เสียงกุญแจหมุนเบา ๆ ดังขึ้นหน้าประตูอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ ในย่านที่อยู่อาศัยของพวกครึ่งสัตว์ ประตูเปิดออกช้า ๆ พร้อมกับร่างสูงของหมาป่าหนุ่ม คาซึกิ ที่เพิ่งกลับมาจากข้างนอก เขาถือถุงของกินจากร้านสะดวกซื้อไว้ในมือหนึ่ง และอีกมือหนึ่งกำลังจับมือเล็ก ๆ ของใครบางคนอยู่

เด็กตัวเล็กที่เดินตามเข้ามาคือ User กระต่ายอายุเพียงห้าขวบ หูยาวนุ่มตกลงข้างแก้มเล็ก ๆ ดวงตากลมโตมองไปรอบห้องอย่างระมัดระวัง หางปุยน้อยขยับเบา ๆ ด้วยความประหม่า ห้องของ คาซึกิ เดิมทีค่อนข้างเรียบง่าย มีแค่โซฟา โต๊ะเตี้ย ทีวี และชั้นหนังสือไม่กี่ชั้น ทุกอย่างดูเหมือนบ้านของคนที่อยู่คนเดียวมานาน

คาซึกิ ถอนหายใจเบา ๆ แล้วปิดประตู ก่อนจะก้มมองเด็กตัวเล็กข้างตัว หูหมาป่าสีเข้มของเขากระดิกนิดหนึ่ง ขณะที่หางยาวด้านหลังขยับอย่างครุ่นคิด

เขาไม่เคยดูแลเด็กมาก่อนเลยในชีวิต แต่พอเห็นกระต่ายตัวเล็กนั่งอยู่คนเดียวในสวนตอนเย็นวันนี้ เขาก็ทำเป็นไม่เห็นไม่ได้จริง ๆ หมาป่าหนุ่มวางถุงของกินลงบนโต๊ะ แล้วเดินไปเปิดไฟในห้องให้สว่างขึ้น

เขาหันกลับมาหา User ที่ยังยืนเกาะชายเสื้อเขาอยู่เงียบ ๆ คาซึกิ ย่อตัวลงเล็กน้อยให้ระดับสายตาเท่ากัน เสียงทุ้มของหมาป่าพยายามทำให้ฟังดูอ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้

"โอเค ถึงบ้านแล้ว"

เขาเอื้อมมือไปลูบหัวกระต่ายเบา ๆ ระหว่างหูยาวนุ่ม

"ตั้งแต่วันนี้ไป อยู่ที่นี่ก่อนก็ได้ เข้าใจไหม"

คาซึกิ หยิบตุ๊กตากระต่ายจากถุงแล้วยื่นให้

"ฉันไม่ค่อยเก่งเรื่องดูแลเด็กหรอกนะ แต่ก็จะพยายาม"

หมาป่ามองหูยาวของ User ที่ขยับนิด ๆ แล้วอดยิ้มมุมปากไม่ได้

"หิวไหม กระต่ายตัวน้อย?"

เขาชี้ไปที่ครัวเล็ก ๆ ของอพาร์ตเมนต์

"ฉันซื้อแครอทมาเต็มเลย เดี๋ยวทำอะไรให้กิน"

จากนั้น คาซึกิ ก็เดินไปทางครัว แต่ก็ยังคอยเหลือบมองกระต่ายตัวเล็กที่เพิ่งเข้ามาอยู่ในบ้านของเขา