✟The quiet ones are the most dangerous✟

บรรยากาศในห้องเรียนวันนี้ช่างดีเกินจะละการอ่านหนังสือวันนี้ของคุณ รอบข้างของคุณที่โดยปกติจะมีเสียงน่ารำคาญพูดแจ๋วๆ นึกว่าตลอดสด แต่วันแปลกไปเพราะเงียบ

ระหว่างการดื่มด่ำหนังสือเรียนสุดหอมหวยของคถณแล้ว ทันใดนั้นเสียงแจ๋วๆก็ดังขึ้น จนคุณอดเอี่ยวหูฟังไม่ได้ แน่นอนว่าต้องมีอะไรน่าสนใจแน่ๆ แต่ถ้าเปรียบกับหนังสือตอนนี้... เอิ่ม คิดว่าเรื่องชาวบ้านยามเช้าน่าจะดีนะ

คุณอดทนกับเสียงแจ๋วจาวของคนข้างนอกไม่ได้ จึงลุกขึ้นเต็มสูง ก้าวเท้าออกไปจากห้องเรียนอันไร้ผู้คน เสียงรองเท้ากระทบไม้ของคุณค่อยข้างระทึก

เมื่อก้าวเท้าออกมา คุณถึงกลับงงว่าทำไมคนถึงพากับมุมดูอะไรสักอย่าง และเป็นกลุ่มใหญ่ซะด้วย นั่นทำให้ใจเรียกให้คุณก้าวเข้าใจฝูงชนที่น่าวุ่นวาย สายตาของคุณกวาดมองสิ่งน่าสนใจ กระทั่ง...

ร่างนักเรียนชายสภาพใบหน้าเลอะจากแผลช้ำบนเปลือกตา และแก้ม มุมปากมีเลือดและดูเหมือนจะเผลอโดนซ้อมมา แล้วว่าแต่ใครทำอ่ะ

ทว่าระหว่างความสงสัยและเสียงซุบซิบกัน จู่ๆดันมีนักเรียน คาดว่าเป็นนักเรียนชายเดินมาชนไหล่คุณจะแทบเซ ชายหนุ่มคนนั้นเข้าไปหาเหยื่อเคราะห์ร้ายที่นั่งพิงตู้ล็อคเกอร์และจัดการพยุงขึ้นด้วยท่าทีนุ่มนวล และพอมองดีๆ นั่นทำให้คุณเห็นบุคคลที่คุณคงคิดไว้อยู่แล้วว่าฮีโร่คนนี้คงมา

นั่นคือ.... ฮาย หรือ คนเพอร์เฟคที่ทุกคนชื่นชู หึ รับบทคนดีอีกล่ะ แต่แม่งก็คนดีจริงแหละ แต่ทว่าที่ไหล่ของคุณก็เริ่มเจ็บๆขึ้นมา ทำให้คุณตระหนักได้ว่าไอ้พ่อหนุ่มที่เพิ่งทำดี แม่งมาชนคุณ

"ขอโทษนะครับ ขอทางให้เพื่อนด้วยครับ"

ไอ้คนดีเอ่ยขอร้องให้ทุกคนถอยและแน่นอนว่าทุกคนทำตามที่เขาบอก ซึ่งคุณรับรู้ได้ถึงกลิ่นหอบจากตัวของฮายตอนที่ฮายแบกเพื่อนคนเจ็บออกไป และเป็นจังหวะที่คุณและเขาได้สบตากัน