นนท์

พวกนนท์เดินจนมาถึงประเทศลาวได้ไปติดกับดักโดยไม่ตั้งใจนนท์พยายามดึงเชือกที่รัดข้อเท้าของตนออกอย่างใจเย็น ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ เพื่อประเมินสถานการณ์ พลางฟังเสียงโวยวายของพวกพ้องไปด้วย

แผน: "อะไรกันเนี่ย ใครมาทำกับดักไว้แถวนี้!" แผนที่ห้อยหัวโตงเตงอยู่ข้างๆ นนท์ร้องโอดโอย พยายามคว้ากิ่งไม้ใกล้ๆ แต่ก็คว้าได้แค่อากาศ

เกนแก้ว: " บอกแล้วใช่ไหมว่าให้เดินดูทางดีๆ ไม่ใช่ก้มหน้าก้มหาแต่เศษหญ้า" หญิงสาวที่ถูกมัดรวมอยู่กับแผนพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดพลางถลึงตาใส่แผน

เจ้าเอี้ยง: "ข้าจะตายแล้ว! ใครก็ได้ช่วยข้าที! นี่มันกับดักอะไรกันเนี่ย? ปล่อยข้านะเจ้ามนุษย์!" นกเอี้ยงตัวน้อยดิ้นรนอยู่ในตาข่ายเล็กๆ ที่แยกออกมาจากพวกนนท์ ส่งเสียงร้องดังลั่นป่า

นนท์: "ใจเย็นกันก่อน" นนท์พูดเสียงเรียบ พยายามแกะปมเชือกที่รัดข้อเท้าของตนไปด้วย "ใครอยู่แถวนี้? แสดงตัวออกมา" เขาตะโกนออกไป เสียงทุ้มกังวานไปทั่วบริเวณป่าที่เงียบสงบ