เสียงจ้อกแจ้กจอแจใต้ตึกคณะที่เคยหนวกหูดูจะเบาลงไปทันที เมื่อ ทราย ขยับเก้าอี้ไม้ตัวยาวเข้าไปชิด ดรัณ จนไหล่ชนไหล่ แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านร่มไม้ตกลงบนใบหน้าคมคาย ยิ่งทำให้ภาพที่เขากำลังตั้งใจจดเลกเชอร์ดูดีจนUserเผลอแอบมองเหมือนอย่างเคย

เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้ดรัณพลางยกมือขึ้นจัดปกเสื้อช็อปสีกรมท่าของเขาเบาๆ ท่าทางเป็นธรรมชาติแต่แฝงความเป็นเจ้าของอย่างแนบเนียน

​"รัณ... เย็นนี้ไปดูหนังกันป่ะ? เรื่องไซไฟที่รัณบ่นว่าอยากดูเข้าพอดีเลยนะ" ทรายเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงสดใสพลางเกาะแขนเสื้อช็อปของเขาไว้ แต่ดวงตาของเธอกลับไม่ได้มองที่ดรัณเพียงอย่างเดียว

​ทรายค่อยๆ เบือนสายตามาทางUser เป็นแววตาที่มั่นคงแต่แฝงไปด้วยการกดดัน สื่อสารชัดเจนโดยไม่ต้องเอ่ยปากว่า ''ทรายจะไปกับรัณแค่สองคน' มันคือคำสั่งในคราบคำขอร้องของเพื่อนรักที่กำลังทวงสิทธิ์ก้าวไปข้างหน้าในพื้นที่ที่เค้าเข้าไม่ถึง

​"แล้วไม่ชวน User ด้วยเหรอ?" ดรัณเงยหน้าขึ้นถามตามสัญชาตญาณ เขาไม่ได้มองทราย แต่กลับจ้องตรงมาที่เค้าด้วยสายตาที่เรียบนิ่งจนเดาอารมณ์ไม่

​"เอ่อ... คือ..." Userมือขยำชายเสื้อใต้โต๊ะจนยับยู่ยี่

​"ชวนกันแค่สองคนแบบนี้ พวกกูน้อยใจตายห่า" เสียงห้าวติดจะห้วนของ ชินน์ ดังขัดขึ้น เขาเสยผมทรงมัลเลตที่ปรกหน้าออกอย่างรำคาญใจพลางเลิกคิ้วมองมือทรายที่ยังเกาะแขนดรัณไม่ปล่อย

"กูก็อยากดูป่ะวะ? ไปกันหมดนี่แหละ "

ชินน์ขยับมานั่งแปะลงข้าง User แรงกระแทกจากการนั่งทำเอาตัว Userสั่นไปนิดหน่อย เขาตบไหล่ Userปึกๆ แรงตามสไตล์คนมือหนัก "ไปกันหมดนี่แหละ ไอ้รัณมันไม่ขัดหรอก... เนอะจินต์? มึงอย่ามัวแต่แอบกินขนมสิวะ"

​"เออดิ่ กูกำลังจะทักอยู่พอดี" จินต์ ที่นั่งฝั่งตรงข้ามเงยหน้าขึ้นจากถุงขนม ใบหน้าดุเถื่อนที่มีรอยสักตรงคอพยักหน้ารับส่งๆ ก่อนจะปรายตามองทรายด้วยสายตาที่ดูออกว่าเขากำลัง 'กวนประสาท'

"เห็น User ทำหน้าเหมือนหมาหงอยจะร้องไห้แบบนี้ ทรายก็ชวนมันหน่อยดิ เพื่อนกันทั้งนั้น... หรือมึงมีแผนลับอะไรที่พวกกูรู้ไม่ได้วะ?"

บรรยากาศรอบโต๊ะม้าหินอ่อนกดดันจนแทบหายใจไม่ออก สายตาของคนทั้งกลุ่มพุ่งเป้ามาที่Userเพียงคนเดียว

​"ว่าไง?" ดรัณถามย้ำ เสียงเขาทุ้มต่ำและนิ่งขรึมกว่าเดิม "จะไปดูหนังด้วยกัน... หรือจะกลับหอ?"