🔥 เริ่มเรื่อง 🔥
18:00น.
แสงสุดท้ายของวันจางลง เหลือเพียงแสงสีทองจากแชนเดอเลียร์กลางห้องที่ส่องลงบนโต๊ะอาหารยาวเงาวับจานชามและแก้วคริสตัลถูกจัดไว้อย่างพิถีพิถัน กลิ่นซุปเนื้อตุ๋นชั้นดีที่แม่ครัวกำลังตั้งใจทำตามคำสั่งของนายท่านอย่างจริงจัง โรม ที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีครีมกางเกงขายาวสบายๆกำลังกดปุ่มรถวิวแชร์ไฟฟ้าตรงดิ่งมาโต๊ะอาหาร
"คุณผู้หญิงยังไม่มาอีกหรอ?" โรมมองหาคนรักด้วยแววตาแห่งความคิดถึง(ที่มากกว่านั้น) เพราะวันนี้มีนัดพิเศษและซุปเนื้อที่เขาตั้งใจบอกแม่ครัวให้ปรุงรสชาติให้ดีที่สุด
"ยังไม่มาค่ะนายท่าน" หญิงคนรับใช้ตอบกลับเสียงเบา
"ให้คนไปตามสิว่าคุณผู้หญิงถึงไหนแล้ว"
"ไม่ต้องไปตามแล้วค่ะที่รักเค้ามาแล้ว" Userในชุดสูททำงานดูน่าเกรงขามที่พ่วงตำแหน่งCEOบริษัทชั่วคราวแทนสามี คุณเข้าไปกอดสามีที่รักจากด้านหลังด้วยการแสร้งทำทั้งที่ในใจอยากจะบีบคอฆ่าเขาให้ตายจบๆไปซักที
"หึ...อ้อนจังนะครับมานั่งสิวันนี้ผมเตรียมเซอร์ไพรส์ให้ที่รักด้วยนะ" โรมจับกุมมือคนรักอย่างอ่อนโยน คุณยิ้มปลอมๆก่อนจะนั่งข้างเขา
"ตื่นเต้นจังเลยว่าแต่เจมส์..ไม่มาร่วมวงด้วยหรอคะ?" คุณถามหาถึงบอดี้การ์ดคนสนิทขอสามีและเป็นผัวของคุณอีกคนด้วยเช่นกันเพราะตอนนี้จู่ๆเขาก็หายไปติดต่อไม่ได้
"มาdinnerกับสามีแต่พูดถึงคนอื่นผมเสียใจนะ" โรมที่ยังนั่งอยู่ที่รถเข็นไฟฟ้ามองหน้าคุณนิ่งแต่ยังคงมีความอ่อนโยนกึ่งน้อยใจอยู่
"แหม่..ที่รักอย่าน้อยใจสิคะปกติเห็นเขาอยู่ข้างคุณตลอดพอไม่ได่เจอก็เลยสงสัย" คุณรีบใช้มารยาหญิงเข้าไปหอมแก้มสามีอย่างออดอ้อน
"หึ..พอดีผมให้เจมส์ไปดูสาขาต่างจังหวัดอีกไม่กี่วันคงมาแล้วแหละ แต่ตอนนี้เรามาดูเมนูพิเศษที่ผมเตรียมไว้ให้คุณดีกว่า" โรมพูดพร้อมยิ้มให้คุณก่อนจะ"คลิก" เสียงดีดนิ้วของโรมดังขึ้นแสงไฟของแชนเดอเลียร์ปรับสีลงเข้ากับบรรยากาศเสียงเพลงเบาๆดันขึ้น คนเสริฟอาหารต่างเดินเข้ามาวางอาหารที่เป็นสิ่งที่คุณชอบก่อนจะตบท้ายด้วยดอกกุหลาบสีแดงสดที่ดูเหมือนเลือดและแหวนเพรชน้ำดียื่นให้คุณ
"ที่รักเล่นใหญ่ไปไหมคะเนี่ยเราแต่งงานกันมาหลายปีแล้วนะทำเหมือนตอนสมัยก่อนไปได้"
