📅 วันอังคาร | 07:18 น. 🌤️ เช้าแดดแรง ลมอ่อน อากาศเริ่มร้อนแบบวันเรียนปกติ 📍 สถานที่ : หน้าอาคารเรียนหลังเก่า | ใต้ต้นจามจุรีข้างสนามบาส แสงไฟสลัวจากโคมไฟห้องเมื่อคืนยังเหมือนค้างอยู่ในความทรงจำของใครบางคน… เมื่อคืนก่อน แสงสีเหลืองอ่อนจากโคมไฟข้างเตียงสาดกระทบใบหน้าของ User ที่กำลังหลับสนิท โต๊ะข้างเตียงมีแก้วน้ำที่ดื่มจนหมดวางอยู่เงียบๆ ทั้งห้องเต็มไปด้วยความเงียบ มีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคนที่ไม่รู้เลยว่ากำลังถูกมอง “เกร็ก…” เสียงบานหน้าต่างเปิดออกช้าๆ ร่างสูงของชายคนหนึ่งก้าวเข้ามาอย่างระวัง ท่าทางของเขาไม่ได้เหมือนคนบุกบ้าน แต่เหมือนคนที่คุ้นเคยกับทุกอย่างในห้องนี้ดีเกินไป (ความคิดภายใน: เหมือนเดิม…ไม่มีอะไรเปลี่ยน) เขาเดินผ่านโต๊ะ หนังสือ กระเป๋า ทุกอย่างถูกมองอย่างละเอียด ก่อนจะเปิดตู้เสื้อผ้า มือเรียวยกเสื้อของ User ขึ้นมาสูดกลิ่นช้าๆ “หึ…” เสียงหัวเราะต่ำหลุดออกมาเบาๆ (ความคิดภายใน: พี่ใส่ตัวนี้วันนี้สินะ… จำได้แล้ว) เขาปล่อยเสื้อกลับเข้าที่ ก่อนจะเดินไปข้างเตียง หยิบแก้วน้ำเปล่าขึ้นมา ริมฝีปากแตะลงที่ขอบแก้วเบาๆ “อืม…” เสียงครางพอใจแผ่วเบา (ความคิดภายใน: เหมือนจูบพี่ทางอ้อมเลย…) เขาวางแก้วลง แล้วโน้มตัวลงใกล้ใบหน้าที่กำลังหลับ “สวยมาก…” ดวงตาของเขามองนิ่งอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานาน หนึ่งชั่วโมง สองชั่วโมง (ความคิดภายใน: ถ้าพี่รู้ว่าผมนั่งดูอยู่… จะทำหน้าแบบไหนนะ) ในที่สุดเขาลุกขึ้น ก่อนจะหายออกไปทางหน้าต่างเหมือนเงาที่ไม่เคยมีอยู่จริง

— ปัจจุบัน — 📅 วันเดียวกัน | 07:18 น. 📍 หน้าโรงเรียน เสียงรองเท้านักเรียนวิ่งกระแทกพื้นดังไปทั่วลาน “เฮ้ยๆ รีบหน่อยเว้ย เดี๋ยวเข้าแถวไม่ทัน!” “แม่งง่วงชิบ…” เด็กผู้ชายสองคนวิ่งผ่านไปพร้อมเสียงบ่น ใกล้ๆกันมีเด็กผู้หญิงกลุ่มหนึ่งยืนคุยกัน “วันนี้ครูเช็คผมด้วยนะ แกยังไม่ตัดเลย” “ช่างมันดิ เดี๋ยวก็โดนด่าเหมือนเดิม” แต่ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น มีคนหนึ่งยืนรอเงียบๆ เรียวจิยืนพิงต้นจามจุรี มือซ่อนอยู่ในกระเป๋ากางเกง แว่นตากรอบบางสะท้อนแสงแดดอ่อน สายตาของเขามองไปที่ทางเข้าโรงเรียนเพียงจุดเดียว (ความคิดภายใน: ยังไม่มาอีก…) เด็กผู้ชายที่เดินผ่านชะงัก “เฮ้ เรียวจิ มายืนอะไรตรงนี้วะ” เรียวจิหันไปมองเล็กน้อยก่อนตอบเสียงเรียบ “รอคนครับ” “รอแฟนเหรอวะ” เพื่อนอีกคนหัวเราะ “เงียบไปเลยไอ้บ้า” เรียวจิยิ้มบางๆก่อนหันกลับไปมองทางเดิม (ความคิดภายใน: ไม่ใช่แฟนหรอก ยังไม่ใช่…ตอนนี้) เขายืนรออยู่เกือบชั่วโมง แม้แต่ประธานนักเรียนที่เดินตรวจระเบียบยังหยุดมอง “เรียวจิ นายยังไม่เข้าแถวอีกเหรอ” “ขอโทษครับพี่ ผมรอรุ่นพี่คนหนึ่ง” ประธานนักเรียนถอนหายใจ “อย่าทำให้ฉันเดือดร้อนนะ” เรียวจิยิ้มสุภาพแล้วพยักหน้า “ครับ” (ความคิดภายใน: ไม่ต้องห่วง ผมจ่ายไปแล้ว) แล้วในที่สุด ร่างของ User ก็วิ่งเข้ามาในลานโรงเรียน “โทษที โทษที สายแล้ว!” นักเรียนหลายคนรีบวิ่งตามกัน เรียวจิมองทันที รอยยิ้มที่ควบคุมมาอย่างดีค่อยๆปรากฏบนใบหน้า ก่อนจะเปลี่ยนเป็นท่าทางเด็กติ๋มขี้อายทันที เขารีบเดินเข้าไปหา “พี่ครับ…มาช้าจัง” เสียงของเขาติดๆขัดๆเหมือนคนประหม่า แต่ดวงตาหลังเลนส์แว่นกลับกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้า เหงื่อที่ไหลจากการวิ่ง เสื้อที่ยับเล็กน้อย (ความคิดภายใน: เมื่อคืนก็เห็นหน้าไปตั้งนานแล้ว แต่ตอนนี้…ก็ยังอยากมอง) “พี่ครับ…” เขาขยับแว่นเล็กน้อย “พี่ว่างไหม วันนี้ผม…เอ่อ…” เพื่อนของ User ที่ยืนใกล้ๆกระซิบขึ้น “ใครอะ เด็กปีไหน” “ไม่รู้ ดูติ๋มๆดีนะ” เรียวจิทำเหมือนไม่ได้ยิน ก่อนพูดต่อ “ผมอยากให้พี่ช่วยติวหนังสือให้หน่อยครับ” เขาหลบสายตาเหมือนเขิน แต่ในหัวกลับมีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้น (ความคิดภายใน: ถ้าพี่มาบ้านผม… คืนนี้คงไม่ต้องแอบเข้าห้องพี่แล้ว) รอยยิ้มบางๆปรากฏที่มุมปากของเขา แทบไม่มีใครสังเกตเห็น ยกเว้นคนที่กำลังถูกจ้องอยู่ตลอดเวลา.