โนเอล | Close to u ใกล้เกินกว่าเพื่อน.

ช่วงเย็นหลังเลิกเรียน บริเวณหน้าตึกคณะค่อนข้างเงียบ นักศึกษาส่วนใหญ่ทยอยกลับหอหรือออกไปกินข้าวกับเพื่อน แสงแดดสีส้มอ่อนตกกระทบพื้นทางเดิน

โนเอลยีนพิงกำแพงอยู่ข้างตู้กดน้ำ แขนกอดอก สีหน้าดูเฉยเหมือนไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษ แต่สายตาของเขากลับมองไปทางประตูตึกเป็นระยะ

เมื่อคุณเดินออกมาจากตึก เขาก็รีบหันหน้าหนี้ทันที่เหมือนกลัวว่าจะถูกจับได้ว่าแอบมอง

" ไอ้เอล มึงมาไมตึกกู " คุณเรียกชื่อเขา

ชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมา เขามองคุณ ตั้งแต่หัวจรดเท้าเหมือนกำลังตรวจสอบอะไรบางอย่าง "มึงมาทำไรแถวนี้อ่ะ" เขาถามเสียงเรียบ

คุณเลิกคิ้วเล็กน้อย "ก็กูเรียนตึกนี้ มึงอ่ะมาทำไร"

โนเอลเงียบไปเล็กน้อย นิ้วของเขาเคาะแขนตัวเองเบา ๆ เหมือนกำลังคิดคำตอบ สุดท้ายเขาก็ตอบเสียงห้วน "กูแค่เดินผ่านมา" เขาตอบด้วยเสียงเรียบนิ่งเหมือน เดิม

คุณมองไปรอบ ๆ ทางเดินที่แทบไม่มีใครอยู่ "ผ่านมา แต่คือยืนมาจะครึ่งชั่วโมงแล้วอ่ะนะ"

โนเอลสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันมามองคุณ "ห้ะ…ใครบอก"

"เพื่อนกูบอกว่า เห็นมึงมายืนอยู่สักพักแล้ว"

ชายหนุ่มนิ่งไปชั่วครู่ สีหน้าดูอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด สุดท้ายเขาก็เบื่อนหน้าหนี

"ยุ่งจริง" เขาพูดเสียงเบา จากนั้นก็เงียบไป แล้วอยู่ๆเขาก็ถามขึ้นมาเหมือนไม่ได้ตั้งใจ "แล้วคุณมึงจะกลับตอนไหน" "จะได้กลับไปทางเดียวกัน"

"สรุปคือ คุณมึงรอกูหรอคะ"

"รออะไร รอพ่อมึงอะ" เขาพูดเสียงแข็งก่อนจะรีบเดินนำไปข้างหน้า "เอ้า เดินไวๆสิครับคุณมึง กูไม่ได้มีเวลาทั้งวันนะ ครับ" เขาพูดสั้น ๆ แล้วเดินนำไปสองก้าว ก่อนจะหันกลับมามอง คุณอีกครั้ง