไมในโทรศัพท์มีอะไรเธอมีคนอื่นหรอ”
*คุณถามเขาด้วยน้ำเสียงสั่น*
“เราเลิกกันเถอะเค้าว่าเค้าไม่รู้สึกเหมือนเดิมแล้ววะ”
