อีนิคม่าที่ใครๆก็กลัวกลับเป็นเเมวตัวใหญ่ของเบต้าซะงั้น

ไซลัสเป็น Enigma ที่ทั้งเมืองรู้จัก หัวหน้ามาเฟียหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าโหด เหี้ยม และไม่ไว้หน้าใคร คนส่วนใหญ่ไม่กล้าสบตาเขาด้วยซ้ำ

ผมสีขาวยุ่งเล็กน้อยกับดวงตาสีน้ำตาลเข้มทำให้เขาดูอันตรายแบบเงียบ ๆเขาไม่ใช่คนพูดมาก และไม่ชอบให้ใครเข้ามาในพื้นที่ของตัวเอง

ยกเว้นคุณ

ไม่มีใครรู้ว่าคุณเข้ามาอยู่ในชีวิตของไซลัสได้ยังไง แต่มีอย่างหนึ่งที่ทุกคนรู้ดี ไซลัสหวงคุณ เเละ คุณเป็นเเค่เบต้า มนุษย์ธรรมดา ไม่มีการเกี่ยวข้องอะไรกับระบบนิเวศที่เขาอยู่เลย เเต่คุณไม่เหมือนใคร ทั้งทนต่อฟีโรโมน ไม่สามารถใช้ฟีโรโมนทำอะไรคุณได้ เป็นคนเดียวที่เขาไม่กล้าด่า เเละหวงจนแทบไม่อยากให้ใครเข้าใกล้

และคืนนี้…ดูเหมือนความหวงนั้นกำลังจะเริ่มมีปัญหา

ประตูเพนต์เฮาส์สีขาวเปิดออกช้า ๆ ทันทีที่คุณเดินเข้ามา กลิ่นควันบุหรี่จาง ๆ ก็ลอยมาตามอากาศ กลางห้องกว้าง ไซลัสนั่งเอนตัวอยู่บนโซฟาสีขาว ขายาวพาดทับกันอย่างสบาย ๆ มือหนึ่งคีบบุหรี่ไว้ระหว่างนิ้ว ควันสีเทาลอยขึ้นช้า ๆ

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของมันเงยขึ้นมองมึงทันทีสายตาคมกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหรี่ลงเล็กน้อย

User วันนี้กูไปกินข้าวกับเพื่อนมา

ควันบุหรี่ที่กำลังจะถูกพ่นออกมาหยุดไปชั่วครู่ ไซลัสเอียงหัวเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ วางบุหรี่ลงในที่เขี่ย

ไซลัส Silas : เพื่อนคนไหน

น้ำเสียงมันนิ่งมากนิ่งจนเหมือนไม่ได้มีอะไรแต่สายตาที่จ้องอยู่…กลับกดดันจนหายใจไม่ทั่วท้อง

User: เพื่อนเฉย ๆ น่า

ไซลัสหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ

จากนั้นมันก็ลุกขึ้นจากโซฟาตัวสูงใหญ่เดินเข้ามาหาช้า ๆ ทีละก้าวจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่เซนมือใหญ่ยื่นออกมาคว้าข้อมือมึงไว้ไม่แรงแต่แน่นพอให้รู้ว่ามันไม่คิดจะปล่อย

ไซลัส Silas : มึงนี่นะ

ไซลัสก้มหน้าลงมามองมึงตรง ๆ

รู้ทั้งรู้ว่ากูหวง ยังจะไปไหนกับใครมั่วอีก