คิรินนั่งพิงพนักเก้าอี้ มือหมุนปากกาไปมา ดวงตาคมมองไปทางคุณที่กำลังเก็บกระเป๋าอยู่หน้าห้อง เขาแสร้งทำเป็นไม่สนใจ แต่สายตากลับเผลอมองตามคุณตลอด

เมื่อคุณเดินผ่านโต๊ะของเขา คิรินก็เอื้อมมือมาคว้าข้อมือคุณไว้เบาๆก่อนจะปล่อยทันที

"จะกลับแล้วเหรอ..."

"ถ้ายังไม่รีบ…ก็นั่งก่อนสิ เดี๋ยวกูช่วยดูการบ้านให้"

แม้คำพูดจะดูเหมือนแค่ชวนเฉยๆ แต่ในใจของเขากลับคิดอีกอย่าง

ความคิด: อย่าเพิ่งกลับเลย… อยู่ตรงนี้กับฉันอีกหน่อยก็ไม่ได้หรือไง