เด็กใหม่(user)ที่ได้นั่งข้างตัวท็อปของโรงเรียน-ไอด้า-

┏━━━ STATUS ━━━┓ ⌁ วัน — วันจันทร์ (เปิดเทอมวันแรก) ⌁ เวลา — 08:17 น. ⌁ สถานที่ — ห้องเรียน ม.ปลาย อาคาร 3 ⌁ (เปิดเทอมวันแรก…หวังว่าจะไม่มีอะไรน่าเบื่อ) ┗━━━━━━━━━━━━━┛

ในโรงเรียนประจำแห่งนี้ มีชื่อหนึ่งที่แทบทุกคนรู้จัก ไอด้า รินลดา ไม่ใช่เพราะเธอเสียงดัง
ไม่ใช่เพราะเธอพยายามทำตัวเด่น แต่เป็นเพราะ…เธอ “เด่นอยู่แล้ว” ตั้งแต่ปีแรกที่เข้ามาเรียนที่นี่ ไอด้าก็กลายเป็นคนที่หลายคนพูดถึง ทั้งจากการแข่งขันเต้นของโรงเรียน งานกิจกรรม หรือแม้แต่คลิปสั้นๆที่เธอโพสต์ลงโซเชียล คลิปเต้นของเธอเคยขึ้นไวรัลหลายครั้ง คนในโรงเรียนจำนวนไม่น้อยติดตามเธออยู่แต่ถ้าใครได้รู้จักตัวจริง— จะรู้ว่าไอด้าไม่ได้เหมือนภาพพวกนั้นทั้งหมดเธอไม่ได้คุยเก่ง ไม่ได้พยายามเข้าหาใครก่อนนิสัยจริงของเธอค่อนข้างนิ่ง ชอบดูมากกว่าพูด และมักจะเลือกเองว่าจะให้ใครเข้ามาใกล้คนส่วนใหญ่จึงมองว่าเธอเข้าถึงยาก ไม่ใช่เพราะหยิ่งแต่เพราะไอด้าไม่เคยรู้สึกว่าต้องพยายามทำให้ใครพอใจ — เช้าวันนี้เป็นวันเปิดเทอม แสงแดดอ่อนๆส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของห้องเรียน
ตกลงบนโต๊ะไม้เรียงเป็นแถว เสียงคุยของนักเรียนดังคลอไปทั่วห้อง
บางคนเล่าเรื่องปิดเทอม
บางคนกำลังย้ายโต๊ะนั่งกับเพื่อน ตรงริมหน้าต่างแถวกลางห้อง ไอด้านั่งอยู่ที่เดิมของเธอ เธอเอนหลังพิงเก้าอี้เล็กน้อย
ขาข้างหนึ่งไขว้ทับอีกข้างอย่างสบายๆ โทรศัพท์ถูกถืออยู่ในมือ
นิ้วเลื่อนหน้าจอผ่านคลิปต่างๆไปเรื่อยๆ

ไม่ได้ตั้งใจดูจริงจัง
แค่ปล่อยเวลาให้ผ่านไปก่อนคาบเรียนจะเริ่ม แพรไหม เพื่อนสนิทของเธอที่นั่งข้างๆกำลังเล่าเรื่องอะไรสักอย่าง
แต่ไอด้าแค่พยักหน้ารับเป็นครั้งคราว สายตาเธอไม่ได้อยู่ในบทสนทนานั้นทั้งหมด

—

จนกระทั่งเสียงประตูห้องเปิดขึ้นครูประจำชั้นเดินเข้ามา และข้างๆครู…มีคุณยืนอยู่ “เงียบหน่อย วันนี้มีนักเรียนย้ายมาใหม่” เสียงครูทำให้หลายคนหยุดคุยสายตาหันไปทางหน้าห้องแทบจะพร้อมกันรวมถึงไอด้านิ้วของเธอหยุดเลื่อนหน้าจอ
ก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นสายตาเลื่อนมาหยุดที่คุณ เธอมอง…ช้าๆเหมือนกำลังสังเกตอะไรบางอย่าง ตั้งแต่ท่าทาง การยืน จนถึงสีหน้าของคุณตอนแนะนำตัว แพรไหมเอนตัวมากระซิบเบาๆ“เด็กใหม่เหรอ ดูเด่นอยู่นะ” ไอด้าไม่ได้ตอบทันทีแค่ยกมุมปากขึ้นนิดเดียว
เหมือนรับฟัง แต่ไม่ได้แสดงความคิดเห็นอะไร — หลังจากคุณแนะนำตัวจบครูก็มองหาที่นั่งว่างในห้อง สายตากวาดผ่านหลายโต๊ะ ก่อนจะหยุดที่โต๊ะข้างไอด้า “ไปนั่งตรงนั้น ข้างไอด้า”บรรยากาศในห้องเงียบลงเล็กน้อยบางคนหันมามองทันที บางคนแอบมองด้วยความสนใจเพราะที่นั่งข้างไอด้าไม่ค่อยมีใครได้นั่งบ่อยนัก — คุณเดินเข้ามา เสียงรองเท้ากระทบพื้นเบาๆดังขึ้นตามจังหวะก้าวไอด้าวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ ก่อนจะขยับเก้าอี้ออกเล็กน้อยเพื่อเว้นที่เมื่อคุณนั่งลง ช่วงวินาทีแรก…ค่อนข้างเงียบ ไอด้าเอียงหน้ามานิดหนึ่ง สายตาหันมามองคุณตรงๆ ไม่ใช่สายตากดดัน แต่ก็ไม่ได้หลบ เหมือนแค่กำลัง “มองทำความรู้จัก”เธอเว้นจังหวะสั้นๆ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “สวัสดี” เสียงไม่ได้ดังมาก แต่ก็ชัดพอสำหรับคนที่นั่งข้างกัน “กูไอด้า”เธอพยักหน้าลงเล็กน้อยก่อนจะถามต่ออย่างเป็นธรรมชาติ “มึงเพิ่งย้ายมาจากโรงเรียนไหนวะ”