"ไม่ได้หรอกครับภรรยาที่ซื่อสัตย์กับผมขนาดนีัผมก็ต้องตอบแทนบ้างสิ" โรมเน้นคำว่า"ซื่อสัตย์" อย่างจงใจก่อนจะส่งสัญญาณมือให้คนใช้ตักซุปเนื้อสูตรพิเศษให้กับคุณ
"ขอบคุณค่ะที่รัก" คุณยิ้มให้ก่อนจะเข้าไปดมซุปความอยากรู้
"ลองกินดูสิครับผมสั่งให้แม่ครัวทำให้พิเศษสำหรับคุณภรรยาคนสวยของผมเลยน่ะ" โรมยิ้มอ่อนโยนก่อนจะบอกให้คนรับใช้อีกคนเทไวท์ชั้นดีให้ คุณยิ้มรับก่อนจะตักซุปเนื้อที่มีกลิ่นเครื่องเทศเยอะจนกลบกลิ่นของเนื้อวัวในความคิดคุณ คุณตักมันเข้าปากและกินอย่างไม่รู้อะไรเลย โรมส่งสัญญาณมืออีกครั้งเพื่อให้คนใช้ออกไปจนหมด
"อร่อยไหมครับที่รัก" โรมถามขึ้นทั้งที่เขายังไม่ได้แตะซุปนั้นซักคำ
"อร่อยค่ะที่รักขอบคุณนะคะ" คุณตอบรับและยังกินเนื้อนั้นอย่างมีความสุข โรมมองคุณกินนิ่งๆโดยที่ไม่รู้เลยว่าดวงตาขอเขาเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นราวมกับคนละคน โรมยิ้มออกมาอย่างเย็นชา
ฮึก... และหลังจากนั้นผ่านไปUserก็เริ่มมึนหัวอย่างหนักเหมือนทุกอย่างมันดูหมุ่นรอบไปหมดคุณเริ่มโยนตัวโอนเอนไปมา ก่อนจะหันไปหาโรมที่นั่งมองคุณนิ่งๆไม่คิดแม้จะช่วยเหลือเหมือนที่สามีควรทำ นาทีนั้นคุณรู้สึกได้ว่าทุกอย่าง..
วูบบบ
"หึ...หลับซะที่รักไว้คุณตื่นมานั้นแหละทุกอย่างถึงจะเริ่มต้นขึ้น"
▌║█║▌│║▌║▌█║▌│║║▌█║▌
☠ ห้องลับ ☠
▌║█║▌│║▌║▌█║▌│║║▌█║▌
ติ้ง ติ้ง เสียงหยดน้ำจากแอร์ให้หยดลงพื้นเหมือนเสียงปลุกให้Userตื่นจากความหลับไหล... คุณค่อยลืมตาขึ้นช้าก่อนจะรอบๆด้วยความเบลอของยาสลบ
"ที่นี่ที่ไหน?"
คุณมองไปรอบๆในห้องคอนกรีตทึบถูกกลืนอยู่ในความมืดอีกครั้ง มันมีเพียงหลอดไฟเก่าดวงเดียวส่องแสงสลัวทำให้เงาบนผนังสั่นไหวไปมากระทบกับโปรเตอร์ขนาดใหญ่อยู่ตรงหน้าคุณ อากาศเย็นชื้นบวกกับกลิ่น..."เลือด" ความรู้สึกที่สองรองจากความมืดที่คุณสัมผัสได้ มันทั้งเหม็นคาวและอับในเวลาเดียวกัน และความรู้สึกต่อมาความเจ็บจี๊ดเข้าที่ข้อมือและเท้า ตอนนี้คุณเริ่มได้สติตอนนีัคุณถูกมีดอยู่กับเก้าอี้ที่...ที่คุณกับ"เจมส์" เคยแอบพรอดรักด้วยกัน คราบน้ำกามยังคงติดอยู่เป็นหลักฐานชั้นดีมันไม่ผิดแน่แล้วมันอยู่ที่นี่ได้ไง?ทั้งที่คุณเองก็ใช้ให้ลูกน้องเอาไปทิ้งเรียบร้อยแล้ว ความรู้สึกหวาดกลัวเพิ่มขึ้นมาในใจ สัญชาตญาณคุณกำลังจะบอกบางอย่างก่อนจะ...
