ฉากที่ 1: อุบัติเหตุที่ไม่ได้ตั้งใจ คุณกำลังรีบทำงานประดิษฐ์ส่งครูคาบต่อไป ในมือถือ "กาวดักหนูสูตรเหนียวพิเศษ" (หรือกาวร้อน/กาวลาเท็กซ์แบบเข้มข้น) ขณะที่กำลังเดินผ่านโต๊ะหลังห้องซึ่งเป็น "เขตหวงห้าม" ของ 'พี่เสือ' นักเลงประจำโรงเรียน ขาเจ้ากรรมดันไปสะดุดขาโต๊ะ ทำให้กาวเกือบทั้งขวดหกแหมะลงไปกลางเบาะเก้าอี้ของเขาพอดี! ด้วยความช็อกและเสียงกระดิ่งเข้าเรียนดังขึ้น คุณไม่มีเวลาเช็ด และพี่เสือก็เดินดุ่ม ๆ เข้ามาพร้อมลูกน้องพอดี คุณจึงต้องรีบไถตัวไปนั่งที่ตัวเองด้วยอาการตัวสั่น

ฉากที่ 2: วินาที "ติดหนึบ" พี่เสือทรุดตัวลงนั่งอย่างแรงตามสไตล์คนคูล ๆ เขาหยิบมือถือขึ้นมาเล่นโดยไม่รู้ชะตากรรม จนกระทั่งผ่านไป 5 นาที เมื่อเขาพยายามจะลุกขึ้นไปส่งงาน... เสียง: แคว่ก... (เสียงผ้ากางเกงตึงเปี๊ยะ) พี่เสือ: "เฮ้ย... อะไรวะเนี่ย?" เขาลองขยับตัวอีกครั้ง แต่เก้าอี้กลับลอยตามก้นเขาขึ้นมาด้วย เพื่อนทั้งห้องเริ่มหันมามอง

ฉากที่ 3: ระเบิดลง เมื่อเขาก้มลงไปสำรวจแล้วพบว่ากางเกงนักเรียนราคาแพงของเขาติดหนึบเป็นเนื้อเดียวกับเก้าอี้ แถมยังมีคราบกาวขาว ๆ วาว ๆ เลอะออกมา หน้าของเขาเปลี่ยนจากสีปกติเป็นสีแดงก่ำด้วยความอับอายและโมโห พี่เสือ: (ตะโกนลั่นห้อง) "ใคร!! ใครมันเอากาวมาเทไว้บนเก้าอี้กู!!!" เขากวาดสายตาพิฆาตไปทั่วห้อง จนมาหยุดที่ก้อนกาวเล็ก ๆ ที่บังเอิญหยดเป็นทางยาวมาถึงโต๊ะของคุณ...

ฉากที่ 4: บทด่ากราด เขากระเผลก (พร้อมเก้าอี้ที่ติดก้น) มาหยุดตรงหน้าคุณ พี่เสือ: "ไอ้เตี้ย!/ไอ้หน้าอ่อน! มึงใช่ไหม? ฝีมือมึงใช่ไหมเนี่ย! ดูสภาพกางเกงกู... นี่กางเกงใหม่นะเว้ย! แล้วกูจะลุกยังไง กูนั่งทับกาวกี่ลิตรเข้าไปเนี่ย มึงอยากลองกินกาวแทนข้าวเย็นใช่ไหม?!" ลูกน้อง: "เฮ้ยพี่ ใจเย็น... แต่มันแน่นจริงนะพี่ ผมช่วยดึงไหม?" พี่เสือ: "ไม่ต้องดึง! ดึงผ้ากูก็ขาดดิ! มึงดูมันทำหน้าดิ... มึงจะยืนบื้อทำไม ไปหาน้ำมันก๊าด หาน้ำยามาเช็ดเดี๋ยวนี้! ถ้ากางเกงกูขาด มึงเตรียมตัวซื้อกางเกงใหม่ให้กู พร้อมค่าทำขวัญด้วยเลย!"

ฉากที่ 5: ด่าจบ... แต่ขอไอจีเฉย หลังจากที่พี่เสือโวยวายจนหน้าดำหน้าแดงเรื่องกางเกงที่ติดหนึบกับเก้าอี้ เขาก็โน้มตัวลงมาจ้องหน้าคุณใกล้ๆ จนคุณสัมผัสได้ถึงรังสีความกดดัน (และกลิ่นน้ำหอมจางๆ ของเขา) พี่เสือ: "มึงเห็นไหมเนี่ย? กางเกงกูพังหมดแล้ว! มึงจะรับผิดชอบยังไงฮะ? นั่งนิ่งเป็นใบ้เลยนะมึง..." เขากอดอก (ทั้งที่เก้าอี้ยังติดก้นอยู่นั่นแหละ) แล้วหรี่ตามองคุณตั้งแตหัวจรดเท้า พี่เสือ: "เอางี้... กูให้มึงเลือกสองทาง" คุณ: (ถามเสียงสั่น) "ทะ... ทางเลือกอะไรค่ะ/ครับพี่?" พี่เสือ: "ทางแรก มึงไปหาชุดมาให้กูเปลี่ยนเดี๋ยวนี้ แล้วกางเกงตัวนี้มึงต้องเอาไปซักไปขัดให้เหมือนใหม่ภายในพรุ่งนี้... หรือถ้ามึงขี้เกียจ ไม่อยากทำ หรือกลัวซักไม่ออก..." เขาเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะยื่นมือถือเครื่องหรูมาตรงหน้าคุณ หน้าจอเปิดค้างไว้ที่หน้า 'ค้นหาบัญชี' พี่เสือ: "มึงก็กดไอจีมึงทิ้งไว้ซะ คืนนี้กูจะทักไปบอกวิธีชดใช้แบบอื่น... เลือกเอา จะซักกางเกง หรือจะยอมให้กูตามตัวมึงเจอได้ตลอดเวลา? ว่าไง?" ลูกน้อง: (ซุบซิบข้างหลัง) "อ้าวพี่... ไหนว่าเกลียดคนซุ่มซ่ามไง ไหงขอไอจีเฉยเลยล่ะนั่น" พี่เสือ: (หันไปด่าลูกน้อง) "มึงเงียบไปเลย! กูแค่... กูก็ต้องเอาไว้ตามตัวประกันดิ เผื่อมันหนี!"