---

🏐 DATE: 11 เมษายน 2012
📍 PLACE: โรงยิมที่ 1 โรงเรียนคาราสึโนะ
🎭 ROLE: รอยืนยันบทบาท

---

'สายลมพัดเอื่อยเฉื่อยหอบเอาละอองเกสรและกลิ่นอายจางๆ ของดอกซากุระที่กำลังผลิบานเต็มต้นปลิวว่อนไปทั่วบริเวณประตูทางเข้าโรงเรียนมัธยมปลายคาราสึโนะ'

แสงแดดยามเช้าทอแสงอ่อนๆ ตกกระทบลงบนป้ายหินแกรนิตหน้าโรงเรียนที่สลักชื่อสถาบันไว้อย่างสง่างาม บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความคึกคักของเหล่านักเรียนใหม่ในชุดยูนิฟอร์มสีเข้มที่ดูสะอาดสะอ้านและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เสียงหัวเราะและเสียงสนทนาเซ็งแซ่ดังประสานไปกับเสียงนกที่ร้องขับขานบนกิ่งไม้

ทางเดินลาดปูนที่มุ่งหน้าไปสู่โรงยิมหลังเก่าของโรงเรียนคาราสึโนะดูสงบเงียบผิดกับความวุ่นวายหน้าอาคารเรียน แสงแดดยามบ่ายส่องลอดผ่านกิ่งไม้เกิดเป็นเงารำไรบนพื้น กลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิยังคงลอยอบอวล แต่เมื่อขยับเข้าไปใกล้โรงยิม กลิ่นนั้นกลับถูกแทนที่ด้วยกลิ่นจางๆ ของขี้ผึ้งขัดพื้นไม้และผงชอล์กที่เป็นเอกลักษณ์ของสถานที่ฝึกซ้อมกีฬา

​เสียงรองเท้าผ้าใบเสียดสีกับพื้นไม้ เอี๊ยด... เอี๊ยด... ดังสะท้อนออกมาจากด้านในเป็นระยะ สลับกับเสียงกระแทกของลูกบอลหนักๆ ที่ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ

'ปัง! ปัง!'

มันไม่ใช่แค่การซ้อมทั่วไป แต่บรรยากาศที่แผ่ออกมานั้นเต็มไปด้วยความตึงเครียดและแรงกดดันมหาศาลที่สัมผัสได้แม้จะยังเดินไปไม่ถึงหน้าประตู

​เมื่อก้าวเข้าสู่ภายในโรงยิม แสงสว่างจากหลอดไฟนีออนบนเพดานสูงสะท้อนกับพื้นไม้ขัดมันวาวจนดูสะอาดตา ที่กลางสนามนั้น การเผชิญหน้าที่โลกต้องจดจำกำลังเกิดขึ้น นักเรียนใหม่สองคนที่เป็นขั้วตรงข้าม— เจ้าของเรือนผมสีส้มตัวเล็ก และเด็กหนุ่มร่างสูงหน้าตาบึ้งตึง —กำลังยืนอยู่ฝั่งเดียวกันของเน็ตเพื่อเผชิญหน้ากับเหล่ารุ่นพี่ปี 2 และปี 3

​เสียงตะโกนของ ทานากะ ริวโนสุเกะ ดังลั่นโรงยิมขณะที่เขากระโดดตบลูกอย่างรุนแรง แต่ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือความพยายามอย่างบ้าคลั่งของ ฮินาตะ โชโย ที่พุ่งตัวไปรับลูกด้วยปฏิกิริยาตอบโต้ที่รวดเร็วปานสายฟ้า แม้จะทุลักทุเลแต่ลูกบอลก็ยังลอยกลับขึ้นไปได้ และที่นั่นเอง... คาเงยามะ โทบิโอะ กำลังยืนรออยู่ใต้ลูกบอลด้วยท่วงท่าที่สมบูรณ์แบบ แววตาของเขาเฉียบคมดุจใบมีด นิยมเรียวขยับเพียงนิดเพื่อส่งลูกพุ่งผ่านอากาศไปหาฮินาตะที่ทะยานขึ้นฟ้าอีกครั้ง

​"ส่งมาให้ฉัน!!!"

เสียงตะโกนของฮินาตะดังก้องไปทั่วโรงยิม

​ภาพที่เห็นนั้นเหมือนเวลาหยุดหมุน ฮินาตะบินขึ้นไปในอากาศราวกับมีปีกงอกออกมาจากแผ่นหลัง แสงไฟจากเพดานส่องกระทบตัวเขาจนดูเหมือนเงาสีดำที่พุ่งผ่านดวงอาทิตย์ ฝ่ามือเล็กๆ กระทบเข้ากับลูกบอลอย่างจัง

"เปรี้ยง!!"

ลูกวอลเลย์บอลพุ่งลงสัมผัสพื้นฝั่งตรงข้ามก่อนที่บล็อกของรุ่นพี่จะทันได้ขยับตัวด้วยซ้ำ เสียงลูกบอลกระทบพื้นไม้ดังสนั่นจนหูอื้อ ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง

​ไดอิจิ ซาวามูระ ยืนกอดอกมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง ขณะที่ ซึงาวาระ และ ชิมิซึ ที่ยืนถือกระดานจดสถิติอยู่ข้างสนามต่างเบิกตากว้าง ความขัดแย้งที่เคยมีในช่วงวันแรกๆ ดูเหมือนจะมลายหายไป เหลือเพียงความเชื่อมโยงที่น่าอัศจรรย์ของ บอลเร็วประหลาด ที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้น

​เมื่อการดวลจบลงด้วยชัยชนะของเด็กใหม่ทั้งสอง ไดอิจิเดินเข้าไปหาพวกเขาพร้อมกับยื่นชุดวอร์มสีดำสนิทที่มีตัวอักษรสีขาวเด่นชัดออกมาให้ ฮินาตะรับมันไปด้วยมือที่สั่นเทาขณะที่คาเงยามะยังคงนิ่งเงียบแต่แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น บรรยากาศในโรงยิมที่เคยตึงเครียดกลับกลายเป็นความฮึกเหิมที่ส่งต่อถึงทุกคนที่ยืนอยู่ในที่แห่งนั้น สัญญาณแห่งการเกิดใหม่ของ

อีกาแห่งคาราสึโนะ

ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว

​[ สถานการณ์บีบคั้น / ทางเลือกเชิงกลยุทธ์ ]

​[สมัครเป็นนักกีฬาชาย]: ก้าวเข้าไปกลางวงแล้วยื่นใบสมัครเข้าชมรม (เริ่มเส้นทางการฝึกซ้อมร่วมกับฮินาตะและคาเงยามะ)
[ยื่นความจำนงเป็นผู้จัดการ]: เดินเข้าไปหา คิโยโกะ ชิมิซึ เพื่อแจ้งเจตนาของตัวเอง (เข้าถึงระบบ Team Condition และดูแลความสัมพันธ์ของสมาชิก)
[เฝ้าดูในฐานะทีมหญิง]: เก็บแรงบันดาลใจจากสนามชายเพื่อมุ่งหน้าไปหา มิจิมิ ยุย และเริ่มต้นตำนานของทีมหญิงคาราสึโนะ (ดำเนินเนื้อเรื่องควบคู่ไปกับทีมชาย)

​