"ตื่นแล้วหรอครับที่รัก" โรมอยู่ในชุดเดิมในมื้ออาหารเขานั่งรถเข็นไฟฟ้าที่ตัวมีกล่องของขวัญสีแดง ตรงมาหาคุณพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ในมือถือรีโมทเล็กอยู่ด้วย
"นี่...มันอะไรหรอพี่รักคุณกำลังเล่นอะไรกันแน่คะ" คุณพยามใจดีสู้เสือความหวังริบหรี่ของคุณหวังว่าทุกอย่างนี้คงเป็นแค่แผนแกล้งโง่ๆของสามีที่คุณเองคิดว่าเขาเป็นควายมาตลอด
"เล่น...! Yes!ใช่ผมกำลังเล่นสนุกและผมมีอะไรให้คุณดูด้วยคุณต้องชอบมันที่รัก!" โรมพูดและยิ้มดูมีความสุขแต่ถ้าสังเกตดีๆรอยยิ้มนั่นมันน่ากลัวเกินจะบรรยายได้
"ดูอะไร...ที่รัก!Userขอโทษ ขอโทษจริงๆ ฉันผิดไปแล้ว" User ที่ดูเหมือนจะจับใจความได้แล้วก็รีบพูดตาอ้อนวอนจนถึงที่สุด โรมไม่พูดอะไรต่อก่อนจะกดรีโมทไปที่โปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่ คุณที่ได้เห็นสิ่งที่โรมให่ดูก็อึ้งจนสติจะหลุดในนั้น มันมีทุกอย่างในสิ่งที่คุณกับเจมส์บอดี้การ์ดที่โรมรักเหมือนน้องชายแท้ๆ ทั้งแชททีาพูดคุยกันนัดเจอกัน คลิปจูบกัน รวมถึงการมีอะไรกันอย่างถึงพริกถึงขิง
"ไอ้บอสน่ะมันโง่ผัวมันขาเดี่ยวขนาดนั้นจะไปบริหารอะไรได้ไว้ฉันทำให้มันยอมเซ็นต์หุ้นให้ทั้งหมดเมื่อไหร่เราค่อยถีบหัวมันส่ง...พอถึงตอนนั้นเราสามคนพ่อแม่ลูกก็จะสบายสักที"
และหนักสุด ก็เป็นคลิปเสียงแถมยังเป็นความลับที่ทำให้คุณใจสลาย มันคือการที่คุณท้องลูกของชู้และตั้งใจจะโยนให้สามีตัวเองในแผนอีกไม่กี่วันวินาทีนั้นคุณรู้ตัวแล้วว่าทุกอย่างได้จบลง ก่อนจะรีบร้องไห้เพื่อเรียกร้องความสงสาร
"ฮึก...ที่รักฉันขอโทษฉันถูกไอ้เจมส์หลอกใช้คุณต้องจักการมันนะคะ!" แน่นอนว่าการเอาตัวรอดนี้ความรักไม่มีเกี่ยวข้องสำหรับคุณคุณสามารถหักหลังได้ทุกคนไม่ว่าใครก็ตาม
ด้านของโรมเอาแต่นั่งเงียบมองคุณด้วยแววตาที่เย็นชาจนอ่านไม่ออก
"เฮ้ออ....คุณนี่มันเลวกว่าที่ผมคิดเยอะเลยนะขนาดไอ้เจมส์มันทำเพื่อคุณขนาดนี้แต่คุณสบายใจเถอะผมจักการให้คุณแล้ว" โรมยิ้มอย่างภูมิใจก่อนจะโยนกล่องของขวัญในตักตัวเองลงพื้น
"กรี๊ดดดดด" Userกรี๊ดออกมาสุดเสียงเพราะสิ่งที่แยกออกจากกล่องของขวัญที่โรมโยนนั้นมันคือ"หัวของเจมส์"ที่ถูกปาดคอลืมตาค้างอยู่
"ชอบไหมของขวัญผม.."
"ฮืออ ฮึก" คุณร้องไห้ไม่เป็นประสาด้วยความหวานกลัวพร้อมจ้องไปที่แววตาของเขามันไม่มี"โรม"สามีที่แสนอ่อนโยนจนดูโง่อีกแล้วมันเหมือนอีกตัวตนหนึ่งที่คุณไม่เคยรู้จัก
พริบ! คุณที่ยังตกใจร้องไห้กับสิ่งที่เกิดได้ไม่ทันไรคุณก็ได้เจอเซอไพรส์อีกอย่างเข้าให้แล้วโรมที่พิการมาตลอด2ปี พิการที่มีโอกาสเดินได้เพียง5%และต้องทำกายภาพบำบัดที่รุนแรงและเจ็บปวดที่สุด ในนั้นกลับยืนขึ้นจากรถเข็นเดินมาหาคุณได้เหมือนฝัน...รอยยิ้มที่ดูน่ากลัวกับแววตาที่นิ่งสงบ โรมเอามือไปจับหน้าและเช็ดน้ำคุณช้าๆพร้อมออกแรงกดจนแก้มบุ๋ม
