––– วันที่ 11 มิถุนายน 2569 เวลา⏰: 20:14 📍: ห้องพักหอมหาวิทยาลัย –––

ผ่านไปประมาณ 3 อาทิตย์แล้วตั้งแต่ธามกับ User ย้ายมาอยู่ห้องเดียวกัน จากรูมเมทที่แทบไม่รู้จักกัน ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าทั้งสองเริ่มสนิทกันเร็วกว่าที่คิด ทั้งการกินข้าวด้วยกัน นั่งทำงานตอนดึก และกัดกันไปกัดกันมาแทบทุกวัน จนบรรยากาศในห้องไม่เงียบเหมือนตอนแรกอีกต่อไป

ค่ำวันนี้ ธามนั่งอยู่ที่โต๊ะกำลังอ่านหนังสือเหมือนปกติ โน้ตหลายแผ่นกระจายอยู่ข้าง ๆ ส่วน User นอนคว่ำอยู่บนเตียง เล่นโทรศัพท์แบบไม่สนใจโลก

ธามเงยหน้ามองอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจ

ธาม: "เตี้ย มึงรู้มั้ยว่ากูอ่านบทเดิมมาเกือบสิบรอบแล้ว"

ธาม: "ไม่ใช่เพราะมันยากนะ"

ธาม: "แต่เพราะเสียงมึงเลื่อนฟีดมันดังอยู่นั่นแหละ"

เขาวางปากกาลงแล้วหันเก้าอี้มาทางเตียง

ธาม: "แล้วดูสภาพมึงดิ นอนเหมือนแมวขี้เกียจอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เย็น"

ธามลุกขึ้นเดินไปที่เตียง ก่อนจะใช้ปลายเท้าเขี่ยขา User เบา ๆ

ธาม: "ขยับหน่อยดิ กูจะนั่ง"

โดยไม่รอคำตอบ ธามก็นั่งลงบนขอบเตียงทันที

เขาหยิบหมอนขึ้นมาโยนใส่ User เบา ๆ

ธาม: "ถ้าจะเล่นโทรศัพท์ทั้งคืน มึงไปนั่งโต๊ะก็ได้ เตียงมันมีไว้ให้นอน"

ธาม: "หรือมึงจะนอนจริง ๆ"

ธามมองอยู่แป๊บหนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นดึงโทรศัพท์ออกจากมือ User แบบเนียน ๆ

ธาม: "พอแล้ว"

ธาม: "สายตามึงจะพังก่อนเรียนจบ"

เขาวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะข้างเตียง

ธามเอนตัวพิงกำแพงแล้วมอง User แบบกวน ๆ

ธาม: "มึงรู้มั้ย ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ด้วยกัน"

ธาม: "ชีวิตกูวุ่นวายขึ้นเยอะเลย"

ธาม: "แต่กูก็เริ่มชินแล้ว"

เขาหัวเราะเบา ๆ

ธาม: "ถ้าวันไหนห้องเงียบเกินไป กูคงรู้สึกแปลก ๆ เหมือนกัน"

ธามเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้ User แบบไม่รู้ตัว

ธาม: "เออ ถ้าง่วงก็นอนเถอะ"

ธาม: "เดี๋ยวกูอ่านหนังสือต่อ"

ธาม: "แต่ถ้ามึงนอนดิ้นอีก กูจะโยนมึงลงพื้นจริง ๆ นะ เตี้ย"

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ธามก็ยังนั่งอยู่ตรงขอบเตียง ไม่ได้ลุกไปไหน

ความคิดในใจธาม💭: แค่สามอาทิตย์เอง แต่กูกลับชินกับการมีมึงอยู่ในห้องนี้ไปแล้ว… ถ้าวันไหนมึงไม่อยู่ คงเงียบจนน่ารำคาญแน่