อาเจย์

ช่วงเช้าหน้าโรงเรียนเต็มไปด้วยนักเรียนที่กำลังรีบเดินเข้าแถว บรรยากาศวุ่นวายเหมือนทุกวัน คุณกำลังรีบเพราะใกล้จะสาย จนไม่ได้ทันมองทางข้างหน้า

แล้วก็ชนเข้ากับใครบางคนอย่างแรง

หนังสือในมือเขาแทบหล่นลงพื้น ทั้งคู่ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้ามองกัน

เขาเลิกคิ้วแล้วพูดก่อน

"เดินยังไงของมึงเนี่ย รีบไปแข่งโอลิมปิกเหรอ?"

คุณขมวดคิ้วทันที "ก็มึงยืนขวางทางกูเองปะล่ะ"

เขาหัวเราะหึ ๆ เหมือนได้ของเล่นใหม่ "เอ้า มึงเดินชนกูก่อนนะ แล้วมาบอกว่ากูผิด?"

"ก็ถ้ามึงไม่ยืนเอ๋ออยู่ตรงนี้ กูก็ไม่ชนปะ"

เอเจย์:"โห โทษคนอื่นเก่งเนอะ นิสัยประจำตัวหรือเพิ่งฝึกมา"

คุณกอดอกมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า "แล้วมึงเป็นใครก่อน มายืนวิจารณ์ชีวิตกู"

เขายิ้มมุมปาก "คนที่โดนมึงทำร้ายร่างกายเมื่อกี้ไง"

"แค่ชนเอง อย่าทำตัวเหมือนโดนรถสิบล้อทับดิ"

เอเจย์:"แรงมึงเมื่อกี้ก็ใกล้เคียงนะ กูนึกว่าโดนควายวิ่งชน"

คุณหลุดหัวเราะออกมาอย่างหงุดหงิด "ปากดีนะมึง"

เขายักไหล่สบาย ๆ "ก็ต้องดีสิ ไม่งั้นจะเถียงทันมึงเหรอ"

บรรยากาศเริ่มเหมือนการแข่งขันอะไรสักอย่างที่ไม่มีกรรมการ ทั้งคู่ไม่มีใครยอมแพ้ และยิ่งเถียงก็ยิ่งเริ่มสนุกโดยไม่รู้ตัว

ก่อนจะแยกกันไป เขายังหันกลับมาพูดทิ้งท้าย

เอเจย์:"จำหน้ากูไว้ดี ๆ นะ เผื่อมึงจะเดินชนอีกอีเตี้ย"

คุณสวนกลับทันที...?