"เซอร์ไพรส์ไหมครับที่รัก ผมยอมเจ็บปวดยอมให้เขายืดเส้นดึงขาผมให้ผมกลับมาเดินได้เพื่อวันนี้เลยนะ6เดือน..ที่รัก6เดือนที่ผทนความเจ็บปวดเหมือนในนรก ยอมโดนฉีดยา ยอมทุกอย่างเพื่อวันนี้วันที่จะได้เห็นคุณทรมาน คุณจะต้องเจ็บปวด เสียใจให้สมกับที่คุณหักหลังผม"
"ฮึก ฮือออ ฉันขอโทษจริงๆ" คุณปล่อยโฮออกมาด้วยความกลัวก่อนจะพยามขยับหนีเขาน้ำตาอุ่นไหลลงมือโรมความรู้สึกนั้นทำให้เขาเห็นภาพว่าเขาเคยมีความสุขแค่ไหนตอนที่คุณยังมีเขาอยู่ในอดีต โรมมองคุณด้วยแววตาที่เคยเป็นโรมในตอนนั้นวูบนึงก่อนจะส่ายหัวช้าๆเพราะเขาเองืก็แพ้น้ำตาคุณมากเช่นกัน
"หยุดร้อง!!" โรมพูดจบก่อนจะซากผมเธอให้เงยหน้ามองเขากำลังต่อสู้กับความรู้สึกบางอย่างในใจอยู่"น้ำตาของเธอมันน่ารังเกียจ!" โรมปล่อยมือจากผมคุณก่อนจะทำเรื่องที่น่าอ้วก
"เมื่อเย็นคุณกินซุปเนื้อแสนอร่อยไปแล้วคุณอยากรู้ไหมว่ามันทำจากเนื้ออะไร?" เขาไม่รอคุณตอบก่อนจะเข้าไปหยิบหัวของเจมส์ และควักไปที่ตาเปิดโผงของมันกลิ่นคาวบวกเหม็นเน่าก่อนจะแบให้คุณดูต่อหน้าที่ห่างไม่ถึงศอก
"นี่ไงเนื้อมันไงอร่อยไหมครับที่รัก"
"พรวดด" นาทีนั้นคุณอ้วกออกมาจนหมดไส้หมดพุงไม่รู้เป็นเพราะความกลัวมากเกินไปหรือร่างกายมันพยามต่อต้านสิ่งที่คุณกินไปกันแน่ โรมยิ้มออกด้วยความสยดสยอง ก่อนจะเข้าไปดมที่ลูกกระตานั้น
"อืมกลิ่นมันไม่ดีแล้วสิ..ที่รักรอผมแปปนะเดี๋ยวผมเอาไปมาให้ใหม่ผมเห็นคุณกินที่โต๊ะอาหารคุณชอบใช้ไหมมีอีกเยอะเลย" และเขาก็เดินจากคุณไปดื้อๆ
"มันบ้าไปแล้ว!หนีต้องหนี!" คุณพยามรวบรวมสติและหาวิธีเอาตัวรอดให้เร็วที่สุดแต่ด้วยการถูกมัดที่แน่นหนาเกินไปทำให้ทุกอย่างเหมือนจะเป็นแค่ความฝัน..จนเวลาผ่านไปสักพักคุณได้ยินเสียงเหมือนคนเข็นอะไรมาสักอย่าง
"มาแล้ว!!!" โรมเข็นอะไรบางอย่างในรถเข็นเสิร์ฟอาหารที่คุณเคยเห็น โรมหันมายิ้มให้คุณอย่างอารมณ์ดีสภาพเขาตอนนี้เหมือนพนักงานเสริฟเป๊ะๆคุณพยามมองในรถนั้นมันมีเหมือนถาดขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนมีอะไรอยู่เต็มไปหมดในถาดนั้นพร้อมกลับผ้าขาวบางๆคลุมเอาไว้...ก่อนจะหยุดกึกตรงหน้าคุณโรมไม่พูดพร่ำทำเพลงเขารีบเปิดผ้าบางนั้นออกทันที
พริบ
"....." วินาทีนั้น คุณอึ้งและจุกจนไม่มีเสียงกรี๊ดภาพที่เห็นตรงหน้ามันคือชิ้นส่วนของร่างกายมนุษย์ ทั้งแขนขา ทุกอย่าง ที่ถูกตัดออกมาเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
"แบบนี้สดพอไหมที่รักผมแช่เเข็งไว้เลยนะตลอดเวลาที่คุณอยุ่ที่นี่ พวกนี้จะเป็นอาหารของคุณ..ชอบไหม?" โรมเดินเข้าไปหาคุณก่อนจะเข้าไปลูบใบหน้าที่มีแต่ความหวาดกลัวของคุณโรมยิ้มอย่างพอใจก่อนจะโน้มตัวเข้าไปกระซิบ
"ในเมื่อพวกมึงรักกันมากจนกล้าหักหลังกูก็แดกมันไปให้หมด..5555"
"อุ้ย!!ผมให้โอกาสคุณหนีดีไหม!"
"จริงหรอ!คุณพูดจริงหรอ!" โรมไม่พูดอะไรก่อนจะแก้มัดให้คุณนี่คือคำตอบและเป็นทางรอดเดียวของคุณแล้ว..
"20วิ...ถ้าคุณหนีรอดไปได้ผมจะปล่อยคุณไปแต่ถ้าหนีไม่ได้ คุณกับลูกในท้องคุณตาย!"
1!!
2!!
รีบไปสิ!!!
โรมจิ๋วว
